"Δείπνο με φίλους": Τρεις αλήθειες κι ένα ψέμα για την παράσταση από τον Μάνο Αντωνίου

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός της παράστασης "Δείπνο με φίλους", Μάνος Αντωνίου, γράφει για την σπιντάτη κωμωδία του Ντόναλντ Μάργκιουλις που μιλά για τις ανθρώπινες σχέσεις και το γάμο, όπου συμπρωταγωνιστεί με τους Σταύρο Μαρκάλα, Ιωάννα Πηλιχού και Αθηνά Νιαβή. 

Αλήθεια πρώτη

Το να σκηνοθετήσω το πολυβραβευμένο έργο του Ντόναλντ Μάργκιουλις το θεώρησα μια ιδιαίτερη πρόκληση. Η αίσθηση από την πρώτη ανάγνωση σου αφήνει μια απλότητα γραφής χωρίς την πλοκή και το σασπένς ενός κειμένου. Όμως, εδώ είναι και το μυστικό αυτού του θεατρικού έργου. Η ρεαλιστική γραφή, ο δομημένος λόγος, οι εναλλαγές των σκηνών, το καθημερινό θέμα που διαπραγματεύεται δημιουργούν όχι μόνο πλοκή και σασπένς αλλά αφήνουν μηνύματα και δείχνουν στοιχεία του εαυτού μας, όπου κάθε θεατής μπορεί να αναγνωρίσει το δικό του εγώ. Η οικογένεια, η συμβίωση, η αγάπη, ο έρωτας, η φιλία, ο χωρισμός είναι θέματα καθημερινά αλλά δοσμένα με αμείωτο ενδιαφέρον από τον συγγραφέα.

Αλήθεια δεύτερη

Η σκηνοθεσία βασίζεται σε ένα παιχνίδι ρεαλισμού και σουρεαλισμού, όπου γέλιο και συγκίνηση εναλλάσσονται με γρήγορες ταχύτητες και η κάθε σκηνή του έργου δίνει την αίσθηση μιας κινηματογραφικής εικόνας που βρίσκεται σε θεατρικό χώρο. Το "θεατρικό πλάνο" δίνει λιτότητα και ρεαλισμό ταυτόχρονα με δυναμισμό και αλήθεια στον τρόπο που ερμηνεύει ο κάθε ηθοποιός το ρόλο του. 

Αλήθεια τρίτη

Κεντρικό πρόσωπο της παράστασης είναι ο ηθοποιός και ο ρόλος, που προβάλλονται σε πρώτο πλάνο. Στόχος μου είναι ο θεατής να κεντρίζεται και να παρασύρεται σε ένα θεατρικό παιχνίδι έτσι ώστε τελειώνοντας η παράσταση το πρώτο που θα σχολιάσει να είναι το κείμενο και η υπόκριση.

Ψέμα είναι...

Ότι δεν θα γελάσει, ότι δεν θα συγκινηθεί, ότι δεν θα προβληματιστεί, ότι δεν θα μπει σε μια κριτική σκέψη του εαυτού του, ότι δεν θα δει την εικόνα της δικής του ζωής μπροστά του και φεύγοντας από την παράσταση ότι γνώμη έχει ή ότι θέση πάρει θα έχει δίκιο και άδικο.