"Ο Γλάρος" του Σάββα Στρούμπου: Τελευταίος κύκλος παραστάσεων

Η παράσταση "Ο γλάρος” του Αντον Τσέχοφ σε σκηνοθεσία-διασκευή του Σάββα Στρούμπου, που παρουσιάστηκε αρχικά τον Μάιο του 2023, επανήλθε τη χειμερινή καλλιτεχνική περίοδο 2023-2024 και παρουσιάζεται για 3η χρονιά φέτος, συνεχίζει να διαγράφει μια δυναμική και επιτυχημένη πορεία έως τις 23 Φεβρουαρίου. "Ο γλάρος” παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας και επικεντρώνεται στις ζωές και τις διαπλεκόμενες σχέσεις μιας ομάδας ανθρώπων που βρίσκονται σε μια εξοχική έπαυλη, εξερευνώντας θέματα όπως ο έρωτας, οι φιλοδοξίες, η τέχνη και η ματαιότητα της ζωής. 

 

Το ταλαντούχο καστ που απαρτίζεται από τους Άννα Μαρκά – Μπονισέλ, Γιάννη Σανιδά, Ελπινίκη Μαραπίδη,Ρόζυ Μονάκη, Σάββα Στρούμπο αποδίδει με ευαισθησία και ένταση τους πολύπλοκους χαρακτήρες του Τσέχωφ, προσφέροντας στο κοινό μια συγκινητική θεατρική εμπειρία. Η παράσταση έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές για την ερμηνεία και τη σκηνοθετική της προσέγγιση και η ηθοποιός Άννα Μαρκά-Μπονισέλ τιμήθηκε με το βραβείο Νέας Ηθοποιού από την Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών για την ερμηνεία της στην παράσταση. 

Σκηνοθετικό σημείωμα

"Ο Γλάρος” είναι αινιγματικό έργο ανοιχτής δομής. Οι δημιουργοί χρειάζεται να αναλάβουν το ρίσκο της κατάβασης στις πιο σκοτεινές περιοχές του υλικού, τότε μονάχα μένουν έκθαμβοι από τον πλούτο, τις πολλαπλές διαστάσεις και τη συνθετότητα του έργου του Τσέχοφ. Και πάλι, όμως, η κατάβαση στον πυρήνα του υλικού δεν είναι αρκετή. Το έργο χρειάζεται να "διαβαστεί” με τέτοιον τρόπο που να επιτρέπει ταυτόχρονα το ρίζωμα στον πυρήνα και την αποκάλυψη όλων των εγκάρσιων διαδρομών του κειμένου. Στον "Γλάρο" ο Τσέχωφ προσκαλεί τους δημιουργούς να συμπορευθούν μαζί του στις κειμενικές ατραπούς και σε όλη τη δαιδαλώδη περιπέτεια εξόρυξης των πολύτιμων μετάλλων του υλικού. Δεν μπορείς παρά να ακούσεις και να ανταποκριθείς θετικά σε αυτό το κάλεσμα.

Τα έργα του Τσέχοφ είναι έργα μετάβασης. Γράφονται σε καιρούς που ένας ολόκληρος κόσμος είναι έτοιμος να καταρρεύσει και ένας νέος κόσμος αρχίζει να δείχνει τις πρώτες σπίθες της γέννησης του. Και πάλι, όμως, οριστική λύτρωση δεν επέρχεται. Τα δαιδαλώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη κατάσταση παραμένουν πεισματικά ανοιχτά. Στον Τσέχωφ βλέπουμε τη σύγκρουση ύπαρξης και ιστορίας. Η σύγκρουση αυτή απορυθμίζει τις συμπεριφορές, διαστρέφει την επιθυμία, αποσυντονίζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις των προσώπων.

Το ερώτημα "Ποιος είμαι; Τι είμαι;”, που απευθύνει ο Τρέμπλιεφ στον εαυτό του ως ψίθυρο, ακούγεται εκκωφαντικά και αφορά όλους μας. Ποιος είναι ο άνθρωπος σε καιρούς μεταβατικούς, όπου τίποτα δεν μπορεί να συνεχίσει όπως ήταν, τίποτα δεν μπορεί να μείνει στάσιμο και τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς το άλμα προς έναν ουτοπικό ορίζοντα υπεράσπισης του ανθρώπινου μέσα στον άνθρωπο;