Στο Baumstrasse από 1 έως 16 Νοεμβρίου (εκτός Δευτέρας - 4/11 & 11/11) ο Αργύρης Μπακιρτζής ξεκινά "Δημοπρασία”. Αυτός είναι ο τίτλος του μονόπρακτου που έγραψε ο Σταύρος Τσιώλης την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Πηγή της έμπνευσης ήταν ένα τηλεοπτικός δημοπράτης και με την παράσταση αυτή, ο ηθοποιός και τραγουδιστής των Χειμερινών Κολυμβητών, Αργύρης Μπακιρτζής, κάνει έναν αποχαιρετισμό στον αγαπημένο του φίλο Σταύρο Τσιώλη με το ανέβασμα του έργου του ένιωσε ότι του το χρωστάει, αφού τον είχε προτρέψει να ετοιμαστεί γι’ αυτό. Η κινηματογραφική τους συνάντηση υπήρξε καθοριστική για τον Μπακιρτζή, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος. Μάλιστα έχει χρησιμοποιήσει μέρη έργων του Τσιώλη στις συναυλίες των Χειμερινών Κολυμβητών, δεμένα πάντα με κάποιον τρόπο με τα τραγούδια. Είναι λοιπόν η πρώτη φορά που ο Αργύρης Μπακιρτζής συμμετέχει σε έργο του Τσιώλη χωρίς εκείνον.Την επιμέλεια της παραγωγής έχει ο Χάρης Μιχαλογιαννάκης, βοηθός του Τσιώλη σε τρεις ταινίες του που συμμετείχε κι ο Αργύρης. Ακούγεται να τραγουδά, συνοδεία πιανόλας, η Τότα Ευλαβή. Στους φωτισμούς ο Παύλος Μαυρικίδης.
Ο Αργύρης Μπακιρτζής λεει για την παράσταση
"Όταν ο Σταύρος μου έστειλε το έργο και το διάβασα, του απάντησα ότι μου άρεσε πάρα πολύ, αισθάνθηκα πως με αφορούσε άμεσα, ταυτίστηκα αμέσως με τον ήρωα -όπως μου συνέβαινε με όλους τους χαρακτήρες σε όλα τα έργα του- και θα αρχίσω να μαθαίνω το κείμενο. Το έκανα, όμως το κείμενο αποδείχθηκε δύσκολος αντίπαλος. Μάθαινα, ξεχνούσα, πήγαινα μπρος-πίσω, δεν υπάρχει δεύτερος ρόλος, προηγούνταν και "Το χιόνι", για το οποίο σκεφτόμασταν να προτείνουμε στην Όλια Λαζαρίδου τον βασικό γυναικείο ρόλο, με σενάριο δραματικό και για τον εαυτό μου ονειρεύομαι δραματικούς ρόλους και ως τέτοιους ερμηνεύω τους ρόλους μου στις ταινίες του Τσιώλη, που, όμως, ενώ τους ερμηνεύω δραματικά, καταλήγουν κωμικοί.
Η τελευταία ταινία που γύρισε ο Σταύρος, η απόσταση της Αθήνας απ’ την Καβάλα, όπου ζω, διάφορα γεγονότα της ζωής που μεσολάβησαν, καθώς και η σταδιακή επιδείνωση της υγείας του, δεν επέτρεψαν την υλοποίηση της σκέψης για το ανέβασμα της "Δημοπρασίας”. Πέρασαν τα χρόνια, σχέδια υλοποιούνται, σχέδια εγκαταλείπονται, νέα εμφανίζονται. Χωρίς να το καταλάβω, "Η Δημοπρασία” επανήλθε στη σκέψη μου, κυρίως προσπαθώντας να κοιμηθώ ή περπατώντας στις λεωφόρους του μπαϊπάς, που ευτυχώς ακόμη δεν χρειάστηκε να κάνω. Είχε έρθει η ώρα της. Έτσι αποφάσισα να το τολμήσω. Eίπα, ας το κάνω τώρα που νομίζω πως είμαι έτοιμος. Αυτό θα φανεί. Δεν έχω δοκιμαστεί σε κάτι τέτοιο και πολλά μπορούν να συμβούν αφού απ’ τη μικρή εμπειρία μου στο θέατρο ξέρω ότι η κάθε παράσταση είναι μοναδική. Στις ταινίες του Τσιώλη έχουμε διαδοχικούς αποχαιρετισμούς και σαν τέτοιον βλέπω το ανέβασμα της "Δημοπρασίας”".
Διαβάστε Επίσης
