Φεστιβάλ Αθηνών: Το "Μιντάτι" της Τζένης Αργυρίου οραματίζεται νέες τελετουργίες

Η χορογράφος παρουσιάζει στην Πειραιώς 260 μια παράσταση για την ανθρώπινη συνύπαρξη και τη συλλογικότητα, που δανείζεται τον τίτλο της από ένα έθιμο των χωριών της Ηπείρου.

ΜΙΝΤΑΤΙ Τζένη Αργυρίου Νύσος Βασιλόπουλος©

Το "Μιντάτι", μια παράσταση για την ανθρώπινη συνύπαρξη και τη συλλογικότητα, παρουσιάζει η χορογράφος Τζένη Αργυρίου στις 3 και 4 Ιουλίου στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024. Η γνωστή δημιουργός εμπνέεται από την κληρονομιά των παραδοσιακών και λαϊκών ελληνικών χορών αλλά και από σύγχρονες χορογραφικές πρακτικές, διαμορφώνοντας στο έργο αυτό ένα τοπίο όπου ο χορός συνδέεται με τη ζωντανή μουσική σε ένα αρμονικό ταίριασμα. Στο "Μιντάτι" χορεύτριες και χορευτές (Νάνσυ Σταματοπούλου, Ερμής Μαλκότσης, Ιωάννα Παρασκευοπούλου Σωτηρία Κουτσοπέτρου, Δέσποινα Σανιδά Κρεζία, Τάσος Νίκας, Σεβαστή Ζαφείρα, Luke Macaronas), μουσικοί και θεατές μοιράζονται έναν κοινό κόσμο και συμμετέχουν σε ένα είδος "τελετουργίας", σε μια συλλογική ανθρώπινη εμπειρία.

Μιντάτι
Νύσος Βασιλόπουλος©

Τι είναι το "Μιντάτι"

 

Μπορεί ο χορός να εκφράσει σήμερα τα προβλήματα, τα ερωτήματα και την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για κοινωνικότητα; Μπορούμε να εφεύρουμε καινούργιους χορούς που θα μας εκφράζουν και νέες τελετουργίες που θα μας ενώσουν; Πώς θα ήταν μια τέτοια γιορτή; Θα μπορούσαμε όλοι "να βάλουμε ένα χεράκι" για να δημιουργηθεί; Αυτό σημαίνει "μιντάτι": στα χωριά της Ηπείρου ήταν η σύναξη για να παραχθεί με τη βοήθεια όλων ένα έργο που είχε ανάγκη η κοινότητα.

Το έργο "Μιντάτι" γεννήθηκε υπό το φως αυτών των ερωτημάτων, βάζοντας στο κέντρο τις έννοιες της κοινότητας, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Χορευτές και μουσικοί διαμορφώνουν το εικαστικό τοπίο, δημιουργούν ένα αρχείο από ήχους και κινήσεις που φέρουν μνήμες χορών από τα βάθη του χρόνου αλλά και από το σήμερα και σταδιακά ανοίγουν τους ομόκεντρους κύκλους μιας συλλογικής γιορτής.

 

Στα έργα και την έρευνά της τα τελευταία χρόνια η Τζένη Αργυρίου αντιμετωπίζει τον χορό ως έκφραση της ανθρώπινης ανάγκης για επαφή και ως μέσο για επανασύνδεση με τη φύση και την κοινότητα – αυτήν που ήδη υπάρχει και αυτήν που δημιουργείται κάθε φορά σε μια σύναξη.

Μιντάτι
Νύσος Βασιλόπουλος©

 

Με τα λόγια της Τζένης Αργυρίου

 

"Το "Μιντάτι" φτιάχτηκε γύρω από ένα ερώτημα: Μπορεί ο χορός σήμερα να συνδέσει τους ανθρώπους; Μπορούμε να επανεφεύρουμε μια μορφή σύγχρονης συμμετοχικής τελετής, που να περιλαμβάνει παλιές και νέες μορφές συλλογικής έκφρασης;" αναφέρει η Τζένη Αργυρίου για τη νέα της παράσταση.

 

"Θα έλεγα ότι η ουσία της παράστασης "Μιντάτι" είναι να μοιράζεσαι κάτι μικρό ή μεγάλο με ένα σύνολο ανθρώπων, με μια κοινότητα. Αυτή δεν είναι και η ουσία της  καλλιτεχνικής έκφρασης; Δημιουργείς έναν κόσμο, τον οποίο εκθέτεις στο κοινό και μέσα από αυτή την εφήμερη δράση μοιράζεσαι ιδέες, ερωτήματα, ανησυχίες, οράματα, φόβους και ελπίδες. Προσδοκώντας ότι η ανάγκη που σε οδήγησε στη δημιουργία αυτή δεν είναι μόνο προσωπική αλλά και συλλογική.

 

Τα σώματά μας είναι αρχεία που φέρουν μέσα τους κοινωνικό υλικό. Σε μια εποχή που συχνά η καθημερινότητά μας γεμίζει από απομόνωση, απογοήτευση και  φόβο, το "Μιντάτι" ανασκάπτει αυτά τα αρχεία και μέσα από τη γλώσσα του σώματος μας καλεί να επανασυνδεθούμε με τη φύση, να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και να αισθανθούμε ότι είμαστε ζωντανά μέλη μιας κοινότητας - αυτής που ήδη υπάρχει και αυτής που δημιουργείται κάθε φορά σε μια συνεύρεση όπως της μάζωξης του κόσμου σε μία παράσταση.

