Η Συρία σε πρώτο πλάνο

Να λοιπόν που ακόμη και η πραγματικότητα της διαμελισμένης Συρίας μπορεί να χωρέσει στο θέατρο. Με ποιον τρόπο; Θα μας το δείξουν οι Σύριοι Ομάρ Αμπουσαάντα και Μιθκάλ Αλζγκάιρ μέσα από τις παραστάσεις τους, που επιχειρούν να αναψηλαφήσουν τις πληγές του πόλεμου στη χώρα τους από τη σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, στις 26-27/10.

Ομάρ Αμπουσαάντα

O ακτιβιστής σκηνοθέτης Ομάρ Αμπουσαάντα δηλώνει ως τόπο διαμονής τη βομβαρδισμένη Δαμασκό. Γι’ αυτόν το πολιτικό θέατρο είναι μια πράξη αντίστασης, παρότι όπως λέει ο ίδιος: «Οι αξίες του απέτυχαν να πραγματωθούν όταν αυτό ήταν ακόμη δυνατό». Αν θυμάστε, τον ξαναείδαμε πριν από πέντε χρόνια στο «Meeting Points 6».

Η παράσταση
Ο Αμπουσαάντα μαζί με τον συγγραφέα Μοχάμαντ Αλ Ατάρ δημιούργησαν το «While I was waiting», μια σπαρακτική πολιτική αλληγορία βγαλμένη από τα ερείπια της Δαμασκού, η οποία ερευνά την υπαρξιακή πάλη που εγείρουν τραυματικές συνθήκες, όπως η απουσία, η αναμονή και η ανάγκη του ανήκειν.

Η φιλοσοφία
Το θέατρο χωράει παντού για τον Αμπουσαάντα. Ανεβάζει παραστάσεις σε απομακρυσμένες περιοχές της Συρίας, της Αιγύπτου και της Υεμένης, παροτρύνοντας τους ντόπιους να συμμετάσχουν σε αυτές. Ενσωματώνει στοιχεία από τη συριακή παράδοση σε νέες φόρμες όπως το θέατρο-ντοκουμέντο, κάνοντας χρήση οπτικοακουστικών μέσων και αρχειακού υλικού.

Μιθκάλ Αλζγκάιρ

Ο ανερχόμενος χορογράφος Μιθκάλ Αλζγκάιρ από το 2010 ζει στη Γαλλία. Σπούδασε κλασικό και σύγχρονο χορό στη Δαμασκό και χορογραφία στο Εθνικό Κέντρο Χορογραφίας του Μονπελιέ.

Η παράσταση
Με το «Displacement» ο Αλζγκάιρ απαντά καταρχήν στο δικό του προβλη­ματισμό πάνω στο θέμα της φυγής, της εξορίας. Ευρισκόμενος ο ίδιος ανάμεσα σε δύο χώρες, τη Γαλλία και τη Συρία, αλλά και ανάμεσα στην τέχνη και την πραγματικότητα, κατορθώνει να αναδείξει «εδώ» αυτό που συμβαίνει «εκεί».

Η φιλοσοφία
Μέσα από τη δυναμική της συριακής παράδοσης, ο χορογράφος εξερευνά τις ρίζες της αλλά και το πόσο θα αλλάξει υπό την πίεση των ρήξεων που υφίσταται η χώρα του.