"Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο": Μια αλληγορία για την ανθρωποφαγία της ευτυχίας στον Μικρό Κεραμεικό

Ο Δημήτρης Σωτάκης τοποθετεί τη δράση σε ένα περιβάλλον σχεδόν μεταφυσικό στη θεατρική μεταφορά του βιβλίου του, με τους Δημοσθένη Παπαδόπουλο, Κρις Ραντάνοφ, Μαρία- Νεφέλη Δούκα.

Ο κανίβαλος που έφυγε έναν Ρουμάνο σωστή © Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Ο βραβευμένος συγγραφέας Δημήτρης Σωτάκης διασκευάζει για το θέατρο το βιβλίο του "Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο", μια αλληγορία για την ανθρωποφαγία της ευτυχίας, που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Αγγελικής Καρυστινού, στον Μικρό Κεραμεικό, με τους Δημοσθένη Παπαδόπουλο, Κρις Ραντάνοφ, Μαρία- Νεφέλη Δούκα.

O κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο
© Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Ο Ζέριν είναι ένας εύπορος, μοναχικός άνδρας. Ζει σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη, απολαμβάνοντας τη γαλήνη, που του προσφέρει η οικονομική του άνεση. Μοναδικό του πάθος η μανία του για τη Ρουμανία, μια χώρα, την οποία, για έναν απροσδιόριστο λόγο, λατρεύει εμμονικά, όμως ποτέ δεν έχει επισκεφτεί. Τελείως αναπάντεχα, μια οικογένεια μεταναστών από τη Ρουμανία που καταφτάνει στην πόλη, θα έρθει να βάλει φωτιά στη ζωή του και να δημιουργήσει εκρηκτικές συνθήκες, μεταμορφώνοντας καθετί που μέχρι εκείνη την ώρα έμοιαζε κανονικό, σε μια περιπέτεια χωρίς επιστροφή. 

Τι σημαίνει ευτυχία; Πόσες θυσίες- κυριολεκτικά και μεταφορικά – πρέπει να συμβούν για να γίνει αυτή η ιδέα πραγματικότητα; Έχει όρια αυτή η αναζήτηση: Και τελικά, αυτή η ιδεατή κατάσταση, που περιμένουμε κα τόσο ακριβά πληρώνουμε για να την κατακτήσουμε μήπως απλώς είναι ακόμα μια εμμονή;

O κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο
© Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Ο Δημήτρης Σωτάκης τοποθετεί τη δράση του έργου σε ένα περιβάλλον σχεδόν μεταφυσικό. Οι ήρωες, ο τόπος, η ίδια η φύση της ιστορίας οδηγούν προς μια κατεύθυνση υπερβατική, μα πλήρως οργασμική, με τους ήρωες να ασφυκτιούν μέσα στους κοινωνικούς ρόλους που τους έχουν δοθεί και την ίδια στιγμή να ξεπερνούν τα ίδια τους τα όρια, αναζητώντας την συναισθηματική πληρότητα, την ηδονή, και τέλος την προσωπική τους ευτυχία. Τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης είναι του Γιώργου Λυντζέρη, η μουσική του Κωνσταντίνου Ευαγγελίδη κι οι φωτισμοί της Χριστίνας Φυλακτοπούλου.

O κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο
© Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Ανεξάρτητα κράτη" : Εναρξη προπώλησης για την καλοκαιρινή περιοδεία

Μια παράσταση που μίλησε για την αλήθεια, την εξουσία και τη σιωπή επιστρέφει το καλοκαίρι του 2026 σε ανοιχτά θέατρα. Τα "Ανεξάρτητα Κράτη" συνεχίζουν να ταράζουν συνειδήσεις, αυτή τη φορά κάτω από open air θέατρα.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
03/02/2026

Οι νικητές των Κρατικών Βραβείων Συγγραφής Θεατρικού Έργου 2024

Ποιοι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό απέσπασαν τα βραβεία, ποιοι τους επαίνους και το σκεπτικό των κριτικών επιτροπών πίσω από την απόφαση.

"Ιβάνοφ!" και "Φονιάς βάζουν τον Πειραιά στο κέντρο της σκηνής

Ο "Ιβάνοφ" και ο "Φονιάς, έγκλημα και αθώωση" έχουν ήδη μετατρέψει το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε σημείο αναφοράς της φετινής θεατρικής σεζόν, με αλλεπάλληλες sold out παραστάσεις.

Ο Οδυσσέας Σταμούλης και η μεταμόρφωσή του σε "Φιάκα", στον πιο αξιαγάπητο απατεώνα του ελληνικού θεάτρου

Με αφορμή την ελληνική κωμωδία που έχουν ήδη χειροκροτήσει 10.000 θεατές, ο Οδυσσέας Σταμούλης μιλά για τον δικό του "Φιάκα". Μια συζήτηση για το γέλιο, τη μουσική παράδοση και το καθημερινό πολιτιστικό γλέντι που στήνεται στο Από Μηχανής Θέατρο.

Οι θεατρικές πρεμιέρες του Φεβρουαρίου

Πληθωρική και ασυγκράτητη από πρεμιέρες, η φετινή σεζόν συνεχίζει δυναμικά τον Φεβρουάριο με ξένη δραματουργία, σύγχρονα ελληνικά έργα και stand-up σε πρώτες παρουσιάσεις. Αυτές είναι οι νέες γραφές, οι τολμηρές διασκευές και οι ιδιαίτερες σκηνικές αναγνώσεις που θα δούμε.

Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης και το Φιλοσοφικό Θέατρο

Το νέο βιβλίο του Θεοδόση Πελεγρίνη "Το Φιλοσοφικό Θέατρο" παρουσιάζεται στο Θέατρο Μπέλλος, φωτίζοντας τη ζωντανή συνάντηση φιλοσοφίας και θεάτρου.

Θεατρική παράσταση από τον Γιώργο Αλκαίο;

Ο Γιώργος Αλκαίος σκηνοθετεί την πρωτότυπη κωμωδία-φάρσα ‘Ο Ημιυπαίθριος’, που έγραψε με τον Στράτο Αγιοστρατίτη, όπου χάος, σουρεαλισμός και κοινωνική σάτιρα μπλέκονται, στη σκηνή του Coronet.