Αντίο Γιώργο Μιχαηλίδη

Ο Γιώργος Μιχαηλίδης, ένας από τους πιο επιδραστικούς σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου, έφυγε από την ζωή.

Αντίο Γιώργο Μιχαηλίδη

Ο Γιώργος Μιχαηλίδης μπορεί να απουσίαζε χρόνια από την θεατρική πράξη, όμως είχε αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα. Ο ιδρυτής του θρυλικού Ανοιχτού Θεάτρου ήταν από εκείνους που οδήγησαν από το κλασικό στο μοντέρνο, μας έκανε να λατρέψουμε τον Καμπανέλλη, τον Ζιώγα, τον Μπρέχτ, το Στρίντμεργκ, μας χάρισε μια συγκλονιστική «Ορέστεια» κλειστού χώρου το 1992 και όχι μόνο. Η σκηνοθεσία του διέπρεψε χάρη στην προσεγμένη, ψυχαναλυτική ματιά του σε έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου και στην ανοιχτή ματιά του στον κόσμο της τέχνης.

Την εποχή που ελάχιστοι ασχολιόντουσαν με το σύγχρονο χορό, το θέατρο του έγινε μια ανοιχτή πύλη για τους ανήσυχους Έλληνες χορογράφους. Από το κατώφλι της θεατρικής του σκηνής στην περιοχή του Γκύζη πέρασαν κάνοντας τα πρώτα τους βήματα στο θέατρο σπουδαίοι ερμηνευτές, όπως ο Μηνάς Χατζησσάβας, η Καρυοφυλιά Καραμπέτη, η Ντίνα Μιχαηλίδη, η πρόωρα χαμένη Χρύσα Σπηλιώτη και πολλοί ακόμα. Η κηδεία θα γίνει την Τετάρτη στη 4μμ στο νεκροταφείο Μεταμόρφωσης.

Η Υπουργός Πολιτισμού γράφει στο συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο του Γιώργου Μιχαηλίδη: «Ο Γιώργος Μιχαηλίδης υπήρξε ένας σκηνοθέτης με πλούσια παρουσία και προσφορά στο ελληνικό θέατρο. Το ιδιαίτερο στίγμα του είναι εμφανές ήδη από το ξεκίνημά του, το 1965, και τη δημιουργία του Θεάτρου της Νέας Ιωνίας. Το θέατρο αυτό, το πρώτο λαϊκό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα, λειτούργησε μόνο για δύο χρόνια, αλλά κατάφερε να δώσει ένα εμφανές στίγμα με τις ιδιαίτερες παραστάσεις του, που αγαπήθηκαν από μια ολόκληρη γενιά. Το θέατρο της Νέας Ιωνίας έγινε κτήμα της ζωής στη γειτονιά, σπάζοντας στεγανά και φέρνοντας με ουσιαστικό τρόπο τον κόσμο σε άμεση επαφή με τη θεατρική τέχνη. Το 1972, μέσα στη δικτατορία, ο Μιχαηλίδης θα δημιουργήσει το Ανοιχτό Θέατρο και παράλληλα εκδίδει το περιοδικό «Ανοιχτό Θέατρο», μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου. Ο μεγάλος αριθμός παραστάσεων που θα ακολoυθήσουν, η ιδιαίτερη σκηνοθετική του προσέγγιση σε κλασικά και σύγχρονα έργα, μαζί με την προσφορά του στη θεατρική διδασκαλία και τη συγγραφή, περιγράφουν την πολύπλευρη προσφορά του στον σύγχρονο νεοελληνικό θέατρο. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.»

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.