Αυτά τα τρία σπουδαία δραματουργικά έργα είναι μία ασφαλής επιλογή θεατρικής εξόδου.
«Η Ευθαλία του Γαλατά»
Παρόντες και κυρίαρχοι στα κείμενα του Θωμά Κοροβίνη ο βαθύς ανθρώπινος πόνος, το πάθος και η μουσικότητα των αισθήσεων. Θα το νιώσετε στο μονόλογο που ανεβαίνει, για δεύτερη χρονιά, σε σκηνοθεσία της Ρέινας Εσκενάζυ με πρωταγωνίστρια τη Νικολέττα Βλαβιανού. Παίζεται στο Αλκμήνη και βασίζεται στο βιβλίο «Φαχισέ Τσίκα» του Θωμά Κοροβίνη, με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα που ξεδιπλώνει το νήμα της ταραγμένης της ζωής και αφηγείται το χθες.
«Θα πάντα εκεί...-Πεθαίνω σαν χώρα»
Υπάρχει μια ιστορία πίσω από την παράσταση που σκηνοθετεί ο Στέλιος Κρασανάκης με αφορμή το εμβληματικό κείμενο «Πεθαίνω σαν χώρα» του Δ. Δημητριάδη. Πέρασαν 30 χρόνια από την πρώτη σκηνική παρουσίαση του έργου από τη Μονάδα απεξάρτησης 18 Άνω σε δραματοθεραπευτικό πλαίσιο. Σε εκείνη την παράσταση συμμετείχε ο ηθοποιός Χρήστος Σαπουντζής, που παίζει και στην τωρινή παράσταση του θεάτρου Σταθμός μαζί με την τρανσέξουαλ ηθοποιό Μπέττυ Βακαλίδου.
«Ένας ανεπαίσθητος πόνος»
Οι υπαινιγμοί, οι παύσεις, το ανομολόγητο φορτίζουν την ένταση στα έργα του σπουδαίου Χάρολντ Πίντερ. Στο συγκεκριμένο έργο, για ακόμη μία φορά, βάζει στο επίκεντρο τη σχέση ενός παντρεμένου ζευγαριού. Μια συνάντηση γίνεται η αφορμή για να αποκαλυφθούν οι επιθυμίες και οι φόβοι που μέχρι εκείνη τη στιγμή μένουν ανείπωτοι. Η Χριστίνα Χριστοφή σκηνοθετεί τους Δημοσθένη Φίλιππα, Μαρία Μπρανίδου και Κωνσταντή Μιζάρα στη σκηνή του Μπιπ.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Ευθαλία του Γαλατά
Βασίζεται στο βιβλίο «Φαχισέ Τσίκα» του Θωμά Κοροβίνη, με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα που ξεδιπλώνει το νήμα της ταραγμένης μνήμης της και αφηγείται το χθες.
Ένας ανεπαίσθητος πόνος
Το ραδιοφωνικού χαρακτήρα έργο του Άγγλου δραματουργού εστιάζει στην έλλειψη επικοινωνίας ενός παντρεμένου ζευγαριού, που σπάει τη σιωπή του ύστερα από μια αναπάντεχη συνάντηση.
Θα πάντα εκεί... - Πεθαίνω σαν χώρα
Τριάντα χρόνια μετά την πρώτη σκηνική παρουσίαση του «Πεθαίνω σαν χώρα» από τη Μονάδα Απεξάρτησης 18 Άνω ο Χρήστος Σαπουντζής, που έλαβε μέρος σε εκείνη την παράσταση, και η Μπέττυ Βακαλίδου, πρωταγωνίστρια των έμφυλων ταυτοτήτων, αντλούν έμπνευση από αυτήν, ενώ αξιοποιούν και μεταγενέστερα άγνωστα κείμενα του συγγραφέα.
