Ο "Οιδίποδας Τύραννος" της Σοφίας Αντωνίου επιστρέφει στην Αθήνα

Μετά τον επιτυχημένο πρώτο κύκλο παραστάσεων στην Αθήνα, που σημείωσε συνεχόμενα sold out και θερμές κριτικές, η παράσταση "Οιδίποδας Τύραννος" σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου επιστρέφει στην πόλη, με πρεμιέρα στις 19 Σεπτεμβρίου στον ιδιαίτερο χώρο του ΦΙΑΤ. Η παράσταση, που ξεχώρισε για την καινοτόμο σκηνική της γλώσσα και την έντονη συναισθηματική φόρτιση, ολοκλήρωσε περιοδεία στην Κρήτη και ετοιμάζεται να ξανασυναντήσει το αθηναϊκό κοινό για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Πρόκειται για μια σύγχρονη, εσωτερική ανάγνωση του σοφόκλειου Οιδίποδα Τύραννου, σε μορφή μονολόγου, με τον Χάρη Χαραλάμπους-Καζέπη να ενσαρκώνει κάθε πρόσωπο της τραγωδίας σε ένα υποκριτικό tour de force. Ο ηθοποιός υποδύεται έναν περιπλανώμενο αφηγητή, έναν μουσικό-ταξιδευτή μέσα στη δίνη της σύγχρονης πόλης, που αναζητά την αλήθεια του, επιχειρώντας να κατανοήσει ποιος είναι και από πού έρχεται. Η παράσταση ξεκινά από το τέλος της ιστορίας και ταξιδεύει προς την αρχή του κακού, σε μια μυσταγωγική διαδικασία αυτογνωσίας και αναμέτρησης με το τραύμα που περνά από γενιά σε γενιά.

Όπως γράφει χαρακτηριστικά η κριτικός του "α" Τώνια Καράογλου, "η ιδέα της να αναθέσει την ερμηνεία σε έναν ηθοποιό καταλήγει σε ένα πυκνό, επιδραστικό θέαμα που επαναπροσδιορίζει τη σχέση του θεατή με το παραστασιακό γεγονός". Στην καρδιά της παράστασης βρίσκεται η ανάγκη να ειπωθεί αυτή η ιστορία — όχι ως τεχνική άσκηση, αλλά ως ανθρώπινη εξομολόγηση για την ευαλωτότητα της μοίρας. Πριν καν ξεκινήσει η δράση, ο ηθοποιός ψιθυρίζει τα ονόματα του γενεαλογικού δέντρου των Λαβδακιδών, ενώ η αφήγηση αρχίζει με τον εμβληματικό αφορισμό: "μηδένα προ του τέλους μακάριζε".

Ο σκηνικός χώρος (σε σύλληψη της Μαριλένας Καλαϊτζαντωνάκη) στήνεται γύρω από τους θεατές, οι οποίοι δεν κάθονται σε πλατεία, αλλά μέσα στο ίδιο το σκηνικό. Έτσι, καταργείται η θεατρική σύμβαση και η απεύθυνση γίνεται άμεση και σωματική. Η μουσική του Ecati εντείνει τη δραματική ένταση, ενώ οι φωτισμοί της Μαρκέλλας Μανωλιάδη δημιουργούν ένα εσωτερικό τοπίο σκιών και ρωγμών.

Η Σοφία Αντωνίου —γνωστή από τη σκηνοθεσία του "Σχέδιο Αντιγόνη" και τη συνεργασία της με την ομάδα Εν Δυνάμει— χτίζει μια παράσταση που συνομιλεί βαθιά με το παρόν, παραδίδοντας έναν Οιδίποδα "στο δικό μας ύψος", όπως εύστοχα σχολιάζει η Καράογλου: "έναν άνθρωπο από εμάς".