Εισβάλαμε στο καμαρίνι του Γιάννη Στάνκογλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, όπου ο ηθοποιός έρχεται αντιμέτωπος με τον εμβληματικό ήρωα του Καμί μέχρι τις 29/10 που τελειώνουν οι παραστάσεις του «Καλιγούλα» και τον ρωτήσαμε μερικά πράγματα για το χώρο στον οποίο ετοιμάζεται πριν βγει στη σκηνή.
Ποια αντικείμενα έχεις πάντα στο καμαρίνι σου;
Δύο μικρά ανθρωπάκια, αγόρι-κορίτσι, που μου έχει δώσει η κόρη μου η Φοίβη, φωτογραφίες σχετικές με την εκάστοτε παράσταση και το ρόλο που υποδύομαι και αντίστοιχα βιβλία.
Ποιο ήταν το πιο ωραίο καμαρίνι που είχες ποτέ στη ζωή σου από άποψη χώρου και με ποιους συναδέλφους;
Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ ήταν στο Θέατρο Θησείον, στην παράσταση «Festen». Ήταν ένα ενιαίο καμαρίνι για όλους, με ένα μεγάλο τραπέζι στη μέση. Όλοι οι ηθοποιοί ήμασταν μαζί (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Θέμις Μπαζάκα, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Αγγελική Παπαθεμελή, Γιάννης Στάνκογλου, Θεοδώρα Τζήμου, Ερρίκος Λίτσης, Καλλιόπη Τζερμάνη, Μανώλης Αφολιάνο κ.ά.), γελούσαμε μαζί, τρώγαμε μαζί, ντυνόμασταν μαζί!
Ποιο ήταν το πιο ωραίο καμαρίνι που έχεις δει ποτέ στη ζωή σου;
Στο Πάνθεον, όχι το δικό μου καμαρίνι αλλά συναδέλφου.
Ποια είναι η ωραία ανάμνηση που έχεις από καμαρίνι;
Αυτή που ανέφερα πιο πάνω, από το Θέατρο Θησείον.
Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνεις πριν βγεις από το καμαρίνι σου;
Λέω: «Είσαι Θεός, αγόρι μου!»
