Παπαθανασίου – Ρέππας μιλούν για το νέο τους θεατρικό μυστήριο "Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις!"

Το νέο έργο των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, "Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις!", είναι μια σπιρτόζικη ιστορία φόνων, γεμάτη ανατροπές, ίντριγκες και κομψό χιούμορ που αναδύεται μέσα από το αστικό κλίμα της δεκαετίας του ’50. Η παράσταση, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Πειραιώς 131 μόλις ξεκίνησε με ένα υπέροχο καστ. Η υπόθεση μας μεταφέρει στο παρελθόν...

Καλοκαίρι, δεκαετία του ’50. Η νεαρή Λένα Δροσίνου (Δανάη Παππά) προσκαλεί δύο φιλικά της ζευγάρια και τον θείο της Μίμη Δαμιανό (Αλέξανδρο Αντωνόπουλο) με τη γυναίκα του Φωφώ (Φωτεινή Ντεμίρη), λάτρη των αστυνομικών ιστοριών, στο εξοχικό της στον Πόρο, για λίγες ξέγνοιαστες μέρες διακοπών. Η φαινομενικά ήρεμη αυτή συντροφιά, όμως, κρύβει μυστικά, παλιούς έρωτες και οικονομικά αδιέξοδα. Η παιδική φίλη της Λένας, Τζίνη Λαμπροπούλου (Δανάη Τάγαρη), με τον σύζυγό της, δικηγόρο Γιώργο Γαζή (Δημήτρης Γκουτζαμάνης), και το δεύτερο ζευγάρι, τη Ρίκα Βλαστού (Άννα Μενενάκου), η οποία στο παρελθόν τα είχε με τον άφραγκο Λεωνίδα (Γιάννη Σίντο), τον τωρινό σύντροφο της Λένας και τον αινιγματικό Τόμυ Μακρυγιάννη (Μανώλης Κλωνάρης), συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό σχέσεων, παλιών λογαριασμών και ανομολόγητων επιθυμιών. Στο σπίτι ζει και η οικονόμος Μαργαρίτα (Μαρία Φιλίππου), "γέννημα θρέμμα της Κρήτης" — ή μήπως όχι; Ένα πρόσωπο που κινείται σιωπηλά ανάμεσά τους, ίσως περισσότερο παρατηρώντας απ’ όσο θα έπρεπε.

Όταν μια αποτυχημένη απόπειρα φόνου και στη συνέχεια δύο πτώματα έρχονται να ταράξουν τη ραστώνη του καλοκαιριού, όλοι γίνονται ύποπτοι. Ποιος σκοτώνει και γιατί; Είναι ο δολοφόνος κάποιος ανάμεσά τους ή κάποιος που παραμονεύει απ’ έξω; Οι ισορροπίες ανατρέπονται, οι σχέσεις δοκιμάζονται, και κάθε χαμόγελο μπορεί να κρύβει ένα κίνητρο.

Οι δημιουργοί μιλούν για το έργο

Οι Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας επιστρέφουν φέτος με ένα καθαρόαιμο αστυνομικό έργο. Όπως λένε οι ίδιοι: "Σεπτέμβριος του 1955. Ένα ώριμο ζευγάρι πηγαίνει διακοπές σε ένα μεγάλο νεοκλασικό σπίτι. Και σχεδόν αμέσως μετά την άφιξή τους αρχίζουν οι φόνοι. Περισσότερα δεν μπορούμε να σας πούμε. Το έργο είναι γραμμένο πάνω στο κλασικό φορμά "ποιος το έκανε” (who done it). Ελπίζουμε να είναι ένα αίνιγμα για απαιτητικούς λύτες."

Γιατί τώρα ένα αστυνομικό έργο; Οι δύο δημιουργοί εξηγούν πως η δεκαετία του ’50 και του ’60 αποτελεί για εκείνους μια προσωπική μυθολογία: " Γεννηθήκαμε και οι δυο το 1959, οπότε η δεκαετία του 50 και του 60 είναι για την προσωπική μας μυθολογία, η προϊστορία μας. Η ελαφριά καθαρεύουσα, τα κόκκινα νύχιατων κυριών, τα φερ φορζέ σαλονάκια στις βεράντες, το βερμούτ και οι κολόνιες από το Παρίσι είναι κομμάτια από ένα μυθικό σύμπαν με αινιγματικές γυναίκες και μυστηριώδεις άντρες. Μεγαλώσαμε με τις εκδόσεις Λυχνάρι και τις εκδόσεις Ατλαντίς που δημοσίευαν τόσο τα μυθιστορήματα της Άγκαθα Κρίστι, όσο και του Γιάννη Μαρή. Αυτοί οι δυο συγγραφείς έστησαν στο μυαλό μας ένα ατελείωτο φανταστικό σήριαλ με αυτοτελή επεισόδια - γρίφους όπου πρωταγωνιστούσαν επίμονοι άντρες και απρόβλεπτες γυναίκες με κόκκινα νύχια. Το "χιούμορ μας” όπως το αναφέρετε σε αυτό το έργο είναι σε δεύτερο πλάνο. Δεν απουσιάζει αλλά στο έργο πρωταγωνιστούν οι ανατροπές. Βέβαια δεν μπορούμε να κρύψουμε ότι πάντα "μας τρώει το χέρι μας” και μπαίνουμε στον πειρασμό να γράψουμε και αστεία. Οι δυο πρώτοι ρόλοι (το ώριμο ζεύγος) είναι κάπως κωμικοί ρόλοι."

Στο "Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις!" δεν απουσιάζει το χιούμορ, υπάρχει αστυνομικό ύφος και ρυθμός: " Δεν αντιμετωπίζουμε όλα τα είδη θεάτρου και όλα τα θέματα που επιλέγουμε με τον ίδιο τρόπο. Άλλο πράγμα οι φάρσες μας, άλλο οι φαρσοκωμωδίες μας, άλλο οι κωμωδίες, άλλο οι παρωδίες, άλλο τα μιούζικαλ, άλλο τα κοινωνικά έργα και φυσικά άλλο τα αστυνομικά. Δεν έχουμε ένα πάγιο ύφος και όποιον πάρει ο χάρος. Το κάθε θέμα και το κάθε θεατρικό είδος επιβάλει του κανόνες του από μόνο του. Και δεν χρειάζεται μια ειδική προσπάθεια να προσαρμοστείς. Λίγη συναίσθηση να έχεις υπακούς στα όρια που σου θέτει το έργο. Όποιος μπορεί να "ακούει” (το έργο) αυτομάτως "υπακούει”. "

Για τη συμμετοχή του θεατή: "Δεν υπάρχει διάδραση με την κυριολεκτική έννοια. Όλο το παιχνίδι γίνεται στο μυαλό του θεατή. Καθένας προσπαθεί σιωπηλά να λύσει το αίνιγμα. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη χαρά που μπορεί να του προσφέρει το αστυνομικό θέατρο." 

Το "Πρόσεχε ποιον σκοτώνεις!" είναι ένα αστυνομικό αίνιγμα για απαιτητικούς λύτες!

Προπώληση εισιτηρίων: more.com