Ποια είναι η Λωξάνδρα LLoxy Λούκας και τι παρουσιάζει;

Η παράσταση "ΖΩΑ ΖΩΑ Πόρτες" έδωσε την αφορμή να γνωρίσουμε καλύτερα την Λωξάνδρα LLoxy Λούκας, που συνδυάζει την τέχνη της έκθεσης με μια δυναμική παραστασιακή διάσταση.

Λωξάνδρα LLoxy Λούκας Alexandros Chatsios

Η Λωξάνδρα LLoxy Λούκας, καλλιτέχνις με σύνδρομο Down, μέλος της κολεκτίβας καλλιτεχνών με και χωρίς αναπηρία Εν δυνάμει, χρησιμοποιεί τη ζωγραφική ως εργαλείο για να δημιουργήσει ένα "ζωντανό" έργο τέχνης, όπου το κοινό μπορεί να παρακολουθήσει την εξέλιξη και τη διαδικασία της δημιουργίας σε πραγματικό χρόνο. Μέσα από την έκθεση "ΖΩΑ ΖΩΑ Πόρτες" I Got It Tho Phase One που φιλοξενείται στο OKAY Initiative Space και τις ζωντανές εμφανίσεις, η LLoxy καλεί το κοινό να συμμετέχει και να αλληλεπιδράσει με το έργο, δίνοντας μια δυναμική διάσταση στην έκθεση. Το έργο συνδυάζει τη ζωγραφική με την έννοια της live performance, δημιουργώντας έναν "ζωντανό" διάλογο μεταξύ καλλιτέχνιδας και κοινού. Ας την γνωρίσουμε. 

Λωξάνδρα LLoxy Λούκας

 

Από πού σε ξέρω;
Με ξέρεις απ το δρόμο, από τις βόλτες στην πόλη, στους καφέδες. Μπορεί να με ξέρεις απο την ζωγραφική μου απο τους τοίχους που ζωγραφίζω. Α ναι, από το θέατρο, το σινεμά την τηλεόραση και το Εν Δυνάμει.

Το μικρόβιο του θεάτρου σου μπήκε…
Είναι η κίνηση, η μουσική, όλα. Μ' άρεσε πάρα πολύ η παράσταση "Ερωτευμένα Αλογα”, ήταν τέλεια. Έπαιζα θέατρο από παλιά παλιά.

Πες μου κάτι για τους καλλιτέχνες που θαυμάζεις και σε έχουν επηρεάσει.
Ο Σάκης Ρουβάς γιατί φοράει ωραία ρούχα και χορεύει ωραία και τραγουδάει τέλεια. 

Τι είναι για σένα η ομάδα Εν Δυνάμει;
Στην ομάδα Εν Δυνάμει παίζουμε όλοι μαζί θέατρο. Εάν δεν είχα το Εν Δυνάμει θα έκανα πρόβες μόνη μου. Αγαπάω πολύ την ομάδα, αγαπάω πολύ το Εν Δυνάμει και τους αγαπάω όλους πάρα πολύ.

Αποκάλυψε την αγαπημένη σου στιγμή σε μία παράσταση.
Εγώ αγαπάω πολύ τους "Υπνοβάτες”. Μ 'άρεσαν πάρα πολύ οι "Υπνοβάτες” γιατί ήμουνα ένα μικρό κοτοπουλάκι. Το αγαπημένο μου τραγούδι από τους υπνοβάτες ήταν το "Συγχώρεσε με”.

Πες μου κάτι για την έκθεση "ΖΩΑ ΖΩΑ Πόρτες".
Είναι πόρτες, είναι ζώα και τα κοιτάει ο κόσμος. Είναι έκθεση στο ΟΚΑΥ. Και το έκανα με τα χέρια μου. Έχει έργα και ζωγράφισα τον τοίχο με τον Ζήση και τον Σταύρο. Η καλύτερη εμπειρία ήταν. 

Έχεις αγωνία για την έκθεση;
Έχω λίγο άγχος. Φοβάμαι πολύ το σκοτάδι, αλλά θα έχει φως. Λίγο άγχος έχω να πάει καλά η έκθεση.

Ποια είναι η φιλοσοφία σου;
Η ζωή μας. Η χαρά και (να είμαστε) λίγο χαρούμενοι. (Να είμαστε), χαρούμενοι, αγάπη, χαρά και (να έχουμε) λίγο θυμό.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερο εχθρός της τέχνης;
Ο κακός λύκος.

Σε κοινωνικό επίπεδο τι σε τρομάζει;
Φοβάμαι να μην θυμάμαι τα λόγια. Φοβάμαι, δεν θέλω να τρέχω. Φοβάμαι το θάνατο. Δεν θέλω να πεθάνει κανείς. 

Πες μου κάτι off the record.
Είναι σημαντικο να είμαστε όλοι καλά.

Ποια είναι τα επόμενα σου σχέδια;
Πάρτι. Όχι μεγάλο πάρτι αλλά θα κάνουμε όλοι μαζί γλέντι. Όλοι μαζί, αλλά εγώ δεν μπορώ χωρίς όλη την ομάδα.

