© Karol Jarek
Στον κύκλο "Contemporary Ancients" του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, σύγχρονοι συγγραφείς γράφουν πρωτότυπα νέα έργα, που συνομιλούν με αυτά της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και παρουσιάζονται σε πανελλήνια πρώτη στη Μικρή Επίδαυρο. Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερα έργα σε τρεις παραστάσεις. Η "Θήβα μοναξιά" (φωτό εξωφύλλου) του Κυριάκου Χαρίτου είναι μια λαϊκή παραλογή εμπνευσμένη από την "Αντιγόνη". Τη σκηνοθετεί η Όλια Λαζαρίδου, που ερμηνεύει επίσης μαζί με τους Αλεξάνδρα Καζάζου, Βασίλη Τρυφουλτσάνη και Γιάννη Ψαλλιδάκο, ενώ η μουσική σύνθεση είναι του Γιαν Βαν Αγγελόπουλου. Πεζή και έμμετρη αφήγηση, τραγούδι και μουσική συνενώνονται για να ειπωθεί ξανά ο πασίγνωστος μύθος του Σοφοκλή, αυτήν τη φορά ως δημιούργημα μιας συλλογικής μνήμης (4-5/7).
Στις "Ιαχές" των Ταξιάρχη Δεληγιάννη και Βασίλη Τσιουβάρα αποσπάσματα από αρχαίες τραγωδίες, στίχοι από τη δημοτική και τη νεότερη ποίηση, καθώς και πρωτότυπα κείμενα πραγματεύονται τις θεματικές της σκλαβιάς, του ξεριζωμού και της μετανάστευσης. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία του Χρήστου Στέργιογλου και μουσική σύνθεση του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη, διερευνά την οργανική συγγένεια ανάμεσα στην ποίηση, το αρχαίο δράμα και τη μουσική, και επί σκηνής θα συναντηθούν ο Χρήστος Στέργιογλου, ο λυρικός τραγουδιστής Γιώργος Ιατρού και το Alex Drakos Quartet σε ένα πρωτότυπο εγχείρημα, που επιχειρεί να δώσει μουσική υπόσταση στον ανθρώπινο πόνο (11-12/7).
Με τη σκηνοθετική υπογραφή του Γιάννη Σκουρλέτη και των bijoux de kant, θα παρουσιαστούν τα έργα "Δεξιά της κοίτης" του Γιάννη Παλαβού και "Συνεδρία πολέμου" του Άρη Αλεξανδρή (25- 26/7). Η αρχετυπική σχέση πατέρα-κόρης, όπως σκιαγραφείται από την κόρη ενός περιπλανώμενου λαϊκού οργανοπαίκτη, και η παρακμή του σεξ στην ψηφιακή εποχή συνιστούν τις θεματικές των δύο έργων, που εμπνέονται από τον "Οιδίποδα επί Κολωνώ" και τη "Λυσιστράτη", αντίστοιχα. Ερμηνεύουν: Ρένια Λουιζίδου, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης, Μαριάμ Ρουχάτζε, Διονύσης Νικολόπουλος και Δημήτρης Οικονομίδης.
Περισσότερες πληροφορίες
Θήβα μοναξιά
Μια λαϊκή παραλογή εμπνευσμένη από την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή όπου μια ονειρική μπάντα μιλά και τραγουδά, μεταφέροντάς μας στα χώματα ενός τόπου γεμάτου θραύσματα μνήμης, στο πλαίσιο του Κύκλου Contemporary Ancients του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Σε μια επαρχία ξεγραμμένη εδώ και χρόνια, μια φωνή ψάχνει εκείνο το κορίτσι που το λέγαν Αντιγόνη. Η πόλη ξυπνά, θυμάται, μπαινοβγαίνει στο όνειρο. Τα θραύσματά της αντηχούν, μένουν για λίγο και μετά γίνονται σκόνη. Η αφήγηση, άλλοτε σε έμμετρο κι άλλοτε σε πεζό λόγο, συνομιλεί με τη μουσική.
