Mariano Silva©
"Vagabundus"
Ο Μοζαμβικανός χορευτής και χορογράφος Ίντιο Σισάβα παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών την παράσταση "Vagabundus", ένα σόλο-μανιφέστο για τη σωματική και πολιτισμική περιπλάνηση. Με βάση τη δική του διαδρομή ως Αφρικανός καλλιτέχνης στην Ευρώπη, ο Σισάβα συνθέτει ένα εκφραστικό σωματικό θέατρο, όπου το σώμα γίνεται φορέας μνήμης, τραύματος και ανθεκτικότητας. Χορός, κίνηση και ήχος συνενώνονται σε μια έντονη, προσωπική ερμηνεία που μιλά για το ξερίζωμα, την ταυτότητα και τη συνεχή αναζήτηση τόπου. Ένα ταξίδι χωρίς χάρτη, ανάμεσα σε κόσμους όπου ο περιπλανώμενος δεν είναι ποτέ αδρανής αλλά δημιουργός (Πειραιώς 260 Χώρος Η, στις 7-8/6).
"Far from the end"
Η Χριστίνα Γουζέλη και ο Πολ Μπλάκμαν επιστρέφουν στο Φεστιβάλ Αθηνών με μια νέα, χοροθεατρική δημιουργία, εμπνευσμένη από ανολοκλήρωτα έργα που συγκινούν: τους "Φυλακισμένους" του Μιχαήλ Άγγελου, το πορτρέτο "Black Draftee (James Hunter)" της Άλις Νιλ, την αιώνια υπό κατασκευή Σαγράδα Φαμίλια του Γκαουντί, αλλά και τις τελευταίες λέξεις του Κάφκα: "αλλά αυτό που είπε–". Σε έναν κόσμο γεμάτο ερωτήματα για το σώμα, το χρόνο και την ανθρώπινη υπόσταση, η παράσταση εξερευνά το κάλλος και την αγωνία του ανολοκλήρωτου. Το δίδυμο, γνωστό για τη διεθνή του απήχηση και την αφοσίωσή του σε πολυδιάστατες, ενσώματες αφηγήσεις, δημιουργεί έναν σκηνικό κόσμο γεμάτο συμβολισμούς, εσωτερικές εντάσεις και ερωτήματα για την ανθρώπινη φύση. Ερμηνεύουν οι Μαριάνα Τζούδα, Σεβαστή Ζαφείρα, Ναταλία Βαγενά (Πειραιώς 260 Χώρος Β, στις 6-8/6).
"Ο κυνηγός πέφτει θύμα της σκιάς του"
Η αυστραλιανή ομάδα Back to Back Theatre επιστρέφει με ένα προκλητικό έργο που ανατρέπει τις βεβαιότητες. Ο τίτλος του έργου αποτελεί αναφορά σε ένα παιδικό παραμύθι του Γάλλου λαογράφου και συγγραφέα Σάρλ Περώ. Πέντε ηθοποιοί με και χωρίς αναπηρία ανεβαίνουν στη σκηνή και συνδιαλέγονται με έννοιες όπως η εξουσία, η κανονικότητα, ο φόβος και το "άλλο". Ποιος είναι ο κυνηγός και ποια η σκιά του; Ένα πολυεπίπεδο, πολιτικά φορτισμένο έργο που αγγίζει τα όρια της ανθρώπινης εμπειρίας, μέσα από χιούμορ, τρυφερότητα και θεατρική ένταση. Ένας καθρέφτης που στρέφεται προς το κοινό, με ερωτήματα που δεν απαντιούνται εύκολα (Πειραιώς 260 Χώρος Ε, στις 6-8/6. Την Κυριακή 8/6 η παράσταση είναι καθολικά προσβάσιμη).
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο κυνηγός πέφτει θύμα της σκιάς του
Η διεθνώς αναγνωρισμένη αυστραλιανή ομάδα Back to Back Theatre παρουσιάζει μια παράσταση που ανατρέπει τα στερεότυπα γύρω από τη νοητική αναπηρία. Οι ίδιοι οι ηθοποιοί, ως νευροδιαφορετικά άτομα, συνδιαμορφώνουν το έργο και φέρνουν επί σκηνής μια βαθιά πολιτική και ανθρώπινη εμπειρία. Μέσα από τον λόγο, το χιούμορ και την απλότητα, η παράσταση αγγίζει κρίσιμα ζητήματα: ποιος αποφασίζει για τη διαφορετικότητα, ποιος έχει φωνή σε μια δημοκρατία. Με τολμηρή γραφή και παρουσία, η ομάδα διεκδικεί έναν κόσμο που θα ακούει χωρίς προκαταλήψεις. Μια σπάνια ευκαιρία για το ελληνικό κοινό να γνωρίσει μια από τις πιο ριζοσπαστικές φωνές του σύγχρονου θεάτρου.
Vagabundus
Ο Μοζαμβικανός χορογράφος έρχεται για πρώτη φορά στην Πειραιώς 260 με μια παράσταση που φωτίζει την έννοια της μετανάστευσης, με όχημα τον τελετουργικό χορό της φυλής των Μακόντε. Παραδοσιακές και σύγχρονες μελωδίες της Μοζαμβίκης εξερευνούν την εκούσια ή αναγκαστική μετανάστευση και το πώς βιώνεται μέσα από την κίνηση του ανθρώπινου σώματος. Σε μια περφόρμανς με ανοιχτή αρχή και τέλος, 13 περφόρμερ χορεύουν και τραγουδούν ταυτόχρονα. Η σύνδεση χορού και μουσικής είναι εξάλλου βαθιά ριζωμένη στην αφρικανική κουλτούρα. Για τον Σισάβα η εκρηκτική δύναμη του χορού όταν ενώνεται με την ανθρώπινη φωνή δεν χρειάζεται περίτεχνα σκηνικά, κοστούμια και φώτα.
Far from the end
Το διεθνώς αναγνωρισμένο χορογραφικό δίδυμο υπογράφει ένα τολμηρό έργο που, με αφορμή ημιτελή, ατελή και εγκαταλελειμμένα έργα τέχνης, εξερευνά την ομορφιά που προκύπτει από την απουσία του τέλους, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα αν κάτι πρέπει να «τελειώσει» για να είναι ολοκληρωμένο. Εμπνευσμένο από έργα όπως οι ημιτελείς «Φυλακισμένοι» του Μιχαήλ Άγγελου, το συγκλονιστικό πορτρέτο ενός νεαρού μαύρου άντρα στο «Black Draftee» (James Hunter) της Άλις Νιλ, η ακόμη ημιτελής Σαγράδα Φαμίλια του Αντόνι Γκάουντι και οι τελευταίες λέξεις που έγραψε ο Κάφκα «αλλά αυτό που είπε–», το έργο ξεδιπλώνεται μέσα από μια σειρά περίπλοκων χορογραφικών συνθέσεων σε συνδυασμό με μια αποσπασματική μουσική παρτιτούρα, επίσης εμπνευσμένη από ημιτελή μουσικά έργα κορυφαίων δημιουργών.
