Υπεύθυνη για το «Μικρό Εθνικό», η Σοφία Βγενοπούλου, μας εξηγεί τι είναι αυτό που μπορούν να βρουν μικροί και μεγάλοι στο θέατρο, λίγο πριν το Ισόγειο του Rex υποδεχτεί τους πρώτους θεατές.
Δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο χωρίς ιστορίες που μας ενώνουν, που μας χωρίζουν, που μας προειδοποιούν, που μας παρηγορούν, που μας βοηθάνε τελικά να μεγαλώσουμε, γιατί θέλει κουράγιο να μεγαλώνεις. Και ποιες απ’ όλες αυτές τις ιστορίες διαλέγουμε για την σκηνή; Εκείνες που ερμηνεύονται σε διαφορετικό επίπεδο από την κάθε ηλικία, που θέτουν τις καίριες ερωτήσεις, εκείνες που μας δίνουν την δυνατότητα εμείς απλώς να ονομάζουμε τα πράγματα και τα υπόλοιπα να τα κάνει το παιδικό μυαλό, επιχειρώντας ένα μαγικό, αποκαλυπτικό άλμα φαντασίας που γεμίζει τα κενά.
Το θέατρο έχει επιβιώσει διαγράφοντας μια ατελείωτη πορεία σε όλες τις σφαίρες της ανθρώπινης ύπαρξης και κουλτούρας. Τώρα περισσότερο από ποτέ με τις σύγχρονες απειλές της οικολογικής και οικονομικής καταστροφής, του εξτρεμισμού και της τρομοκρατίας, εύλογα αναρωτιέται κανείς τι έχει να πει το θέατρο στους νέους ανθρώπους. Δημιουργήσαμε το θέατρο για να είμαστε ανθρώπινοι και συνειδητοί.
Χρησιμοποιεί τις ίδιες συναισθηματικές και νοητικές δεξιότητες που, μετά την γέννησή μας και ειδικά στην παιδική ηλικία, χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε έναν εαυτό. Κι έτσι το θέατρο είναι η διερεύνηση της συνείδησής μας. Και καθώς η ζωή είναι επιτακτική και επείγουσα, το θέατρο σε επιφορτίζει με την ευθύνη μιας επιλογής ανά πάσα στιγμή: να ορίσεις τον εαυτό σου σε σχέση με αυτόν τον κόσμο. Τα παιδιά το αναγνωρίζουν έμφυτα αυτό όταν παίζουν, όταν ακούν ιστορίες κι όταν παρακολουθούν θέατρο. Το αναγνωρίζουν γιατί παίζουν για να ζήσουν. Εάν εμείς οι μεγάλοι το ξεχάσουμε θα μετατρέψουμε την ψυχαγωγία τους σε εμπόρευμα.
Με εργαλείο την αφήγηση και με τα ζωντανά σώματα των ηθοποιών, διεκδικούμε την φαντασία των παιδιών και την συνενοχή τους για να πιστέψουμε όλοι μαζί σε αυτό που γεννιέται αυτοστιγμεί στην σκηνή, να κάνουμε το ανύπαρκτο υπαρκτό και να γιορτάσουμε την ανθρώπινη δυνατότητα να φανταζόμαστε και να δημιουργούμε από κοινού. Με όραμα να ενώσουμε κάποτε μικροί και μεγάλοι τις μικρές και μεγάλες ιστορίες μας και να ξαναγράψουμε από την αρχή μια νέα, ανθεκτικότερη και ομορφότερη Ιστορία για τον πλανήτη και το είδος μας, στο Μικρό Εθνικό υποδεχόμαστε τη νέα θεατρική χρονιά. Καλή αρχή σε όλους μας.
