"Τρομεροί γονείς": Επιστρέφει για τρίτη χρονιά στο θέατρο Radar

Ένα έργο για τις οικογενειακές σχέσεις, για την δύναμη του έρωτα και την ατομική ελευθερία σε σκηνοθεσία της Αναστασίας Παπαστάθη.

Τρομεροί γονείς

Το έργο του Ζαν Κοκτώ "Τρομεροί γονείς" θα παρουσιαστεί για τρίτη χρονιά στο θέατρο Radar μετά από την επιτυχία που γνώρισε επί δύο σεζόν. Η σκηνοθεσία, η μετάφραση και η δραματουργική επεξεργασία είναι της Αναστασίας Παπαστάθη, η οποία τοποθετεί τη δράση του έργου από το Παρίσι του 1938 (χρονιά που γράφτηκε το έργο) στην Αθήνα του σήμερα. Οι "Τρομεροί γονείς" καταγράφουν τις σχέσεις των μελών μιας οικογένειας και δίνουν τη δυνατότητα να ερευνηθούν θέματα όπως οι ρόλοι και οι σχέσεις εξάρτησης που καλλιεργούνται μέσα στην οικογένεια, η ελεγκτική συμπεριφορά του γονέα, η ανάγκη αυτονόμησης του παιδιού κ.ά. Ο Ζαν Κοκτώ δεξιοτέχνης της μυθοπλασίας στήνει έναν δυνατό μύθο και αφήνει τις συγκρούσεις να εξελιχθούν με ανατροπές, αποκαλύψεις, απρόοπτα και τις κωμικές καταστάσεις να διαδέχονται τις δραματικές αποφορτίζοντας το συγκρουσιακό τοπίο.

Η Αναστασία Παπαστάθη δήλωσε στο "α": "Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πόσους μηχανισμούς μπορεί να εφεύρει ένας άνθρωπος, για να εξαρτήσει έναν άλλον άνθρωπο, όχι απαραίτητα συνειδητά. Φωτίζοντας τις δυσλειτουργίες της οικογένειας, ταυτόχρονα μπαίνουν και ερωτήματα για την εξυγίανσή της. Ο καθένας αξιοποιεί τα ερεθίσματα που δέχεται με τον δικό του τρόπο".

Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελείται η Κυριακή Πανούτσου, τη μουσική ο Πάνος Φορτούνας και τα φώτα η σκηνοθέτρια, η οποία ερμηνεύει μαζί με τους Χρήστο Ευθυμίου, Μαρία Μαυροματάκη, Πάνο Κούλη και Ευδοκία Ασπρομάλλη.

Τρομεροί γονείς
Χάρης Γερμανίδης©

Λίγα λόγια για το έργο

Η μάνα αποξενωμένη από τον άντρα της, έχει εξαρτηθεί από τον γιο της. Η ανύπαντρη αδελφή της που ζει μαζί τους έχει αναλάβει να τους συντηρεί, αφού κανείς δεν εργάζεται σε αυτό το σπίτι και εκείνη είναι η μόνη που μπορεί να διαχειριστεί την περιουσία από την κληρονομιά που άφησε ο πλούσιος θείος στις δυο αδερφές. Όλα δείχνουν ισορροπημένα σε αυτή την οικογένεια. Η διαβητική μάνα χειραγωγεί μέσω της αρρώστιας της και της κυκλοθυμίας της, η θεία ελέγχει με την εξουσία του χρήματος και την εμμονή της για την τάξη και ο μπαμπάς καλύπτει την μοναξιά του με μικρές αποδράσεις σε εξωσυζυγικές σχέσεις. Τι γίνεται όμως όταν ο γιος ερωτεύεται και θέλει να σπάσει τα δεσμά της οικογένειας; Πώς θα το διαχειριστεί αυτό η μάνα που χάνει τον γιο της; Και ο κρυφός έρωτας της θείας για τον άντρα της αδερφής της θα εκδηλωθεί; Η παλιότερη γενιά αναπόφευκτα θα συγκρουστεί με την νέα γενιά που διεκδικεί την δική της ταυτότητα.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com. 

Διαβάστε Επίσης

 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Οι πρώτες θεατρικές πρεμιέρες του 2026

Συγκεντρώσαμε τις θεατρικές παραστάσεις που σηκώνουν αυλαία έως 11 Ιανουαρίου και ξεχωρίζουν.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ
06/01/2026

Δύο τελευταίες παραστάσεις για την παράσταση "Η Μονίκ δραπετεύει"

Ένα ταξίδι επί σκηνής για την σχέση απελευθέρωσης μητέρας και γιου στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας με την Θέμις Μπαζάκα και τον Δημήτρη Φουρλή.

"Lemon", η ιστορία του πιανίστα που δεν κατέβηκε ποτέ από το καράβι στο οποίο γεννήθηκε

Το site-adaptive θέατρο, μετά από 8 χρόνια ταξιδιών, επιστρέφει στο ΠΛΥΦΑ για 8 + 1 παραστάσεις.

Η Μαρία Τζομπανάκη επιστρέφει στο θεατρικό σανίδι ως "Φλαντρώ", σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη

Ένα πρωτοποριακό έργο του Παντελή Χορν, που αποκαλύπτει τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας, κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Αλάμπρα στις 16 Ιανουαρίου.

Παράταση για άλλες 4 Παρασκευές για το "Nina Simone – 4 οκτάβες Ελευθερίας"

Στο ανακαινισμένο Arroyo συνεχίζει για τις επιπλέον ημερομηνίες 9,16, 23 & 30 Ιανουαρίου η performance, με ερμηνεύτριες τις Idra Kayne και Σάσα Παπαλάμπρου.

Το "Σλάντεκ" επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι ο φασισμός δεν ανήκει στο παρελθόν

Το πολιτικό δράμα του Έντεν φον Χόρβατ ανεβαίνει στο ΠΛΥΦΑ για οκτώ μόνο παραστάσεις.

Last call για το "Πριν ο άνεμος ξεχάσει το όνομά μου"

Στον Πίσω Χώρο του Θεάτρου Κάτω Από Τη Γέφυρα παίζεται με last call στις αρχές Φλεβάρη το βαθιά ανθρώπινο έργο του ισπανόφωνου θεάτρου, σε σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη.