Πλούτος

3

Την πολυχρησιμοποιημένη οδό του επιθεωρησιακού και φαντασμαγορικού θεάματος επέλεξε ο Γιάννης Κακλέας για το ανέβασμα της αριστοφανικής κωμωδίας, επιτυγχάνοντας όμως κάπως χλιαρά αποτελέσματα.

Πλούτος ΚΘΒΕ ©Mike Rafail

Την πολυχρησιμοποιημένη οδό του επιθεωρησιακού και φαντασμαγορικού θεάματος -στην οποία καταφεύγει συχνά κι ο ίδιος, κάποιες φορές με αξιοσημείωτα αποτελέσματα- επέλεξε ο Γιάννης Κακλέας για το ανέβασμα του "Πλούτου". Από τις πλέον δημοφιλείς αριστοφανικές κωμωδίες, ο "Πλούτος" θέτει το ηθικό ζήτημα σχετικά με την κατανομή του πλούτου μέσα από την ιστορία του τυφλού θεού Πλούτου, ο οποίος βρίσκει το φως του χάρη σε έναν φτωχό Αθηναίο, τον Χρεμύλο. Ο Αριστοφάνης, μέσω του ήρωά του, προτείνει μια ιδεατή, ουτοπική κοινωνία, όπου θα πλουτίζουν οι ενάρετοι και θα φτωχαίνουν οι απατεώνες και οι ανέντιμοι και κλείνει το έργο του με τον θεό να εγκαθίσταται στην Ακρόπολη, ώστε να προστατεύει ολόκληρη την πόλη της Αθήνας.

Πλούτος ΚΘΒΕ
Mike Rafail (That Long Black Cloud)©

Ο Κακλέας προχώρησε σε εκτενή διασκευή του κειμένου, που δεν περιορίστηκε στον συγχρονισμό με το σήμερα: αντιμετάθεσε το ρόλο του Καρίωνα, δούλου του Χρεμύλου σε αυτόν του γιου του, τον οποίο ενίσχυσε και εμπλούτισε με τα μέλη της παρέας του, μιας σύγχρονης "συμμορίας" που πήρε τη θέση του απόντα Χορού. Επίσης, διαμοίρασε σε τέσσερις ηθοποιούς το ρόλο της Πενίας -που αντικρούει τα επιχειρήματα του Χρεμύλου, υποστηρίζοντας πως η απειλή της φτώχειας ωθεί τους ανθρώπους στην εργασία, την προκοπή και την εξέλιξη- και μετέβαλε ριζικά τους χαρακτήρες που επισκέπτονται τον Χρεμύλο, αμέσως μετά την ίαση του θεού: εκεί που ο Αριστοφάνης παραθέτει ανθρώπους που ευνοούνται και άλλους που αδικούνται από την ανακατανομή του πλούτου, στην κατά Κακλέα εκδοχή βλέπουμε τους συμπολίτες του Χρεμύλου να έχουν μεταλλαχθεί πλήρως από τον υπέρμετρο πλουτισμό τους. Έτσι ο σκηνοθέτης βρήκε την ευκαιρία να θέσει το ερώτημα "τα χρήματα, πράγματι, διαφθείρουν και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό;" και να κλείσει την παράσταση με τη δική του Παράβαση (από τις ωραίες ιδέες της παράστασης), όπου η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου ανέβηκε στη σκηνή για μια σχετική συνομιλία με τον Χρεμύλο (που δυστυχώς παρέμεινε αμετάφραση για τους ξένους θεατές).

Πλούτος ΚΘΒΕ
Mike Rafail (That Long Black Cloud)©

Όλα αυτά ήρθαν να προστεθούν στην έντονη όψη, δηλαδή στο γνώριμο ερειπωμένο, βιομηχανικό σκηνικό του Μανόλη Παντελιδάκη που στην πορεία αποκτάει κάτι από τη λάμψη του παλιού Χόλιγουντ και από το κιτς του Λας Βέγκας και στα κοστούμια της Ηλένιας Δουλαδίρη, που άντλησαν από πολλές εποχές και αισθητικές αναφορές και επιβλήθηκαν με την παρουσία τους. Ακόμη εντονότερος ήταν ο μουσικός χαρακτήρας (σε σύνθεση του Βάιου Πράπα), καθώς τα τραγούδια και τα μουσικά διαλείμματα από τη Nalyssa Green, τους Χατζηφραγκέτα και τον ράπερ Τελευταίος Καλεσμένος (οι στίχοι του οποίου αναφέρονταν ευθέως στη δική μας, σημερινή πραγματικότητα), διαπέρασαν την παράσταση, όπως έκαναν επίσης η έντονη κινησιολογία και οι χορογραφίες (Στεφανία Σωτηροπούλου), οδηγώντας τελικά σε ένα χορταστικό, διασκεδαστικό θέαμα, με τις αναμενόμενες πολιτικές σπόντες, την άμεση απεύθυνση και τα πολλά κλεισίματα ματιού στο ευρύ κοινό.

