"Μήδεια" κλειστού χώρου ετοιμάζει η Κάτια Γέρου

Η τραγωδία του Ευριπίδη σε μια παράσταση για πέντε ηθοποιούς έρχεται στο θέατρο Άνεσις.

Μήδεια

Βασικό στέλεχος του Θεάτρου Τέχνης, που έχει διακριθεί σε ρόλους αρχαίας τραγωδίας αλλά και σύγχρονου ρεπερτορίου, η Κάτια Γέρου υπογράφει τη σκηνοθεσία της "Μήδειας" που θα κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Άνεσις στις 11/2. 

Σε νέα μετάφραση, που υπογράφουν η σκηνοθέτιδα, ο σκηνοθέτης Αντώνης Morgan Κωνσταντουδάκης και ο ηθοποιός Νίκος Νίκας, η παράσταση θα εστιάσει στο ζήτημα του μίσους, με αφορμή μία από τις πρώτες φράσεις του έργου: "Τώρα κυβερνά το μίσος και η αγάπη αρρώστησε", μία φράση -όπως σημειώνει η Κάτια Γέρου- "τόσο αναγνωρίσιμη σε μας, γιατί οι καιροί είναι ταραγμένοι και στις μέρες μας". Στόχος των συντελεστών είναι να ανιχνεύσουν τον μηχανισμό που πυροδοτεί την έκρηξη των δυνάμεων του θανάτου, κόντρα σε κάθε λογική, σε κάθε ανάχωμα που στήνει ο πολιτισμός απέναντί τους, καθώς και να υπογραμμίσουν τον αφανισμό των παιδιών, της νέας γενιάς ανάμεσα στις συμπληγάδες του εγωισμού και της αλαζονείας των ενηλίκων.

Μήδεια_Κάτια Γέρου

Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του Κυριάκου Κατζουράκη, που απεβίωσε τον περασμένο Οκτώβριο. Μαζί με την Κάτια Γέρου προγραμμάτιζαν την παράσταση της "Μήδειας " για τη σεζόν 2020-21 αλλά τους πρόλαβε η πανδημία και έπειτα ο θάνατος του σπουδαίου εικαστικού, ο οποίος θα υπέγραφε τη σκηνογραφία και τον ηχητικό σχεδιασμό. Σε αυτή την αφαιρετική εκδοχή για πέντε ηθοποιούς, τους ρόλους ερμηνεύουν οι Κάτια Γέρου, Νίκος Νίκας, Αλέξανδρος Σωτηρίου, Λίνα Φούντογλου και Ιωάννα Μπιτούνη. Η σκηνογραφία είναι των Κυριάκου Κατζουράκη και Νίκου Πολίτη, τα κοστούμια της Ευαγγελίας Κρητικοπούλου, ο ηχητικός σχεδιασμός του Κυριάκου Κατζουράκη και της Ιωάννας Μπιτούνη, η κίνηση της Βρισιήδας Σολωμού και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.

Προπώληση μέσω viva.gr

Περισσότερες πληροφορίες

Μήδεια

  • Τραγωδία
  • Διάρκεια: 100 '

Το μίσος που γεννά στην ηρωίδα ο προδομένος έρωτας αποτελεί τον πυρήνα της παράστασης, η οποία αναζητά το μηχανισμό που πυροδοτεί την έκρηξη των δυνάμεων του θανάτου.

Άνεσις

Λεωφ. Κηφισίας 14

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα

Ένα άγνωστο έργο-καθρέφτης της προπολεμικής Ευρώπης μετατρέπεται σε μια αξιοσημείωτη παράσταση, με ισχυρή αισθητική ταυτότητα, κινηματογραφική αισθητική και απολαυστικές ερμηνείες. | Powered by Uber

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ
12/02/2026

Από την κωμωδία στο δράμα: Η Αγγελική Μαρίνου ανάμεσα σε δύο θεατρικά σύμπαντα

Θελήσαμε να γνωρίσουμε την ηθοποιό που πρωταγωνιστεί ταυτόχρονα στους "Κάλπηδες" και τον "Δεσμώτη" και, μέσα από μια ειλικρινή συζήτηση, μας μίλησε για την πολιτική διάσταση του θεάτρου, τη σημασία της ομάδας, τα δεσμά της σύγχρονης ζωής, όσα την αποφορτίζουν και τα αγαπημένα της στέκια στην πόλη.

"Μέσα στο Μυαλό σου – Part 2": Εξτρα παραστάσεις στο θέατρο Αλίκη

Η διαδραστική θεατρική πρόταση του Δρ. Γιώργου Λάγιου έχει ενθουσιάσει το κοινό με τον τρόπο που εξερευνά σχέσεις, επιθυμίες, φόβους και τα όρια ανάμεσα στην ελευθερία και τον έρωτα.

"Bacon": Το θρίλερ - φαινόμενο από το Λονδίνο στο θέατρο Άνεσις

Ποια παράσταση ταράζει τα νερά τον Απρίλιο 2026; Ένα ωμό, ηλεκτρισμένο θρίλερ για τη βία, την επιθυμία και τα τραύματα που δεν κλείνουν ποτέ σκηνοθετεί η Έμιλυ Λουίζου, με τους Γιώργο Μπένο και Αλέξανδρο Πιεχόβιακ.

"Hotel Amour": Το πολυσυζητημένο μιούζικαλ στο Spotify και στη σκηνή του Θεάτρου Ακροπόλ

Ακούστε τα τραγούδια του "Hotel Amour" των Γεράσιμου Ευαγγελάτου και Θέμη Καραμουρατίδη στο Spotify και δείτε την παράσταση στο Ακροπόλ που συνεχίζει δυναμικά.

Θα κλείσει τελικά το Ηρώδειο για εργασίες συντήρησης;

Δεν υπάρχει ακόμη επίσημη ανακοίνωση, όμως το ενδεχόμενο της διεξαγωγής παραστάσεων τον Ιούνιο συζητείται έντονα, σύμφωνα με πληροφορίες και δηλώσεις αξιωματούχων.

Ένα διαρκές "so fucking what" στο έργο του Ουελμπέκ που ανεβάζουν οι Εlephas Tiliensis

Ο Δημήτρης Αγαρτζίδης και η Δέσποινα Αναστάσογλου, μετά τη "Σεροτονίνη", επιστρέφουν στον Μισέλ Ουελμπέκ, αυτή τη φορά με την "Εκμηδένιση" (Anéantir), σε μια παγκόσμια πρώτη σκηνική εκδοχή που μοιάζει λιγότερο με θεατρικό έργο και περισσότερο με ακτινογραφία της ψυχής μας.