Η ομάδα Disarters μας συστήνεται με μια δική της ανάγνωση στις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ

Οι νέοι θεατρίνοι θέλουν να πειραματιστούν με νέες μορφές αφήγησης και δραματουργίας που ξεφεύγουν από τις παραδοσιακές νόρμες. Μέσα από τις συνεργασίες, μπορούν να εξερευνήσουν πολυφωνικές προσεγγίσεις και να αναδείξουν κοινωνικά ζητήματα που τους απασχολούν. Κάτω από το αυτό το σκεπτικό δημιουργήθηκε η ομάδα Disarters, που αποτελείται από δεκατρείς νέους ηθοποιούς, απόφοιτους της Δραματικής Σχολής Αθηνών - Γιώργος Θεοδοσιάδης. Διαθέτοντας κοινούς κώδικες, ισχυρούς δεσμούς, βιογραφία και όραμα για το μέλλον, ενώνουν τις δυνάμεις τους, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση της Λίλλυς Μελεμέ, και παρουσιάζουν για 10 μόνο παραστάσεις το αριστούργημα του Ζαν Ζενέ, οι "Δούλες” με την ελπίδα αυτή η συνεργασία να είναι μόνο η αρχή μιας κοινής συμπόρευσης στα μονοπάτια της παγκόσμιας δραματουργίας.

 

Στη σκηνή του θεάτρου Arroyo, η ομάδα παρουσιάζει την δική της εκδοχή για τις "Δούλες”, "ένα έργο με τρεις χαρακτήρες, αλλά, ταυτόχρονα, με πολλά διαφορετικά πρόσωπα που μοιάζουν με μικρά και μεγάλα θραύσματα ενός τεράστιου καθρέφτη. Το δράμα του κορυφαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα, ζωντανεύει με μια σύγχρονη και ανατρεπτική ματιά, που φέρνει στο επίκεντρο την αδυσώπητη και αμετάκλητη τραγική μοίρα της Σολάνζ και της Κλαίρ, δύο αινιγματικών πλασμάτων, που αναζητώντας την αλήθεια στα κάτοπτρα, εγκλωβίζονται στον στρεβλό κόσμο που χαρίζουν οι καθρέφτες”. Το έργο του Ζαν Ζενέ προσφέρεται για ερμηνείες και πειραματισμούς, καθώς εξερευνά έννοιες όπως η ταυτότητα, η εξουσία, και η καταπίεση.

 

Η υπόθεση του έργου 

Μια ιστορία τεράτων, σύμφωνα με τον Ζενέ, που ξεφεύγει από την πραγματικότητα και ακουμπά τα όρια του ιδεατού. Κλαίρ και Σολάνζ: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, η μία ο παραμορφωτικός καθρέφτης της άλλης. Παίζουν ατέρμονα ένα ανελέητο αιχνίδι, που φλερτάρει επικίνδυνα με το φως και το σκοτάδι, ανταλλάσσουν διαρκώς ρόλους, αποφεύγοντας εντέλει να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους. Από τη μία, η Κλαίρ θέλει να γίνει η Κυρία. Επιθυμεί να κλέψει την ταυτότητά της, τον εραστή της, και την ζωή της. Από την άλλη, η Σολάνζ αποζητά τη δόξα που θα της χαρίσει το έγκλημα.

Οι Δούλες, που λατρεύουν να μισούν ή μισούν να λατρεύουν την Κυρία τους, θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να ξεφύγουν από τα δεσμά τους, αλλά στο τέλος γίνονται και οι ίδιες αντί για θύτες, θύματα του ίδιου τους του παιχνιδιού. Παγιδευμένες αιώνια μέσα στην κρεβατοκάμαρα της Κυρίας, βεβηλώνουν με λύσσα τα αντικείμενα-σύμβολα της εξουσίας, και αναβιώνουν επίμονα, σχεδόν εμμονικά, τον ίδιο φαύλο κύκλο. Το παιχνίδι των ρόλων ξερνάει τις αλήθειες τους και δυναμιτίζει τις ναρκωμένες τους αισθήσεις. Μήπως όμως είναι και αυτό μια πλάνη; Ένα folie à deux δύο αδελφών που γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα από την αέναη καταστροφική φαντασίωση;

Προπώληση εισιτηρίων: more