"Αντιγόνη" στο Μέγαρο Μουσικής από τους τελειόφοιτους του Ωδείου Αθηνών

Οι τελειόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών, μια νέα γενιά θεατράνθρωπων, ξεκινούν την επαγγελματική τους πορεία και μας καλούν να τους γνωρίσουμε μέσα από την παράσταση της "Αντιγόνης", σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή, στο Μέγαρο Μουσικής.

Γιώργος Κουτλής Λεωνίδας Τούμπανος©

Το Σάββατο 31 Μαΐου και την Κυριακή 1 Ιουνίου (ώρα 9.30 μ.μ.), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών φιλοξενεί μια παράσταση που ξεπερνά τα όρια μιας τελικής σπουδαστικής παρουσίασης: η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή, ζωντανεύει μέσα από τους τελειόφοιτους της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών, και φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο την κλασική τραγωδία αλλά και το μέλλον του ελληνικού θεάτρου.

Ο Κουτλής-ένας από τους πλέον δραστήριους και ευρηματικούς σκηνοθέτες της νεότερης γενιάς-αναμετριέται με το αριστούργημα του Σοφοκλή, φωτίζοντας τις ανοιχτές πληγές της εξουσίας και τις ρωγμές του νόμου. Από την πρώτη του εμφάνιση έχει αποδείξει ότι δεν φοβάται τα δύσκολα. Ξεκίνησε από την αρχή, με όραμα και επιμονή, κι έκτοτε χτίζει σταθερά μια πορεία με πυρήνα την τόλμη, τον στοχασμό και τη συλλογικότητα. Η "Αντιγόνη" του είναι ταυτόχρονα σπουδή και δήλωση: μια παράσταση που στοχάζεται.

Αντιγόνη Ωδείο Αθηνών

Στο επίκεντρο της τραγωδίας βρίσκεται η διαχρονική σύγκρουση ανάμεσα στην αμετακίνητη κρατική εξουσία και την ελεύθερη, ανθρώπινη βούληση. Η Αντιγόνη, με ηθικό ένστικτο και αφοσίωση στη δική της αλήθεια, αψηφά τις επιταγές του Κρέοντα, υπερασπιζόμενη τη μνήμη και την αγάπη. Στη σκηνοθεσία του Κουτλή, η αντίσταση δεν είναι ρητορική – είναι σωματική, υπαρξιακή, μια πράξη ελπίδας μέσα στο σκοτάδι του ορθολογισμού της εξουσίας.

Οι σπουδαστές που ενσαρκώνουν τους ρόλους –ανάμεσά τους οι Ιωσήφ Αλί, Αθηνά Βαρνάβα, Αιμιλία Γιαννούκαρη, Βασίλης Δημητριάδης, Σοφιανός Πεσιρίδης, Μαργαρίτα Στραβουδάκη, και άλλοι. Η μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη φωτίζει κάθε λέξη, ενώ τα φώτα του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη (Διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών και σκηνοθέτης) και η μουσική του Γιώργου Μπάτζιου συνθέτουν ένα περιβάλλον στοχαστικό.

Ωδείο Αθηνών

Το Ωδείο Αθηνών, ιδρυθέν το 1871 ως Μουσικός και Δραματικός Σύλλογος, αποτέλεσε το πρώτο και μοναδικό επίσημο ίδρυμα εκπαίδευσης στις παραστατικές τέχνες στην Ελλάδα για πολλά χρόνια, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην πολιτιστική της ανάπτυξη. Από τις τάξεις του ξεκίνησαν σημαντικές προσωπικότητες όπως η Μαρία Κάλλας και ο Μίκης Θεοδωράκης, ενώ το ιστορικό του Αρχείο οδήγησε στην ίδρυση Κέντρου Έρευνας και Τεκμηρίωσης. Το 1976 μεταφέρθηκε στο εμβληματικό κτήριο του Ιωάννη Δεσποτόπουλου, που πρόσφατα αναβαθμίστηκε με τη δημιουργία Κέντρου Τεχνών. Από το 2011, με την προσθήκη της Σχολής Χορού, το Ωδείο είναι ο μοναδικός οργανισμός στην Ελλάδα που καλύπτει πλήρως Μουσική, Θέατρο και Χορό. Σπουδαίοι καλλιτέχνες και δάσκαλοι έχουν διδάξει στη Δραματική Σχολή του, με πρώτο διευθυντή τον Γεώργιο Βιζυηνό.

