Στο Θέατρο Εν Αθήναις, ο Φλεβάρης είναι μήνας παραστάσεων, αλλά και φροντίδας. Κάθε Σαββατοκύριακο, ο χώρος ανοίγει λίγο περισσότερο – όχι μόνο για το κοινό, αλλά και για όσους βρίσκονται μακριά από αυτό. Από το Σάββατο 31 Ιανουαρίου και σε όλα τα Σαββατοκύριακα του Φεβρουαρίου, λίγο πριν τις παραστάσεις, από τις 20:00 έως τις 20:30, συλλέγονται ρούχα και πράγματα πρώτης ανάγκης για τις ελλείψεις που κατά καιρούς αντιμετωπίζει το Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων Ελεώνα Θήβας. Είδη προσωπικής υγιεινής, καθαριότητας, ρούχα, αθλητικά είδη, βιβλία, παιχνίδια, υλικά δημιουργίας και ηλεκτρικές συσκευές που μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα λίγο πιο ανθρώπινη, λίγο πιο βιώσιμη.
Η σχέση του θεάτρου με το Κέντρο δεν είναι περιστασιακή. Μετά την "Πνιγμονή", τις "Μικρές Ιστορίες Φόνων" και τις "Φυλακισμένες", πριν λίγες μέρες παρουσιάστηκε στον Ελεώνα Θήβας ακόμη μία παραγωγή της Vault Theatre Plus: η "Μπουμπού" του Δημήτρη Μητσοτάκη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πασσά, με τη Δήμητρα Κολλά. Η παράσταση παρουσιάστηκε σε εορταστική εκδήλωση του Κέντρου, έπειτα από πρόσκληση της Διεύθυνσης, και ακολούθησε μια ζωντανή, ουσιαστική συζήτηση ανάμεσα στην ηθοποιό και τους κρατούμενους. Μια συνάντηση που θύμισε σε όλους πως το θέατρο δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη επικοινωνίας.
Το Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων Ελεώνα Θήβας αποτελεί ένα ιδιαίτερο θεραπευτικό πλαίσιο, όπου εφαρμόζεται ένα πολυφασικό, "στεγνό" πρόγραμμα απεξάρτησης αποκλειστικά για έγκλειστους χρήστες – ένα μοντέλο σχεδόν μοναδικό στην Ευρώπη. Πίσω από τους τοίχους του, η καθημερινότητα χτίζεται με κόπο, συνέπεια και την ανάγκη για ουσιαστική υποστήριξη.
Η "Μπουμπού", που συνεχίζει να παίζεται κάθε Σάββατο στις 17:45 στο Θέατρο Εν Αθήναις, κουβαλά με τον δικό της τρόπο αυτή τη δύναμη. Την ιστορία μιας γυναίκας που, παρά τη χλεύη, τις απώλειες και τις ματαιώσεις, δεν παραιτείται από τη ζωή. Κοιτά το φως, θυμώνει, γελά, συγκινείται, αντέχει. Και ίσως γι’ αυτό βρήκε τόσο φυσικά τον δρόμο της μέχρι τον Ελεώνα Θήβας. Πηγαίνοντας στο θέατρο τον Φεβρουάριο, μπορείτε να πάρετε μαζί σας κάτι απλό: ένα μπουφάν, ένα σαμπουάν, ένα βιβλίο, μια μπάλα. Μικρά πράγματα που, όταν συγκεντρωθούν, γίνονται μεγάλα.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μπουμπού
Η γλυκόπικρη ιστορία μιας γεννημένης θεατρίνας, πρωτότοκης κόρης μιας κρητικής οικογένειας, που η αναπτυγμένη φύση της την έκανε αντικείμενο χλευασμού, παραγκωνισμού, υποτίμησης και εκμετάλλευσης. Τελικά την κερδίζουν τα οικοκυρικά. Με αφορμή το ράψιμο του νυφικού της εγγονής της, διηγείται την κινηματογραφική ζωή της από το 1946 μέχρι σήμερα: δυσκολίες, χαρές, χιούμορ, τραγούδια, συγκίνηση, ανατροπές, ένας μεγάλος έρωτα και μια θυσία.
