Κάποτε οι άνθρωποι ανέβαιναν στους Δελφούς για να ακούσουν τη φωνή του μέλλοντος. Σήμερα, ίσως, πρέπει να κατεβούμε στα βάθη της ίδιας της Γης για να την ακούσουμε να φωνάζει μέσα από τις ρωγμές της. Ο κόσμος μας καίγεται, πλημμυρίζει, πνίγεται στη σιωπή της ίδιας του της αλαζονείας....μοιάζει να υπογραμμίζει "Ο ομφαλός της γης", που θα παιχτεί την Παρασκευή 7/11 στην Εναλλακτική Λυρική Σκηνή. Το έργο του Κώστα Παπακωστόπουλου, βασισμένο στο κείμενο του Φινκ Κλάιντχοϋ, γίνεται ένας καθρέφτης της εποχής μας. Η Πυθία, η προαιώνια φωνή του μυστηρίου, επιστρέφει όχι για να προφητεύσει, αλλά για να προειδοποιήσει. Μια γυναίκα-πρόσφυγας του κλίματος, που εγκαταλείπει τη Μεσόγειο, το λίκνο του πολιτισμού, αναζητώντας καταφύγιο στον Βορρά. Η μορφή της είναι σύμβολο: η φύση, εξόριστη από τον ίδιο τον κόσμο που δημιούργησε.
"Στη σκηνή εμφανίζεται η μυθική Πυθία, ενσαρκωμένη από την καταξιωμένη Γερμανίδα ηθοποιό Λίζα Ζοφί Κουστς, η οποία προτάθηκε για τον ρόλο αυτό για το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού Κολωνίας 2024. Ως κλιματική πρόσφυγας, εγκαταλείπει παράνομα τη Μεσόγειο με προορισμό την Ισλανδία. Ενδιάμεσα, όμως, κάνει μια στάση στη Γερμανία, όπου βρίσκει καταφύγιο στη σκηνή ενός θεάτρου. Σε μια αναπάντεχη συνάντηση με το κοινό, η Πυθία μιλά για την ιδιαίτερα ανησυχητική κατάσταση της "Μητέρας Γης" και εξομολογείται την επιθυμία της να αλλάξει έναν κόσμο που παραδοσιακά κυριαρχείται από άνδρες. Τα λόγια της αποτελούν μια σκηνική κραυγή αγωνίας για την ολοένα αυξανόμενη οικολογική καταστροφή – και όχι μόνο. Στο τέλος, όπως απαιτεί και το αρχαίο της καθήκον, ρίχνει μια ματιά στο μέλλον. Και φαίνεται να έχει ένα σχέδιο…" διαβάζουμε στο σημείωμα για την παράσταση.
Η παράσταση του Παπακωστόπουλου μας καλεί σε μια πνευματική ανάβαση. Μέσα από τον λόγο, τη μουσική του Τάσου Στάμου και τα βίντεο του Τζων Ζάιντλερ, ο θεατής μεταφέρεται από τα καμένα τοπία της Δαδιάς στους εσωτερικούς του κραδασμούς. Εκεί, όπου το ερώτημα "μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία;" δεν είναι ρητορικό, αλλά υπαρξιακό. Ο ομφαλός της γης είναι, τελικά, μέσα μας. Είναι το σημείο όπου συναντιούνται ο φόβος και η ελπίδα, η ευθύνη και η ανάσα. Όσο μπορούμε ακόμα να νιώθουμε, να ακούμε, να δρούμε, η Γη δεν έχει χαθεί. Η φωνή της Πυθίας μάς θυμίζει πως η σωτηρία δεν είναι προφητεία – είναι επιλογή.
Να θυμίσουμε πως ο διακεκριμένος σκηνοθέτης, ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ελληνογερμανικού Θεάτρου (ΕΓΘ) Κώστας Παπακωστόπουλος, γιορτάζει φέτος με το θεατρικό του σχήμα 35 χρόνια δημιουργικής πορείας στην Κολωνία. Γνωστός στη γερμανική θεατρική σκηνή για τις πρωτοποριακές του παραστάσεις έργων αρχαίου δράματος, ο Παπακωστόπουλος επιστρέφει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ πέντε χρόνια μετά την παράσταση "Europa", με μια πολυδιάστατη και επίκαιρη σκηνική σύνθεση λόγου, βίντεο και μουσικής, σε συμπαραγωγή με το Θέατρο Βόννης.
Περισσότερες πληροφορίες
Ο ομφαλός της γης
Βασισμένη στο θεατρικό έργο «Ο ομφαλός της γης (where the eagles meet)» του Φινκ Κλάιντχοϋ, η παράσταση είναι ένα κάλεσμα για τη σωτηρία του πλανήτη. Η Μεσόγειος το καλοκαίρι: Καύσωνες, πυρκαγιές, ξηρασία, πλημμύρες! Η κλιματική κρίση φαίνεται να αλλάζει μια για πάντα τον πλανήτη μας. Μπορούμε ακόμα να ανατρέψουμε αυτή την πορεία ή πρέπει να αποδεχτούμε το αναπόφευκτο;
