Είναι οι μέρες που το παραμύθι – με συνοδεία μουσικής – μας γαληνεύει και μας ταξιδεύει σε τόπους μαγικούς και χρόνους ά-χρονους, απασφαλίζοντας συναισθήματα και απενεργοποιώντας ηλικίες.
“Νιφάδες από όνειρα, κλωστές παραμυθένιες” με την ομάδα αφήγησης “Χείλια λένε Παραμύθια”. Είναι η Πέγκυ Καραγιάννη, η Βιργινία Κοκκίνου και η Καλλιόπη Λιαδή, οι παραμυθούδες που με συνοδεία από ήχους αλλοτινούς, με τραγούδια μελωδικά και μαγικά που παίζει με την κιθάρα και τη φλογέρα του ο “αρχιμουσικός του παλατιού” Γιάννης Ανθόπουλος, μας πάνε σε κόσμους μαγικούς, όπου οι βασιλοπούλες χόρευαν και έλιωναν γοβάκια, οι πρίγκηπες αναζητούσαν την αλήθεια και όχι μόνο, οι μάγοι ήταν πολλές φορές η προσωποποίηση της καλοσύνης και όλα αυτά τα ωραία. Στο “Half Note Jazz Club”, 16, 23 και 30/12)
Ο “Σιδερόγιαννος”, γνωστό παραμύθι της συλλογής των αδελφών Γκριμ – με τίτλο “The Iron John” ή “Der Eisenhans”, ανάλογα με την προέλευση της εκδοχής – αποτελεί μια πολύ όμορφη παραβολή της παιδικής ενηλικίωσης, μέσα από όλα αυτά που συναντάμε στα παραμύθια και μας παρέχει αφειδώς και η πραγματική ζωή! Όνειρα, δυσκολίες, αγώνες, περιπέτειες, χαρές και, μέσα σε όλα αυτά, μια μορφή μαγείας που μας μεταμορφώνει, χαρίζοντάς μας σοφία, ομορφιά, ευτυχία! Αυτή την ιστορία μας διηγείται τώρα ο Διονύσης Σαββόπουλος, ένας πάντα συναρπαστικός παραμυθάς / αφηγητής και με σκίτσα / εικόνες του φίλου του Αλέξη Κυριτσόπουλου, και με ανάλογη μουσική φυσικά, μας την παρουσιάζει στον Φάρο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (από 21/12)
Τα “Παραμύθια του Χ.Κ. Άντερσεν” σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, που παίρνει μερικά από τις πιο γνωστές του μυθιστορίες και τις διασκευάζει σε μια παράσταση για όλη την οικογένεια! Ζεστά κι αγαπημένα, λοιπόν, όπως πρέπει για τις γιορτές των Χριστουγέννων, απολαμβάνουμε στο Μέγαρο Μουσικής (από 26/12) τους Μαρία Ναυπλιώτου, Νίκο Κουρή, Λένα Παπαληγούρα και Γιώργο Νανούρη να παίζουν το “Κορίτσι με τα σπίρτα”, τα “Κόκκινα παπούτσια”, την “Πριγκίπισσα και το μπιζέλι”, τον “Ξύλινο στρατιώτη”, το “Μαγικό σεντούκι”, τον “Χιονάνθρωπο” και το “Έλατο” να γίνονται ξανά κομμάτι της ζωής μας μέσα από την συνδυασμένη μαγεία της κλασικής μουσικής και του θεάτρου.
