Ο Αργύρης Πανταζάρας σε διπλό ρόλο

Σε δύο πολλά υποσχόμενες παραστάσεις θ’ αναζητήσουμε τον Αργύρη Πανταζάρα.

Ο Αργύρης Πανταζάρας σε διπλό ρόλο

Ο βραβευμένος με Βραβείο Χορν ηθοποιός, Αργύρης Πανταζάρας, εκτός του ότι δοκιμάζεται για πρώτη φορά στο είδος του μιούζικαλ με το «Chicago» σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα (στο οποίο θα συμμετάσχει από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο), ετοιμάζει με την ομάδα του Momentum μια δική του εκδοχή πάνω στο σαιξπηρικό love story «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Από τον Μάιο θα σκηνοθετήσει στο Θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου» την παράσταση «This is not Romeo and Juliet», στην οποία θα μοιραστεί τη σκηνή με την πολύ αξιόλογη Έλλη Τρίγγου. Τη σύνθεση κειμένου και τη δραματουργική επεξεργασία υπογράφει η Θεοδώρα Καπράλου, τα κοστούμια οι Λίνα Σταυροπούλου και Τζίνα Ηλιοπούλου, τα σκηνικά η Δήμητρα Ζίγκαρις και τους φωτισμούς ο Σάκης Μπιρμπίλης. Την κίνηση – training επιμελείται η Αγγελική Στελλάτου, τη μουσική συνθέτει ο Γιώργος Πούλιος, video director είναι ο Γρηγόρης Ρέντης, ενώ βοηθός σκηνοθέτη είναι ο Πάνος Βουτσινάς.

Ο Αργύρης Πανταζάρας γράφει στο σημείωμα του:

«Πόσοι νεκροί χρειάζονται για να νικήσει ο έρωτας! Με συγκινεί η ιστορία της κοιμωμένης του Χαλεπά. Η μελαγχολία των εφήβων! Η τόλμη των ερωτευμένων. Με εμπνέει η ιστορία Μπόνι και Κλάιντ, δυο έφηβοι που ήθελαν να γίνουν αστέρες, και κατέληξαν ερωτευμένοι εγκληματίες νεκροί κάτω από τις σφαίρες! Στρέφω το βλέμμα μου στις ένοπλες επιθέσεις σε όλα τα σχολεία ανα τον κόσμο. Σε αυτές τις απρόβλεπτες και ένοπλες αιματοχυσίες εφήβων μακελάρηδων και μη... Μουδιάζω με το μακελειό στο θέατρο Batacklan στη Γαλλία, στο σχολείο στο Columbine, στο Κολοράντο, στο Τέξας, Φλόριντα, στο Λας Βέγκας, στην Νορβηγία στη Γερμανία, Γαλλία, στη Σκοτία, στη Νέα Ζηλανδία, στην Αφρική. Κάτι με τραβάει ακόμα στο Sweet Dreams του Marilyn Manson, στη Beth Hart, στους Slipknot, στον River Phoenix, στην Billy Eilish, στον Joker. Όλοι αυτοί που φόρεσαν τη δική τους μάσκα για να βρουν το πραγματικό τους πρόσωπο και τα πραγματικά τους λόγια. Λατρεύω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που θαυμάζω. Με διεγείρει να ρισκάρω και να τολμάω. Με καθιστά υπεύθυνο να δημιουργώ συνθήκες μελέτης και εργασίας! Με συγκινεί το καλλιτεχνικό ραντεβού με το κοινό!
**** Με όχημα τον Σαίξπηρ διεκδικούμε το δικαίωμα να αναρωτηθούμε! To be or not to be / To die or not to die».

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει": Έργο του Νάνου Βαλαωρίτη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ένα έργο του Έλληνα λογοτέχνη που υπερασπίστηκε όσο λίγοι το ποιητικό κίνημα "beat", παρουσιάζεται από τη Λίνα Φούντογλου, φωτίζοντας την αγωνία, την ανυπακοή και τα υπαρξιακά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
06/02/2026

Τι κάνει... "(κρότο)" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

Μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση εμπνευσμένη από το διήγημα "Ο τρόμος" της Λιλής Ζωγράφου φωτίζει τη βία και την αδικία της καθημερινότητας έως τον αναπόφευκτο "(κρότο)".

4 παραστάσεις που αξίζει να (ξανα)δείς

Τέσσερις θεατρικές επαναλήψεις που σου ανοίγουν άλλους κόσμους και αξίζει να παρακολουθήσεις.

"Η Γυναίκα της Ζάκυθος": Ποίηση και μνήμη σε ζωντανό καφενείο

Η παράσταση "Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες" επιστρέφει στο ιστορικό καφενείο "Σωκράτης", με τη σκηνοθετική επιμέλεια της Αντιγόνης Γύρα, όπου η ποίηση του Σολωμού ζωντανεύει μέσα από φωνή, κίνηση και μουσική, σε μια εμπειρία σωματική και συναισθηματική.

Ποιος τελικά είναι ο φιλάνθρωπος; Οι Dirty Granny Tales απαντούν

Με "The Philanthropist" επιστρέφουν οι Dirty Granny Tales, μια παράσταση που δίνει χώρο στη θεατρική κίνηση, το κουκλοθέατρο και το animation.

"Nora: The Hell’s House": Ας ξεχάσουμε τη Νόρα όπως την ξέρουμε

Μάθαμε αποκλειστικά ποια είναι η νέα παράσταση των Κωνσταντίνου Κυριακού και Κατερίνας Μπιλάλη. Μια τολμηρή ανασυγγραφή του Χένρικ Ίψεν που συνομιλεί με τον "Φάουστ" του Γκαίτε στο Bios.

"Superstar" της ομάδας Griffon: Δοκιμασία αντοχής

Σε μια σκηνή-αρένα, τρία σώματα κινούνται ασταμάτητα, παλεύοντας με τη φιλοδοξία, την εξάντληση και την ανάγκη για αναγνώριση. Το "Superstar" της ομάδας χορού Griffón μετατρέπει το θέαμα σε δοκιμασία αντοχής και υπαρξιακό ερώτημα.