Η εκδοχή του Σάββα Στρούμπου στον τσεχοφικό "Γλάρο" επαναλαμβάνεται για δεύτερη σεζόν

Ένα από τα κορυφαία έργα του Άντον Τσέχοφ, που έχει ως βασικό προβληματισμό του την καλλιτεχνική δημιουργία και τον ρόλο της τέχνης, σκηνοθέτησε την περασμένη άνοιξη ο Σάββας Στρούμπος, σε μια παράσταση πιστή στη στην ερευνητική μεθοδολογία της δουλειάς του. Η παράσταση της Ομάδας Σημείο Μηδέν, που παίχτηκε στη νέα μετάφραση του Δαυίδ Μαλτέζε, επανέρχεται στο Νέο Χώρο του Θεάτρου Άττις από τις 15 Δεκεμβρίου. 

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ο "Γλάρος" είναι αινιγματικό έργο ανοιχτής δομής. Οι δημιουργοί χρειάζεται να αναλάβουν το ρίσκο της κατάβασης στις πιο σκοτεινές περιοχές του υλικού, τότε μονάχα μένουν έκθαμβοι από τον πλούτο, τις πολλαπλές διαστάσεις και τη συνθετότητα του έργου του Τσέχωφ. Και πάλι, όμως, η κατάβαση στον πυρήνα του υλικού δεν είναι αρκετή. Το έργο χρειάζεται να "διαβαστεί” με τέτοιον τρόπο που να επιτρέπει ταυτόχρονα το ρίζωμα στον πυρήνα και την αποκάλυψη όλων των εγκάρσιων διαδρομών του κειμένου. Στον "Γλάρο", ο Τσέχωφ προσκαλεί τους δημιουργούς να συμπορευθούν μαζί του στις κειμενικές ατραπούς και σε όλη τη δαιδαλώδη περιπέτεια εξόρυξης των πολύτιμων μετάλλων του υλικού. Δεν μπορείς παρά να ακούσεις και να ανταποκριθείς θετικά σε αυτό το κάλεσμα.

Τα έργα του Τσέχωφ είναι έργα μετάβασης. Γράφονται σε καιρούς που ένας ολόκληρος κόσμος είναι έτοιμος να καταρρεύσει και ένας νέος κόσμος αρχίζει να δείχνει τις πρώτες σπίθες της γέννησης του. Και πάλι, όμως, οριστική λύτρωση δεν επέρχεται. Τα δαιδαλώδη ερωτήματα για την ανθρώπινη κατάσταση παραμένουν πεισματικά ανοιχτά. Στον Τσέχωφ βλέπουμε τη σύγκρουση ύπαρξης και ιστορίας. Η σύγκρουση αυτή απορυθμίζει τις συμπεριφορές, διαστρέφει την επιθυμία, αποσυντονίζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις των προσώπων. Το ερώτημα "Ποιος είμαι; Τι είμαι;”, που απευθύνει ο Τρέμπλιεφ στον εαυτό του ως ψίθυρο, ακούγεται εκκωφαντικά και αφορά όλους μας. Ποιος είναι ο άνθρωπος σε καιρούς μεταβατικούς, όπου τίποτα δεν μπορεί να συνεχίσει όπως ήταν, τίποτα δεν μπορεί να μείνει στάσιμο και τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς το άλμα προς έναν ουτοπικό ορίζοντα υπεράσπισης του ανθρώπινου μέσα στον άνθρωπο;".

Στην παράσταση ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Άννα Μαρκά Μπονισέλ (Πιερρότος), Γιάννης Σανιδάς (Τρέμπλιεφ), Ελπινίκη Μαραπίδη (Νίκα), Ρόζυ Μονάκη (Αρκάντινα), Σάββας Στρούμπος (Τριγκόριν). Τα σκηνικά και κοστούμια είναι της Κατερίνας Παπαγεωργίου, οι φωτισμοί του Κώστα Μπεθάνη, το ηχοτοπίο του Λεωνίδα Μαριδάκη.

Σημειώνεται ότι η παράσταση τιμήθηκε από την Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών με το Βραβείο Καλύτερης Παράστασης για την καλλιτεχνική περίοδο 2023-24 καθώς και με το Βραβείο Νέας Ηθοποιού στην Άννα Μαρκά Μπονισέλ.