Το εμβληματικό έργο του Παύλου Μάτεσι «Προς Ελευσίνα» κάνει πρεμιέρα στις 20/11 στο Θέατρο Τέχνης, είκοσι χρόνια μετά την τελευταία του παρουσίαση στην Ελλάδα. Και η Μαρία Καβογιάννη ανεβαίνει, τριάντα ένα χρόνια μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, στη σκηνή της Φρυνίχου, για να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Μπορεί η φλόγα της υποκριτικής να υπήρχε μέσα της από τα παιδικά της χρόνια, από τότε που η γιαγιά της, μια ξεχωριστή δασκάλα, έγραφε θέατρο και της διάβαζε την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», όμως η Μαρία Καβογιάννη δεν αποφάσισε στα 18 της να γίνει ηθοποιός. Πήρε πρώτα πτυχίο από την ΑΣΟΕΕ, στη συνέχεια από την Παιδαγωγική, εργάστηκε ως δασκάλα και μερικά χρόνια αργότερα μια εσωτερική ανάγκη την οδήγησε στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Μαζί με τους Καίτη Κωνσταντίνου, Κλέωνα Γρηγοριάδη, Υρώ Μανέ, Πέτρο Φιλιππίδη, Ζώγια Σεβαστιανού ήταν η τελευταία τάξη με δάσκαλο τον Καρόλου Κουν, η τάξη του 1986. Η ίδια είχε την τύχη από σπουδάστρια στη σχολή να επιλεγεί από τον σπουδαίο δάσκαλο για να συμμετάσχει στο χορό της τραγωδίας που ανέβαζε τότε στην Επίδαυρο και με κάθε ευκαιρία δηλώνει πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε αυτό στη θεατρική της υπόσταση και στη μετέπειτα εξέλιξή της.
Η Μαρία Καβογιάννη έχει καθιερωθεί στη συνείδηση κυρίως του τηλεοπτικού κοινού ως μια σπουδαία κωμική ηθοποιός μετά τη σαρωτική επιτυχία που γνώρισαν σειρές όπως το «Ντόλτσε Βίτα» (1995) και τα «Εγκλήματα» (1998), οι οποίες συνεχίζουν να προβάλλονται για τρίτη δεκαετία. Στα χρόνια της σχολής όμως οι δάσκαλοί της επέλεγαν για εκείνη δραματικούς ρόλους. «Δεν έκανα ποτέ κωμωδία στη σχολή», έχει δηλώσει η ίδια.
Και με έναν δραματικό ρόλο, τριάντα ένα χρόνια μετά την αποφοίτησή της, ανεβαίνει στη σκηνή του Τέχνης, του θεάτρου που τη γαλούχησε καλλιτεχνικά, πρωταγωνιστώντας στο έργο «Προς Ελευσίνα» του Παύλου Μάτεσι, με τη σκηνοθέτιδα της νεότερης γενιάς Ηλέκτρα Ελληνικιώτη να αναλαμβάνει το ανέβασμά του και με σπουδαστές του Θεάτρου Τέχνης να συμμετέχουν στην παράσταση.
Το έργο του πολυβραβευμένου συγγραφέα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1995 στο BITEF, το Διεθνές Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Θεάτρου στο Βελιγράδι, και στο Θέατρο Ατελιέ-212 (επίσης στο Βελιγράδι), σε σκηνοθεσία Μπρανισλάβ Λέτσιτς. Στην Ελλάδα ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1995, ωστόσο λίγες ημέρες μετά την πρεμιέρα του αποκηρύχτηκε από τον συγγραφέα. Τελευταία φορά παρουσιάστηκε το 1997 στο Ανοιχτό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Γραμμένο το 1992, το θεατρικό είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Φόκνερ «Καθώς ψυχορραγώ», με τη διαφορά όμως ότι το έργο του Μάτεσι τελειώνει με την πλήρη αποθέωση της ζωής. Όταν η Μητέρα πεθαίνει, η Οικογένειά της αναλαμβάνει να τη γυρίσει στην Πατρίδα της. Στο μυητικό ταξίδι τους η Μητέρα θα τους συνοδεύει από ψηλά. Στο έργο του Μάτεσι η κάθοδος στον Άδη συμβολίζει την ανάληψη στο φως και τη γνώση.
Περισσότερες πληροφορίες
Προς Ελευσίνα
Έργο της ώριμης περιόδου του Έλληνα θεατρικού συγγραφέα και μεταφραστή, ξεδιπλώνει το ταξίδι μιας οικογένειας που αναλαμβάνει να επιστρέψει τη νεκρή μητέρα στην πατρίδα της.