Πριν από λίγες ημέρες οι σχολές του Ωδείου Αθηνών άνοιξαν τις πόρτες τους στο Open Day για να το γνωρίσουν από κοντά παιδιά, έφηβοι, νέοι και γονείς και η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή. Τώρα, αυτή η "Αντιγόνη" με τους τελειόφοιτους της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών, είναι ένα στοίχημα: ότι το ελληνικό θέατρο μπορεί να ανανεώνεται εκ των έσω. Από τις σχολές, από τους δασκάλους, από τους μαθητές. Από σκηνοθέτες όπως ο Κουτλής, που δεν εγκλωβίζονται στη φόρμα αλλά αναζητούν τη φλόγα της πράξης. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία ότι το ελληνικό θεατρικό μέλλον είναι εδώ...Πληροφορίες για την εκδήλωση, στην ιστοσελίδα του Μεγάρου
 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Νόμπελ και Πούλιτζερ στο θέατρο: Τι βλέπουμε φέτος στην Αθήνα

Σπουδαίοι συγγραφείς, κάτοχοι βραβείων Νόμπελ, Πούλιτζερ, Τόνι και Olivier, μας "συναντούν" φέτος μέσα από παραστάσεις που σφράγισαν-ή συνεχίζουν να γράφουν-την ιστορία του θεάτρου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
24/10/2026

Για τον Δημήτρη Καπουράνη, o "Τσούκκο καταργεί τα όρια"

Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος πάψει να αναγνωρίζει τα όρια που ορίζουν τον κόσμο του; Στον "Ρομπέρτο Τσούκκο" του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, η βία συναντά το ένστικτο και την ανάγκη για απόδραση. Ο Δημήτρης Καπουράνης μιλά για έναν ήρωα που αντιστέκεται στις εύκολες ερμηνείες, για τις σκέψεις που γεννά η βία και για τη δημιουργική συνεργασία του με τον Δημήτρη Καραντζά στην παράσταση που ανεβαίνει στο Προσκήνιο (από 23/10).

Η Blanche DuBois έρχεται αντιμέτωπη με όσα απέμειναν μετά το τέλος της ιστορίας της

Μια γυναίκα επιστρέφει σε όσα άφησε πίσω της μετά την κατάρρευση, σε μια παράσταση του Σταύρου Λίτινα για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη μιας νέας αρχής.

Το θέατρο Έργον εγκαινιάστηκε με γνωστές παρουσίες και δύο νέες παραγωγές

Ο Γιώργος Βάλαρης εγκαινίασε το νέο θέατρο Έργον στην Αθήνα, με τη "Φόνισσα" και το "Μια κανονική μέρα" να αποτελούν τις πρώτες παραγωγές του.

"Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης" του Αλέκου Σακελλάριου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά

Η διαχρονική κωμωδία για τα μικρά ψέματα, τις μεγάλες παρεξηγήσεις και τις απρόβλεπτες ανατροπές επιστρέφει σε σκηνοθεσία Αντώνη Καλομοιράκη.

Η Αιμιλία Υψηλάντη κάνει μια αναδρομή ζωής μέσα από την "AI-MILIA"

Η παράσταση που αγαπήθηκε από το κοινό επιστρέφει στο Θέατρο Αργώ για δεύτερη χρονιά, από το Σάββατο 24 Οκτωβρίου.

"Κηδεία για ζωντανούς": Μια έκθεση για την απώλεια και τη μεταμόρφωση στην CAN

Δεκατέσσερις καλλιτέχνες εξερευνούν όσα αφήνουμε πίσω και όσα γεννιούνται μέσα από την αλλαγή, στην ομαδική έκθεση "SEIZENSŌ, A Funeral for the Living".