Έχουμε και στο χωριό μας ματινέ

Έχει μια αντισυμβατική ελευθερία η συνήθεια της θεατρικής και κινηματογραφικής matinée (μεσημεριανής παράστασης/προβολής) που αρχίζει να έχει εφαρμογή και στην Αθήνα.

Ματινέ παράσταση © shutterstock

    

Αν και είχαν προηγηθεί οι avant premieres του "αθηνοράματος" και του περιοδικού "Σινεμά" που μας έκαναν να στηνόμαστε ως φοιτήτριες με τα κουπόνια στο χέρι και τα γυαλιά ηλίου στην ουρά για τον κινηματογράφο, η βασική μύησή μου στη μεσημεριανή πολιτιστική έξοδο έγινε όταν έκανα μεταπτυχιακά στο Λονδίνο.

Ειδικά το θρυλικό Prince Charles Cinema, μία από τις λίγες ανεξάρτητες αίθουσες στην πόλη, αποτελούσε (και παραμένει) καταφύγιο των σινεφίλ για μεσημεριανές, μεταξύ άλλων, προβολές κλασικών ή ψαγμένων ταινιών, ανάμεσα στην κυριαρχία των multiplex της Leicester Square. 

Ματινέ
© shutterstock


Η συνήθεια της matinée τα σαββατοκύριακα στο Λονδίνο, βέβαια, αφορούσε κατά κόρον και το θέατρο, με σύσσωμες τις μεγάλες σκηνές του West End να προσφέρουν μεσημεριανές παραστάσεις, προτού τα πλήθη ξεχυθούν για dim sum στην China Town. Πλέον, οι καιροί και τα ήθη της διασκέδασης έχουν αλλάξει και στην Αθήνα, με τα after office ποτά να έχουν αντικαταστήσει για πολλούς τα ξενύχτια και τα πιο δημοφιλή sitting στις εξόδους για φαγητό να έρχονται ολοένα και πιο κοντά στις 8 μ.μ. αντί για τις 10 μ.μ. που προτιμούσαμε άλλοτε, θεωρώντας το απογευματινό δείπνο υπερβολικά βορειοευρωπαϊκό για εμάς.

Ματινέ
© shutterstock

Κάπως έτσι έκαναν την εμφάνισή τους στα μέρη μας και οι πρώτες ματινέ, με τη Στέγη Ωνάση να κάνει από πέρυσι τέτοια εποχή την αρχή, καθιερώνοντας κυριακάτικες παραστάσεις στις 2 μ.μ. στην Κεντρική Σκηνή και στις 5 μ.μ. στη Μικρή Σκηνή, όπως συμβαίνει και με τον "Οιδίποδα" του Ρόμπερτ Άικ και τον "Χορό των εραστών" του Τιάγκο Ροντρίγκες, που παίζονται αυτή την εποχή με μεγάλη δημοφιλία. 

Ματινέ Στέγη

Έχει μια αντισυμβατική ελευθερία η μεσημεριανή προβολή της Κυριακής που γυρίζει την πλάτη στο παραδοσιακό οικογενειακό τραπέζι και συνδυάζεται με lazy breakfast στο σπίτι, brunch ή τσίπουρα και spritz, αναλόγως της διάθεσης στα καφενεία, παλιά και νέα, στα πέριξ του Νέου Κόσμου και του Κουκακίου.

Cibobo Opera


Αντίστοιχα απελευθερωτικό είναι και το να μπορείς να πας να δεις Φατίχ Ακίν, για παράδειγμα, στις 12 το μεσημέρι της Κυριακής στο Cinobo Opera στην Ακαδημίας, το δικό μας νέο arthouse σινεμά όπου κάθε ώρα έχεις κάτι καλό να διαλέξεις, ή ακόμη και τον "Μεγάλο Δικτάτορα" στο θρυλικό Studio New Star Art Cinema στην Πλατεία Αμερικής, όπου συναντάς σταθερά νέους σινεφίλ να καλύπτουν κενά. Ακόμη και για μας τους γονείς που επιζήσαμε των παιδικών προβολών και παραστάσεων του σαββατοκύριακου – δεν εννοώ κάτι για την ποιότητα των παιδικών ταινιών και παραστάσεων, για να μην παρεξηγηθώ, αλλά για το γεγονός ότι αναγκαζόμασταν να τις βλέπουμε σε ώρες που συνήθως δεν είχαμε διαλέξει και ανεξαρτήτως διάθεσης!   

Ματινέ Στέγη

Πάμε (και) πολιτιστικό μεσημέρι, λοιπόν!

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης


 

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η Blanche DuBois έρχεται αντιμέτωπη με όσα απέμειναν μετά το τέλος της ιστορίας της

Μια γυναίκα επιστρέφει σε όσα άφησε πίσω της μετά την κατάρρευση, σε μια παράσταση του Σταύρου Λίτινα για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη μιας νέας αρχής.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
24/10/2026

Το θέατρο Έργον εγκαινιάστηκε με γνωστές παρουσίες και δύο νέες παραγωγές

Ο Γιώργος Βάλαρης εγκαινίασε το νέο θέατρο Έργον στην Αθήνα, με τη "Φόνισσα" και το "Μια κανονική μέρα" να αποτελούν τις πρώτες παραγωγές του.

"Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης" του Αλέκου Σακελλάριου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά

Η διαχρονική κωμωδία για τα μικρά ψέματα, τις μεγάλες παρεξηγήσεις και τις απρόβλεπτες ανατροπές επιστρέφει σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλομοιράκη.

Η Αιμιλία Υψηλάντη κάνει μια αναδρομή ζωής μέσα από την "AI-MILIA"

Η παράσταση που αγαπήθηκε από το κοινό επιστρέφει στο Θέατρο Αργώ για δεύτερη χρονιά, από το Σάββατο 24 Οκτωβρίου.

"Κηδεία για ζωντανούς": Μια έκθεση για την απώλεια και τη μεταμόρφωση στην CAN

Δεκατέσσερις καλλιτέχνες εξερευνούν όσα αφήνουμε πίσω και όσα γεννιούνται μέσα από την αλλαγή, στην ομαδική έκθεση "SEIZENSŌ, A Funeral for the Living".

Ο "Άνθρωπος με το δέντρο στην καρδιά" ξετυλίγει παραμύθια από διαφορετικούς τόπους

Η Βιργινία Κοκκίνου αφηγείται παραμύθια από την Ήπειρο, την Κύπρο, την Ελλάδα και την Περσία, με ζωντανή μουσική στο Calderone Art Space.

Τρεις τελευταίες παραστάσεις για "Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο"

Το έργο της Μάρτα Μπουτσάκα ολοκληρώνει τον δεύτερο κύκλο του στον Μικρό Κεραμεικό, με τρεις τελευταίες παραστάσεις στις 26, 27 Οκτωβρίου και 9 Νοεμβρίου.