Η ομάδα Εν Δυνάμει και το νέο συμπεριληπτικό art project 'Ι Got it Tho' | 'Κι όμως Το’χω'
Η ομάδα Εν Δυνάμει και το νέο συμπεριληπτικό art project 'Ι Got it Tho' | 'Κι όμως Το’χω'

Σχετικά με το I GOT IT THO

Το I GOT IT THO είναι ένα τριφασικό project σύγχρονης τέχνης από το Εν Δυνάμει Ensemble και το Okay Initiative Space σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Σταύρου Καπετάνιου και με την υποστήριξη της ΔΕΗ, που στοχεύει στην ανάδειξη της συμμετοχικότητας, της διαφορετικότητας και της δημιουργικής έκφρασης. Ξεκινά με την ατομική έκθεση και ζωντανή ζωγραφική της LLoxy (Φάση 1), συνεχίζεται με μια σειρά βιωματικών εργαστηρίων όπου επαγγελματίες καλλιτέχνες θα συνεργαστούν με την ομάδα Εν Δυνάμει και άλλες κοινωνικές ομάδες (Φάση 2), και ολοκληρώνεται με μια μεγάλης κλίμακας αρχειακή έκθεση που θα ταξιδέψει σε πόλεις της Ελλάδας, παρουσιάζοντας την καλλιτεχνική παραγωγή και την έρευνα που προέκυψε σε κάθε στάδιο (Φάση 3).

Το project αποσκοπεί στη δημιουργία νέων καλλιτεχνικών αφηγήσεων και συμβάλλει ενεργά στον πολιτιστικό διάλογο για τη συμπερίληψη και την κοινωνική αλλαγή μέσω της τέχνης. Ως αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της χώρας, η ΔΕΗ στηρίζει ενεργά το ταλέντο, το πάθος και την ευγενή άμιλλα, προάγοντας παράλληλα την ισότητα και την συμπερίληψη. Τηρώντας τις αρχές της υπεύθυνης επιχειρηματικότητας και της Βιώσιμης Ανάπτυξης, η ΔΕΗ σέβεται και αξιοποιεί την διαφορετικότητα, ενσωματώνει στην κουλτούρα της τις αρχές της συμπερίληψης δίνοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Ένας Υπηρέτης, Δύο Αφεντικά" του Richard Bean

Ο Γιώργος Χρυσοστόμου μεταμορφώνεται στον πιο απολαυστικό υπηρέτη και δίνει ένα υποκριτικό ρεσιτάλ

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΟΝΙΑ ΤΣΑΜΟΥΡΗ
03/11/2026

Η Νένα Μεντή επιστρέφει για τρίτη χρονιά με το "Μια ζωή – Ο μονόλογος μιας μοδίστρας"

Η Νένα Μεντή επιστρέφει στο "Μια ζωή – Ο μονόλογος μιας μοδίστρας" του Πέτρου Ζούλια, που συνεχίζεται για τρίτη χρονιά στο Θέατρο Πτι Παλαί από 11 Νοεμβρίου.

Τι συμβαίνει όταν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι συναντά τη θεατρική σκηνή

Η Ροδιά Βόμβολου, ο Πέτρος Κονναρής και η undercurrent μας προσκαλούν στο "The Future Is Dark Which Is the Best Thing a Future Can Be", μια πρωτότυπη περφόρμανς, όπου το άγνωστο μετατρέπεται σε χώρο ελπίδας, αλληλεγγύης και φροντίδας.

Παραμύθια για μεγάλους: Ένα μαγικό διήμερο στο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου & Αφήγησης

Το "Εργαστήρι Μαιρηβή" υποδέχεται τρεις ξεχωριστές αφηγήτριες, που προσεγγίζουν με διαφορετικούς τρόπους την τέχνη του παραμυθιού και τον Ταξιάρχη Μπελιγιάννη που ταξιδεύει το κοινό με την παράσταση "Μονοπάτια του Κόσμου"

Η "Φιλονικία" του Μαριβώ μεταφέρει το ερωτικό παιχνίδι σε έναν κόσμο εικονικής πραγματικότητας

Η Έφη Κιούκη διασκευάζει και σκηνοθετεί την κωμωδία του Μαριβώ σε μια μουσικοθεατρική παράσταση για τον έρωτα, την εξουσία και την ανθρώπινη φύση.

Η "Μονίκ – Φιλέλλην ή μήπως το αντίθετο;" αναζητά την αλήθεια πίσω από τον έρωτα για την Ελλάδα

Η Ελπίδα Αμίτση σκηνοθετεί το έργο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, με ηρωίδα μια Βελγίδα ελληνίστρια που έρχεται αντιμέτωπη με τις αντιφάσεις του φιλελληνισμού.

Οι "Δωσίλογοι" του Μενέλαου Χαραλαμπίδη κάνουν πρεμιέρα στη σκηνή του Θεάτρου Χώρα

Το ιστορικό βιβλίο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη μεταφέρεται για πρώτη φορά στο θέατρο, σε σκηνοθεσία της ομάδας Elephas tiliensis.