Πλούτος ΚΘΒΕ
©Mike Rafail

Την ίδια ώρα, όμως, το χιούμορ της διασκευής αποδείχθηκε μάλλον φτωχό και η σύγχρονη νεανική αργκό βεβιασμένη, οι ενδυματολογικές επιλογές ειδικά σε σημεία ακατανόητες, ενώ οι μουσικές και χορευτικές σφήνες στοίχισαν κάπως στη σκηνική οικονομία. Συνολικά, ο σκηνικός πλουραλισμός με στοιχεία και αναφορές από το μιούζικαλ, την επιθεώρηση, το Χόλιγουντ ακόμη και τον ιταλικό νεορεαλισμό και τον ελληνικό κινηματογράφο του ’50-’60 επισφράγισε και επιβεβαίωσε τη σκηνοθετική ταυτότητα του Γιάννη Κακλέα, ταυτόχρονα όμως βάρυνε περισσότερο από ό,τι η ανάδειξη του βαθύτερου προβληματισμό του έργου και του σκηνοθέτη˙ ίσως και επειδή οι περισσότεροι ηθοποιοί κατέφυγαν σε εξωστρεφείς ερμηνείες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τον κωμικό στόχο της παράστασης (Άννα Ευθυμίου, Φαίη Κοκκινοπούλου, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Κλειώ Δανάη Οθωναίου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Γιάννης Σύριος κ.ά.). Σε αυτό το πλαίσιο, οι χαμηλοί τόνοι και οι εσωτερικές ποιότητες του Αλέξανδρου Ζουριδάκη (Πλούτος) και κυρίως του Μάνου Βακούση (Χρεμύλος), τους ξεχώρισαν από το σύνολο των ερμηνευτών και ερμηνευτριών του θιάσου.

Περισσότερες πληροφορίες

Πλούτος

  • Κωμωδία
  • Διάρκεια: 105 '

Μια φαντασμαγορική παράσταση με έντονο μουσικό χαρακτήρα και σύγχρονα στοιχεία πάνω στην τελευταία σωζόμενη αριστοφανική κωμωδία, όπου ο έντιμος και φτωχός Χρεμύλος, το alter ego του σατιρικού ποιητή, αναμετριέται με την ουτοπία της δίκαιης κατανομής του πλούτου. Ο ήρωας βιώνει μια εποχή πτώσης των κοινωνικών και ηθικών αξιών και ανησυχεί για το μέλλον του γιου του, μέχρι που περιθάλπει έναν ανήμπορο άνθρωπο που συναντά στο δρόμο του, τον τυφλό θεό Πλούτο. Ποιον δρόμο θα πρέπει να επιλέξει στη ζωή του: τον τίμιο, που θα τον αναγκάσει να ζει στη φτώχεια και στην ανέχεια ή τον δρόμο της ατιμίας και της διαφθοράς, που θα τον βοηθήσει να ζήσει άνετα τη ζωή του;

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ηλίας Μουλάς: "Όλοι χρειαζόμαστε λίγο βοήθεια – Έχω ακόμη δεκαεπτά δωμάτια μέσα μου που δεν έχω ανοίξει"

Η παράσταση "Παραμόρφωση" του Αποσκίτη ξεκινά με τη φόρμα ενός αστυνομικού μυστηρίου, ενός κλασικού whodunit, για να εξελιχθεί σε ένα βαθιά προσωπικό ταξίδι αυτογνωσίας. Ο Ηλίας Μουλάς, που ενσαρκώνει τον Κώστα Σπουργίτη, στη σκηνή του Σημείου (από 13/11) μιλά για τους φόβους που κρύβονται πίσω από την καθημερινότητα, τις ανθρώπινες σχέσεις, την ανάγκη μας να αλλάξουμε, αλλά και το μαύρο χιούμορ ως μηχανισμό επιβίωσης.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΡΥΟΥ
11/11/2026

Κάποια πράγματα που ίσως δεν ήξερες για τον Γιάννη Ψυχάρη

Ποιος ήταν ο Γιάννης Ψυχάρης που έγραψε "Το ταξίδι μου" και εισηγήθηκε την επικράτηση της δημοτικής γλώσσας.

Η "Βαβέλ" της Γιώτας Αργυροπούλου εξερευνά τη σχέση ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης

Η ομάδα blindspot παρουσιάζει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά τη "Βαβέλ", ένα έργο για την τεχνολογία, τη μοναξιά και την εμπορευματοποίηση του συναισθήματος.

Ο Τενεσί Ουίλιαμς επιστρέφει στη σκηνή μέσα από τέσσερα μονόπρακτα και ζωντανή jazz

Τέσσερα μονόπρακτα, ποιήματα και ζωντανή jazz μουσική συνθέτουν το αφιέρωμα της Εταιρείας "Παλμός" στον Τενεσί Ουίλιαμς.

Ο "Συρανό" με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Ακροπόλ

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος ενσαρκώνει ξανά τον Συρανό, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τη Δανάη Παππά, τον Νίκο Μέλλο και τον Λευτέρη Ζαμπετάκη.

Οι "Χιονονιφάδες" καταφθάνουν με μια ιστορία αγάπης που διατρέχει τον χρόνο

Η Τζωρτζίνα Λιώση και ο Άγγελος-Προκόπιος Νεράντζης πρωταγωνιστούν στις "Χιονονιφάδες" της Νίνα Μπέρι, σε σκηνοθεσία Νάνσυς Μπούκλη.

Δύο άγνωστοι συναντιούνται σε μια παράδοξη "Παραμονή Πρωτοχρονιάς"

Η βραβευμένη μαύρη κωμωδία του Κώστα Καραφύλλη κάνει πρεμιέρα σήμερα στο Θέατρο 104, με μια συνάντηση που θολώνει τα όρια της πραγματικότητας.