Ετυμηγορία

Ακόμα κι αν δεν έχετε ιδιαίτερη προτίμηση στα δικαστικά δράματα, η "Ετυμηγορία" του Μπάρι Ριντ που παρουσιάζεται στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου θα σας προβληματίσει, θα σας συγκινήσει και ίσως σας κάνει να δείτε αυτά τα έργα με άλλο μάτι. Από τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, τα σκηνικά και τα κοστούμια μέχρι τη μουσική, όλα συντελούν στη δημιουργία μιας έντονης ατμόσφαιρας, η οποία σε βάζει μέσα στην ιστορία που αναφέρεται σε έναν δικαστικό αγώνα. Ο δικηγόρος Φρανκ Γκάλβιν (Γρηγόρης Βαλτινός), κορυφαίος άλλοτε στον δικηγορικό κόσμο και σήμερα ξεπεσμένος λόγω του αλκοόλ, δέχεται στωικά την περιφρόνηση των συναδέλφων του και βλέπει τις υποθέσεις του συνεχώς να μειώνονται.

Ο συνεργάτης του, Μόε (Γιώργος Σουξές), συνεχίζει να πιστεύει σ’ αυτόν και του αναθέτει τη φαινομενικά απλή υπόθεση μιας γυναίκας που την άφησαν σε κώμα έπειτα από θεραπεία σε γνωστό νοσοκομείο της Βοστώνης. Όταν ο δικηγόρος ερευνά σε βάθος την υπόθεση, ανακαλύπτει μια τρομερή προσπάθεια συγκάλυψης των γεγονότων και αποφασίζει να τη φέρει στο δικαστήριο. Η μητέρα της κοπέλας (Χριστίνα Τσάφου), ζώντας μέσα στην ανέχεια με τα εγγόνια της, αντιτίθεται στην ιδέα της δίκης, με το φόβο ότι θα χάσει τα χρήματα που της δίνει ο εκπρόσωπος της Καθολικής Εκκλησίας (Βασίλης Χαλακατεβάκης) για να κρατήσει τη σιωπή της. Μια άγνωστη γυναίκα (Ζέτα Δούκα) προσφέρει συναισθηματική στήριξη στον Φρανκ, καθώς προετοιμάζεται για τη δίκη… 

Διαφθορά, ηθικά διλήμματα, δύναμη των ισχυρών, ζητήματα δηλαδή που ξεπερνούν τα στενά όρια ενός δικαστικού δράματος, προκύπτουν καθώς η ιστορία εξελίσσεται σε μια παράσταση που καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στο ρεαλιστικό δράμα και το δυνατό, κινηματογραφικού ρυθμού, αφηγηματικό ύφος. Ο σκηνοθέτης Πέτρος Ζούλιας έβαλε μαεστρία, φώτισε τις ηθικές και ψυχολογικές διακυμάνσεις των χαρακτήρων, ενώ η κινηματογραφική ροή της αφήγησης ενισχύεται από τα εναλλασσόμενα, πολύ λειτουργικά σκηνικά της Μαρίας Φιλίππου, τους φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα και τη μουσική επένδυση του Μίνωα Μάτσα που μαζί με τα κοστούμια του Νίκου Χαρλαύτη ενισχύουν την ένταση κάθε σκηνής.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός ενσωματώνει στοιχεία χιούμορ στο χαρακτήρα που ερμηνεύει: χωρίς να είναι επιτηδευμένο, κάνει πιο ανθρώπινο το ρόλο του και δίνει ανάσες στην αφήγηση, ακόμα και στις πιο βαριές σκηνές. Δεν αφήνει το χιούμορ να υπονομεύσει το δράμα, ούτε το δράμα να εξαφανίσει τις ανάλαφρες στιγμές κι αυτό με ένα τρόπο το πετυχαίνει και ο Γιώργος Σουξές. Μια ειλικρίνεια φέρνουν στην παράσταση η συγκινητική Χριστίνα Τσάφου, η γοητευτική Ζέτα Δούκα που ισορροπεί την ευαισθησία με τη δυναμική παρουσία και η πολύ εκφραστική Άννα Μονογιού που κρατά ρόλο-κλειδί και επηρεάζει την πορεία της δίκης και την ψυχολογία του πρωταγωνιστή.

Οι ηθοποιοί Νίκος Αρβανίτης, Βασίλης Χαλακατεβάκης, Κώστας Καζάκας, Δημήτρης Καραμπέτσης, Γεωργία Καλλέργη, Μανώλης Γεραπετρίτης, Μαριάννα Τουντασάκη, Γιώργος Τσουρουνάκης, Αλεξάνδρα Κολαΐτη και Παντελής Ψακίδης δίνουν φυσικότητα και αμεσότητα στους ρόλους που ερμηνεύουν, εξισορροπώντας το δράμα με μια διακριτική αίσθηση ρεαλισμού.