Μιντάτι
Νύσος Βασιλόπουλος©

 

"Μιντάτι", στην Ήπειρο αλλά και Ξέλαση στην Πελοπόννησο, Αργατία στον Πόντο, Αλλαξιά στην Ικαρία, Αμπασάδα, στις Κυκλάδες κ.α είναι ονομασίες που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν σε διαφορετικά μέρη της Ελλάδας για τη συλλογική εργασία που έβαζαν τα μέλη μιας κοινότητας για την παραγωγή ενός κοινωφελούς έργου, και ήταν μέρος της ζωής τους. Πρόκειται για ένα έθιμο που βασίζεται αδιαπραγμάτευτα στην αλληλοβοήθεια και την αλληλεγγύη, δύο αξίες πολύ κεντρικές που στις μέρες μας τείνουν να ξεχαστούν. 

 

Νιώθω ότι με το "Μιντάτι" προσπαθούμε να χτίσουμε ή καλύτερα να δημιουργήσουμε μια γέφυρα, κάτι που να συνδέει το εγώ με το εμείς,  το παρελθόν με το μέλλον, το απέχω με το συμμετέχω, το θεατή με το θέαμα".

Οι συντελεστές

Ο Βασίλης Γεροδήμος επιμελήθηκε τα σκηνικά της παράστασης, τα κοστούμια σχεδίασε η Βασιλεία Ροζάνα, την πρωτότυπη μουσική σύνθεση, την ερμηνεία μουσικής και την επεξεργασία ήχου επί σκηνής έχουν αναλάβει οι Γιώργος Γαργαλάς και Νίκος Τσώλης, και τα φώτα είναι διά χειρός Νύσου Βασιλόπουλου. Νταούλι παίζει ο Θανάσης Μάκος. 

Προπώληση μέσω more.com εδώ.

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Μιντάτι

  • Χορός
  • Διάρκεια: 90 '

Χορευτές και μουσικοί διαμορφώνουν το εικαστικό τοπίο, δημιουργούν ένα αρχείο από ήχους και κινήσεις που φέρουν μνήμες χορών από τα βάθη του χρόνου αλλά και από το σήμερα, και σταδιακά ανοίγουν τους ομόκεντρους κύκλους μιας συλλογικής γιορτής. Μπορούμε να εφεύρουμε καινούργιους χορούς που θα μας εκφράζουν και νέες τελετουργίες που θα μας ενώσουν; Πώς θα ήταν μια τέτοια γιορτή; Θα μπορούσαμε όλοι «να βάλουμε ένα χεράκι» για να δημιουργηθεί; Αυτό σημαίνει άλλωστε «μιντάτι»: στα χωριά της Ηπείρου ήταν η σύναξη για να παραχθεί με τη βοήθεια όλων ένα έργο που είχε ανάγκη η κοινότητα. Το έργο γεννήθηκε υπό το φως αυτών των ερωτημάτων, βάζοντας στο κέντρο τις έννοιες της κοινότητας, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Η παράσταση που πρωτοπαρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2024, οραματίζεται μια συλλογική γιορτή με νέους χορούς και τελετουργίες τα οποία θα ενώνουν τους ανθρώπους.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η Αιμιλία Υψηλάντη κάνει μια αναδρομή ζωής μέσα από την "AI-MILIA"

Η παράσταση που αγαπήθηκε από το κοινό επιστρέφει στο Θέατρο Αργώ για δεύτερη χρονιά, από το Σάββατο 24 Οκτωβρίου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
23/10/2026

"Κηδεία για ζωντανούς": Μια έκθεση για την απώλεια και τη μεταμόρφωση στην CAN

Δεκατέσσερις καλλιτέχνες εξερευνούν όσα αφήνουμε πίσω και όσα γεννιούνται μέσα από την αλλαγή, στην ομαδική έκθεση "SEIZENSŌ, A Funeral for the Living".

Ο "Άνθρωπος με το δέντρο στην καρδιά" ξετυλίγει παραμύθια από διαφορετικούς τόπους

Η Βιργινία Κοκκίνου αφηγείται παραμύθια από την Ήπειρο, την Κύπρο, την Ελλάδα και την Περσία, με ζωντανή μουσική στο Calderone Art Space.

Τρεις τελευταίες παραστάσεις για "Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο"

Το έργο της Μάρτα Μπουτσάκα ολοκληρώνει τον δεύτερο κύκλο του στον Μικρό Κεραμεικό, με τρεις τελευταίες παραστάσεις στις 26, 27 Οκτωβρίου και 9 Νοεμβρίου.

Theater Pick: Το "Κάθε Τρίτη με τον Μόρι" στο Θέατρο Ιλίσια είναι ένα μάθημα ζωής που δεν πρέπει να χάσετε

Το "Κάθε Τρίτη με τον Μόρι" στο Θέατρο Ιλίσια, με το υπέροχο ντουέτο Γρηγόρη Βαλτινού και Γιάννη Σαρακατσάνη, επιστρέφει για να μας ταρακουνήσει. Μια αληθινή, συγκλονιστική ιστορία που θυμίζει τι έχει πραγματικά σημασία στη ζωή. Μην τη χάσετε!

Ο "Ρομπέρτο Τσούκκο" του Κολτές συναντά τη σκηνοθετική ματιά του Δημήτρη Καραντζά

Το έργο του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, με τον Δημήτρη Καπουράνη στον ομώνυμο ρόλο, από τις 23 Οκτωβρίου.

Η Κατερίνα Ντίνου ανεβαίνει στη σκηνή με μια μουσικοθεατρική εξομολόγηση

Η Κατερίνα Ντίνου και ο Σταύρος Λίτινας κάνουν πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου στο Arroyo με μια μουσικοθεατρική παράσταση για έρωτα και απώλεια.