© Maria Toultsa
Τρεις μόνο παραστάσεις απομένουν για τη μαύρη κωμωδία του Γιώργου Σίμωνα "1975 ή Πιο γρήγορα, Εμμανουέλα! Σκότωσε! Σκότωσε!". Μέχρι και την Κυριακή 9 Απριλίου, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν ένα ταξίδι πίσω στο 1975 και να γνωρίσουν τους θαμώνες μίας συνοικιακής ντισκοτέκ της Αθήνας. Εκεί, οι μοίρες αυτών των ετερόκλητων ανθρώπων (που ενσαρκώνονται από τους Μ. Ζαχαρία, Σ. Κόκκορη, Χ. Κολοκούρη, Φ. Λαζάρου, Σ. Λώλο, Σ. Μανώλη, Β. Παύλου, Ν. Πιπερά, Σ. Τσακίρη και Χ. Χριστόπουλο) θα διασταυρωθούν.
Με ακόμα νωπά τα σημάδια της λογοκρισίας και της καταστολής, θα βάλουν έναν τρελό στόχο: να δημιουργήσουν τη δική τους, ελληνική "Εμμανουέλα", μία ταινία soft πορνό, η οποία είχε απαγορευτεί. Όσο περνά η νύχτα, το ενδιαφέρον τους φουντώνει και η δημιουργία της πορνοταινίας είναι η αφορμή να αναδυθούν τα κρυφά όνειρα και οι αγωνίες τους, σε μια ξέφρενη πορεία προς την κάθαρση. Θα τα καταφέρουν; Μπορούν να ξεφύγουν από το παρελθόν τους;
Η παράσταση είναι ουσιαστικά μία ιστορία μυθοπλασίας βασισμένη σε συνεντεύξεις που έγιναν ειδικά για αυτόν τον σκοπό, οπτικό υλικό, ντοκιμαντέρ, έντυπο και αρχειακό υλικό, έρευνα πάνω στα μουσικά ρεύματα και μουσικά στέκια και πάνω από όλα, μελέτη πάνω στα πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα της εποχής. Αυτή η υβριδική προσέγγιση στο θέατρο ντοκουμέντο μέσα από το πρίσμα της μαύρης κωμωδίας κλείνει το μάτι στα 70's με συμπάθεια, ενδιαφέρον και βαθιά κατανόηση της αρχής της ελληνικής μεταπολίτευσης.
Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
1975
Όλα ξεκινούν μια συνηθισμένη νύχτα του Απριλίου σε μια συνοικιακή ντισκοτέκ, εν έτει 1975, όταν μια παρέα επιχειρεί να θέσει σε εφαρμογή το αισιόδοξο σχέδιό της που δεν είναι άλλο από το να φτιάξει την ελληνική εκδοχή της «Εμμανουέλας» του Ζιστ Ζεκίν, μετά τη λογοκρισία που δέχτηκε η ταινία στις αίθουσες της Γαλλίας. Ο ερχομός ενός διάσημου φιλοξενούμενου των εφημερίδων και των μέσων ενημέρωσης της εποχής γίνεται ο βασικότερος παράγοντας στην έκρηξη των γεγονότων που θα ακολουθήσουν, βγάζοντας στην επιφάνεια τα κρυφά όνειρα και τις αγωνίες τους. Μια παράσταση θεάτρου ντοκουμέντο, που πλέκεται με στοιχεία μυθοπλασίας, και, υπό το πρίσμα της μαύρης κωμωδίας, εξερευνά την εποχή της σεξουαλικής απελευθέρωσης στη συντηρητική Ελλάδα, κλείνοντας το μάτι στην αρχή της Μεταπολίτευσης.
