Κώστας Ταξιντάρης, Βλάσης Πασιούδης, Ανδριάννα Στρωματιά
Από την 1η Μαρτίου, το Θέατρο Άβατον φιλοξενεί το νέο έργο του Μάνου Θηραίου σε συνεργασία με τον Βλάση Πασιούδη, με τίτλο "Η Φώκια". Μετά την επιτυχία των "Λέξεων των Άλλων", οι δύο δημιουργοί επιστρέφουν με ένα έργο που κινείται ανάμεσα στον μονόλογο και την πολυπρόσωπη εμπειρία, προσκαλώντας το κοινό σε ένα ονειρικό, συναισθηματικά φορτισμένο ταξίδι για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Η παράστασημε πρωταγωνιστή τον Βλάση Πασιούδη ξετυλίγει την ιστορία ενός πατέρα που, μαζί με τον τρίμηνο γιο του, στέκεται σε μια παραλία ένα φθινοπωρινό δειλινό. Η θάλασσα μένει πάντα ίδια, αλλά με κάθε κύμα ξαναζωντανεύουν μνήμες, έρωτες, απορρίψεις, θυμός και σφάλματα μιας ολόκληρης ζωής. Μέσα από διαδοχικά "τότε" και "τώρα", ο ήρωας ανακαλεί πρόσωπα, στιγμές και υποσχέσεις που άφησε να περάσουν, ανοίγοντας έναν ανοιχτό διάλογο με τον νεογέννητο γιο του και ανακαλύπτοντας αλήθειες που έκρυβε ακόμη και από τον ίδιο τον εαυτό του.
Η "Φώκια" είναι ταυτόχρονα παραμύθι και ρεαλισμός: μια μικρή, επίμονη αντανάκλαση φωτός που προσπαθεί να διαλύσει τα σκοτάδια μας, ένα ταξίδι ενηλικίωσης από τα χρόνια απέναντι στη σκιά του δικού του πατέρα έως το σήμερα, όπου καλείται να αναλάβει τις δικές του ευθύνες. Η ευτυχία εμφανίζεται σπάνια εκεί που την περιμένουμε, αλλά το έργο φωτίζει την ομορφιά της αναζήτησης και της εσωτερικής λύτρωσης.
Τη σκηνοθεσία και τον σχεδιασμό φωτισμών υπογράφουν από κοινού ο Βλάσης Πασιούδης και ο Μάνος Θηραίος, τα σκηνικά ο Γιάννης Βουρουτζής, ενώ η μουσική και τα ambient sounds έχουν δημιουργηθεί από τον Γρηγόρη Λιόλιο.
Προπώληση εισιτήριων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η φώκια
Ένας πατέρας μαζί με τον τριών μηνών γιο του, αναπολεί σε μια παραλία μνήμες και στιγμές μιας ολόκληρης ζωής, ξετυλίγοντας όλα όσα τον οδήγησαν μέχρι εκεί. Δίνει υποσχέσεις, συναντά όσους αγάπησε και όσους τον αγάπησαν και βιώνει ξανά έρωτες, απορρίψεις, θυμό και σφάλματα, αναζητώντας τη δύναμη να κάνει το επόμενο βήμα. Σε έναν ανοιχτό διάλογο με τον νεογέννητο γιο του, ανακαλύπτει τις αλήθειες που έκρυβε ακόμη και από τον εαυτό του μέχρι τότε, σε ένα αέναο ταξίδι ενηλικίωσης από τα χρόνια που εκείνος έστεκε απέναντι από τη σκιά του δικού του πατέρα, έως το σήμερα όπου καλείται να αναλάβει τις δικές του ευθύνες, χωρίς άλλες σκιές.
