Γέρμα

3

Το πρωτοπαρουσιαζόμενο στην Ελλάδα έργο μεταγράφει σε σύγχρονη συνθήκη το ομώνυμο δράμα του Λόρκα για την αδυναμία ενός ζευγαριού να αποκτήσει παιδιά και η Μαρία Κίτσου παίρνει πάνω της μια παράσταση που δείχνει να επαναπαύεται στη δυναμική του.

Γέρμα © Πάτροκλος Σκαφίδας 'Γέρμα'

Πώς μια χαλαρή επιθυμία για την απόκτηση παιδού γίνεται αυτοκαταστροφική εμμονή; Αυτό το ερώτημα συνοψίζει το έργο του Σάιμον Στόουν, που αποτελεί μια σύγχρονη μεταγραφή του ομώνυμου δράματος του Λόρκα. Εδώ το ζευγάρι που μένει άτεκνο (Εκείνη και ο Τζον) ζει σε μια σύγχρονη μητρόπολη, είναι (ή δείχνουν;) μοντέρνοι, προοδευτικοί, σεξουαλικά απελευθερωμένοι· η συζήτηση για το παιδί φαίνεται να προκύπτει τυχαία, μια που το καινούργιο τους διαμέρισμα έχει αρκετά υπνοδωμάτια για ένα ή και για δύο παιδιά. Αλλά οι μήνες περνούν και γίνονται χρόνια και η ηρωίδα που γνωρίσαμε στα τριάντα πέντε έχει φτάσει τα σαράντα πέντε, και η επιθυμία γιγαντώνεται και γίνεται σαράκι και εμμονή που την κατατρώει, και μαζί διαβρώνει τη δουλειά της, τη σχέση της, τα λογικά της.

Γέρμα
©Patroklos_Skafidas

Το έργο με το οποίο μας συστήνεται ο τριανταοχτάχρονος Αυστραλός συγγραφέας έχει πολύ ενδιαφέρουσα θεματική και θίγει ένα υπαρκτό και επώδυνο ζήτημα (και μαζί καταστάσεις και συναισθήματα), χωρίς να το ωραιοποιεί. Βέβαια, το γεγονός ότι ο Στόουν δημιουργεί ήρωες που ο καθένας τους "εκπροσωπεί" μια διαφορετική στάση ζωής, μοιάζει βεβιασμένο: η αδερφή Εκείνης συλλαμβάνει παιδιά με τρομερή ευκολία, κάτι που κάνει την πρωταγωνίστρια να βιώνει "ανεπίτρεπτα" συναισθήματα φθόνου, η μητέρα της, αντιθέτως, που υπήρξε μία από τις πρώτες φεμινίστριες, είναι παθιασμένη περισσότερο με τα μαθήματά της στο πανεπιστήμιο παρά με τις κόρες και τα εγγόνια της, ο σύζυγός της ναι μεν θέλει παιδιά αλλά είναι συνεχώς απών σε επαγγελματικά ταξίδια, ούτε της συμπαραστέκεται ουσιαστικά. Με αυτόν τον τρόπο πάντως, ο Στόουν δημιουργεί έναν κλοιό που τονίζει ακόμη περισσότερο τη συναισθηματική και υπαρξιακή μοναξιά της ηρωίδας.

Γέρμα
© Πάτροκλος Σκαφίδας

Αυτό το έργο που κυρίως αφορά μια γυναίκα που βυθίζεται στα πιο βαθιά σκοτάδια, και οι γύρω της δεν μπορούν –ή ίσως δεν θέλουν– να τη βοηθήσουν σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στηριζόμενος στη δυναμική του θέματος· η παράσταση φωτίζει τους ήρωες, όμως δεν εστιάζει τόσο στις μεταξύ τους σχέσεις. Σαν κάτι να στέκεται μεταξύ σκηνής και πλατείας που τις αποξενώνει· ίσως η αγγλική ταυτότητα του έργου που γίνεται φανερή σε κάποιες μεταφραστικές αστοχίες ή στο σκηνικό (Ευαγγελία Θεριανού), το οποίο, ενώ καταφέρνει –παρά την αφαιρετικότητά του– να αποδώσει το μοντέρνο λοφτ μιας μητρόπολης, δείχνει πολύ "ξένο".

