Για πέμπτη εβδομάδα συνεχίζεται η προβολή του «Interruption» στην Ταινιοθήκη, κάνοντας μια εξαιρετική ανεξάρτητη πορεία στις αίθουσες. Η αλληγορία του Γιώργου Ζώη, μετά την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ της Βενετίας, έγινε αντικείμενο συζήτησης από το αθηναϊκό σινεφίλ κοινό και δη το θεατρόφιλο. Ας μην ξεχνάμε ότι το «Interruption» εκτυλίσσεται μέσα σε ένα θέατρο όπου παίζεται η «Ορέστεια». Μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών καταλαμβάνει τη σκηνή χωρίς να το αντιληφθεί το κοινό και ζητά από τους θεατές να καθορίσουν την εξέλιξη του έργου. Τέσσερις γνωστοί θεατρικοί σκηνοθέτες που είδαν το «Interruption» μιλούν για την ταινία και πώς αποτυπώνεται η σχέση των δυο τεχνών μέσα από τα μάτια του Γιώργου Ζώη. Ο Νίκος Καραθάνος, ο Δημήτρης Καραντζάς, ο Γιώργος Βαλαής (Blitz) και η Πηγή Δημητρακοπούλου καταθέτουν οπτική τους πάνω στην ταινία, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.
Συνεντεύξεις: Τζένη Στύλιου, Επιμέλεια: Γιάγκος Αντίοχος
Νίκος Καραθάνος
«Μπήκα στην αίθουσα, είδα την ταινία αλλά όλη αυτή την ώρα αμφέβαλλα αν η οθόνη ήταν μπροστά στα μάτια μου ή αν η ταινία προβαλλόταν μέσα στο κεφάλι μου. Ο Γιώργος Ζώης νομίζω ότι παίζει με τα μαύρα δάση του μυαλού μας, θέλοντας να φτάσει σε ένα μεσημέρι».
Δημήτρης Καραντζάς
«Το “Interruption” του Γιώργου Ζώη παρουσιάζει τρομερό ενδιαφέρον. Πρώτα απ' όλα η συνθήκη, μια συνθήκη ζωντανού θεάματος ενώπιον ενός κοινού. Η ανεξήγητη αυτή σχέση και μια σπουδή για το τι σημαίνει “βλέπω” και τι “βλέπομαι”. Διεισδύοντας στις πιο σκοτεινές περιοχές της σχέσης αυτής ο Ζώης προχωράει σε μια μελέτη πέρα από τα όρια της τέχνης και το ζήτημα ανάγεται σε απολύτως υπαρξιακό, απολύτως κοινωνικό, απολύτως οντολογικό. Τα συνεχόμενα επίμονα κάδρα της σκηνής και της πλατείας διακόπτονται από σύντομες εικόνες των εξωτερικών χώρων. Η κινηματογράφηση του είναι ιδιαιτέρως έξυπνη και αν ορισμένες στιγμές ρέπει σ’ έναν εγκεφαλισμό κι ένα κρυπτικισμό, απλώς δεν πειράζει».
Γιώργος Βαλαής
«Η ταινία “Interruption” χρησιμοποιεί-οικειοποιείται το μύθο των Ατρειδών καθώς και το ρόλο του θεάτρου για να μιλήσει για το θέαμα. Το θέαμα εδώ και χρόνια έχει αναλάβει, με τη θέλησή μας, να δείχνει τις ζωές μας ως αναπαραστάσεις. Στην ταινία, η τρομοκρατία που επιβάλει η ομάδα των παιδιών που εισβάλει στο θέατρο είναι απλή: Ό,τι είχε απομακρυνθεί σαν μια αναπαράσταση τώρα πρέπει άμεσα να ξαναβιωθεί από το κοινό, που συμμετέχει σαν χορός της τραγωδίας και ταυτόχρονα παρακολουθεί την εξέλιξη της ιστορίας. Αυτή είναι η επίθεση που κάνει ο Γιώργος Ζώης χρησιμοποιώντας το θέατρο, τον μύθο αλλά και την παθητικότητα του κοινού».
Πηγή Δημητρακοπούλου
«Μια ταινία γυρισμένη σ' ένα θέατρο, και μάλιστα με θέμα την ίδια την παράσταση, έχει οπωσδήποτε το πλεονέκτημα ενός «φορτισμένου» καλλιτεχνικά, φιλμικού χώρου και χρόνου, ακόμα και για μένα, που είμαι εξοικειωμένη περισσότερο με την κάμερα, παρά με το θέατρο. Και το σπάσιμο της θεατρικής σύμβασης, με τη διακοπή της παράστασης από τον “Χορό”, το βρήκα ιδιοφυές. Αλλά νομίζω το πιο ανατρεπτικό στο «Interruption», είναι η τοποθέτηση του κοινού σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ένα κοινό βουβό, ή που απλώς χειροκροτεί, κι όμως είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής μέχρι το τέλος της ταινίας».
Περισσότερες πληροφορίες
Interruption
Στη μέση μιας παράστασης της «Ορέστειας», μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών καταλαμβάνει τη σκηνή χωρίς να το αντιληφθεί το κοινό και ζητά από τους θεατές να καθορίσουν την εξέλιξη του έργου.
