Η καλλιτεχνική διευθύντρια και σκηνοθέτις του θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας-Β΄ Σκηνή, Μαρία Ξανθοπουλίδου τολμά πολλά τα τελευταία χρόνια, εντός και εκτόςτης μικρής σκηνής στην Κυψέλη. Αυτή την περίοδο είναι χαμένη στον μαγικό κόσμοτης Βιρτζίνιας Γουλφ. Η ίδια σκιαγραφεί σκηνοθετικά τα ανθρώπινα πορτρέτα του έργου τα οποία ερμηνεύουν οι Φαίη Ξυλά, Στέλλα Αντύπα και Κατερίνα Φωτιάδη, ενώ στη σκηνή παρεμβαίνει και ο τραγουδοποιός και συνθέτης της παράστασης Λόλεκ.
Η παράσταση κάνει πρεμιέραστις 22 Δεκεμβρίου.
Η Μαρία Ξανθοπουλίδου μας γράφει για την «Kυρία Ντάλογουεϊ»
Η Βιρτζίνια Γούλφ υπήρξε μια από τις σημαντικότερες γυναίκες της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Ο τρόπος που περνάει από το ρεαλιστικό πεδίο στο φαντασιακό και το βάθος με το οποίο γνωρίζει τη ζωή, τη φύση, τους ανθρώπους και τον έρωτα- τον έρωτα που δεν τον βίωσε όπως θα ήθελε- ελεύθερη και αποδεσμευμένη από τους κοινωνικούς ρόλους της εποχής της, αποτυπώνεται με μια γραφή ξεχωριστή και βαθιά προσωπική. Γι αυτό και η κα Ντάλογουεϊ είναι πάρα πολύ ταυτισμένη στο μυαλό και την ψυχή της Βιρτζίνια Γουλφ, μ’ εκείνη την ίδια.. Γράφοντάς το βιβλίο της, είχε στο μυαλό της ένα αληθινό πρόσωπο. Μια μεγαλύτερή της γυναίκα που στην εφηβεία της είχε αναλάβει να μάθει σ’ εκείνη και την αδελφή της τους τρόπους συμπεριφοράς στα σαλόνια της «καλής» αγγλικής κοινωνίας, κατάλοιπα της βικτωριανής περιόδου που η Βιρτζίνια Γούλφ σιχαινόταν. Η Κυρία Ντάλογουεϊ λοιπόν γεννήθηκε κάπως έτσι. Το 1923. Δεν είναι πια νέα, είναι παντρεμένη και μητέρα ενός κοριτσιού που έχει περάσει την εφηβεία, προσπαθεί να πιαστεί από τις κούφιες φλυαρίες των κοσμικών δεξιώσεων για να μην προλάβει να σκεφτεί πόσο πολύ της λείπουν οι αληθινές, καθαρές σχέσεις και ο έρωτας. Θυμάται το νεανικό της έρωτα με τον Πήτερ Γουώλς, τη Σάλυ Σέτον και προσπαθεί να δικαιολογήσει τον άντρα της που μετά από τόσα χρόνια έγγαμου βίου, δεν μπορεί να της πεi «σ’ αγαπώ». Αυτό που ακόμα θέλει είναι να χαρεί τη ζωή. Τα απλά πράγματα που κυλάνε καθημερινά γύρω μας.
Η Βιρτζίνια Γουλφ σκεφτόταν ο χαρακτήρας της Κυρίας Ντάλογουεϊ να δώσει τέλος στη ζωή της. Δεν μπόρεσε να το κάνει όμως. Αποφάσισε να δημιουργήσει έναν νέο άντρα, που πρόσφατα έχει γυρίσει από τον πόλεμο μην μπορώντας να νιώσει τίποτα πια, και μεταφέρει σε εκείνον την απόφαση αυτή. Μπορεί κάποιος να συνεχίζει να ζει χωρίς να νιώθει τίποτα; Στην παράστασή μας η Κυρία Ντάλογουεϊ εμφανίζεται να κατοικεί στην πραγματικότητα σε τρία πρόσωπα. Στο κομμάτι που η συγγραφέας καθρεφτίζεται πάνω της, στο κομμάτι που αφήνει εκτεθειμένο να δουν οι άλλοι και σ’ εκείνο το αόρατο που υπάρχει μέσα σε όλους μας και που αγωνιά να ζήσει, να χαρεί, να υπάρξει ολόκληρο και ξεκάθαρο σαν βέλος. «Αυτή τη φορά έχω την υπέροχη εντύπωση ότι θα γράψω ακριβώς αυτό που θέλω να γράψω» έγραψε η Βιρτζίνια Γουλφ στο περιθώριο του κειμένου της.
Περισσότερες πληροφορίες
Η κυρία Ντάλογουεϊ
Η Β. Γουλφ σκιαγραφεί αριστοτεχνικά ανθρώπινα πορτρέτα και σχέσεις, αποτυπώνοντας τη δυσμενή κοινωνική θέση της γυναίκας.
