Μετά τον επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων σε καφενεία του Πειραιά, το Θέατρο του Παπουτσιού Πάνω στο Δέντρο επαναφέρει στην Αθήνα το μονόπρακτο έργο "Η σκιά της μύγας" της Βαλεντίνας Παπαδημητράκη, αυτή τη φορά στο Ρεκτιφιέ – Κέντρο Έρευνας Μεικτών Παραστατικών Τεχνών στον Κεραμεικό. Η παράσταση, με διάρκεια 50 λεπτά, θα παίζεται κάθε Τετάρτη και Σάββατο, από τις 28 Ιανουαρίου έως τις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Η ιστορία ακολουθεί μια γυναίκα απροσδιόριστης ηλικίας, που κατεβαίνει με τη βαλίτσα της σε ένα καφενείο, έτοιμη για ταξίδι, ενώ το διαμέρισμά της πάνω από το καφενείο φιλοξενεί Ιταλούς τουρίστες μέσω πλατφόρμας βραχυχρόνιας μίσθωσης. Τουρίστες αυτοί; Τουρίστας κι η ίδια. Το μονόπρακτο, με έναν οργανικό ρόλο για το κοινό, εξερευνά τη σχέση μεταξύ των ανθρώπων και του αστικού χώρου που αλλάζει, ενώ οι θεατές παρακολουθούν τη ζωή μιας γειτόνισσας που έχει μετατρέψει το σπίτι της σε κατ’ οίκον ξενοδοχείο απογυμνωμένο από κάθε μνήμη.
Η παράσταση αναδεικνύει την επίδραση της τουριστικοποίησης και του εξευγενισμού στις πόλεις, καθώς η ηρωίδα κινείται στο περιθώριο της καθημερινής συναλλαγής και ζει σε έναν χώρο χωρίς μνήμη, ανοίκειο, με καλά κρυμμένες εσωτερικές ρωγμές. Μέσα από έναν συνδυασμό εσωτερικού μονολόγου και αφήγησης, η ηρωίδα συνομιλεί με τον καφετζή, ενώ οι ήχοι του καφέ, των τηγανιών, των τσουγκρισμένων ποτηριών και των τραπεζιών που μετακινούνται δημιουργούν ένα ζωντανό ηχοτοπίο, που ενισχύει την αίσθηση οικειότητας και συμμετοχής των θεατών. Η κορύφωση της δράσης συμβαίνει όταν η ηρωίδα τραγουδά στην έξοδό της από το καφενείο, σηματοδοτώντας την επανασύνδεσή της με τη μνήμη της πόλης, του σπιτιού της και του εαυτού της.
Το έργο σκηνοθετεί ο Τάσος Καρακύκλας, που ταυτόχρονα υποδύεται και τον καφετζή, ενώ η Σοφία Λιάκου ζωντανεύει την ηρωίδα με αμεσότητα και πηγαίο μπρίο. Τη μουσική υπογράφει ο Φώτης Σιώτας, προσδίδοντας στην παράσταση έναν ήχο που συνυφαίνεται φυσικά με τους ήχους του καφενείου και ενισχύει την αίσθηση οικειότητας με το κοινό.
Η "Σκιά της μύγας" είναι ένα μονόπρακτο για την πόλη που αλλάζει, τις γειτονιές που χάνονται και το αστικό τοπίο που μεταβάλλεται, φωτίζοντας ταυτόχρονα τις προσπάθειες των ανθρώπων να προσαρμοστούν και να διατηρήσουν τη μνήμη τους μέσα στον κόσμο του υπερτουρισμού.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Η σκιά της μύγας
Ένα μονόπρακτο για δύο ηθοποιούς ειδικά σχεδιασμένο για να παρουσιάζεται σε καφενεία, με θέμα την πόλη που αλλάζει, τις γειτονιές που χάνονται, το αστικό τοπίο που μεταβάλλεται βίαια, το εσωτερικό τοπίο των ανθρώπων που πασχίζουν να προσαρμοστούν, τα χνάρια της ατομικής και της συλλογικής μνήμης που σβήνουν με την επέλαση του υπερτουρισμού. Ένας χώρος κοινωνικοποίησης γίνεται το φυσικό σκηνικό μιας παράστασης που ακροβατεί στα όρια της νοσταλγίας, του ρεαλισμού και της ονειροπόλησης.