Γέρμα
© Πάτροκλος Σκαφίδας

Ο θίασος χρειάζεται κάποιο χρόνο για να αποκτήσει την πολυπόθητη επικοινωνία, ιδίως ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης και η Μαρία Κίτσου στους κεντρικούς ρόλους. Ο πρώτος, αποδεδειγμένα ικανότατος ηθοποιός, εδώ δεν πείθει τόσο στο ρόλο ενός γιάπη. Ωραίο όλο το καστ (η Ασπασία Κράλλη ως μητέρα, η Τατιάνα-Άννα Πίττα ως αδερφή, καθώς και οι Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης και Μαριάννα-Ζωή Μαριγώνη, στους ρόλους του πρώην συντρόφου και της νεαρής συναδέρφου Εκείνης), όμως η Μαρία Κίτσου είναι που παίρνει πάνω της την παράσταση και τον συναισθηματικά δύσκολο ρόλο μιας γυναίκας που βιώνει μια αβάσταχτη μοναξιά.

Περισσότερες πληροφορίες

Γέρμα

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 100 '

Στη σύγχρονη αυτή διασκευή του ομώνυμου έργου του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα συναντάμε τους ήρωες στο σήμερα, επαγγελματικά επιτυχημένους και πολλά υποσχόμενους. Η γυναίκα είναι δημοσιογράφος και μπλόγκερ με μεγάλο αριθμό ακολούθων, ο άντρας της πετυχημένος επιχειρηματίας. Ο κόσμος τους δοκιμάζεται και διαλύεται λόγω της ατεκνίας. Η σχέση του ζευγαριού φθείρεται σταδιακά, ενώ παρακολουθούμε την εμμονή της ηρωίδας να αποκτήσει παιδί, τις εξωσωματικές να αποτυγχάνουν διαρκώς και τον σύζυγο να αδυνατεί να παρακολουθήσει τον αδιέξοδο αυτόν αγώνα. Στο σημερινό Λονδίνο, η ηρωίδα του Σάιμον Στόουν εσωτερικεύει την εμμονή της μητρότητας σε σύγκρουση με το περιβάλλον της, σε σημείο να καταστρέψει την ψυχική υγεία, την καριέρα, τη ζωή της.

Πόρτα

Λεωφ. Μεσογείων 59, Αμπελόκηποι

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Νίκος Καμτσής: "Η βία που εμφανίζεται ως καθήκον είναι η πιο επικίνδυνη"

Ένα εκρηκτικό "Debate" ανάμεσα στον Μαρά και τον Σαντ: ο Νίκος Καμτσής μας ανοίγει "Το Μενού της Επανάστασης" στο Θέατρο Τόπος Αλλού. Διαβάστε όσα μας είπε με αφορμή τη νέα του παράσταση στο Τόπος Αλλού.

ΓΡΑΦΕΙ: ΜΑΡΙΑ ΚΡΥΟΥ
17/11/2026

Το "Hοrny Fans" καταγράφει τις διαπραγματεύσεις της καθημερινότητας και την προσπάθεια να φανταστείς ένα μέλλον

Το "Horny Fans" του Claudio Kaya έρχεται στο Πλύφα, με μια σκηνική ιστορία για την επιβίωση, την επιθυμία και την έκθεση της ιδιωτικής ζωής.

Ο Ζήσης Ρούμπος σερβίρει "Τηγανητές Πατάτες" με μπόλικο γέλιο στο Loft των TGI Fridays

Μια γενναία δόση νοσταλγίας, αυτοσαρκασμός και ατάκες που πέφτουν βροχή: ο Ζήσης Ρούμπος επιστρέφει κάθε Δευτέρα στο Loft της Καπνικαρέας.

Η "Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη ανεβαίνει στο Θέατρο Αργώ

Η ιστορία της γυναίκας που μεταμφιέστηκε σε άνδρα και έφτασε μέχρι τον θρόνο του Αγίου Πέτρου ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από το μυθιστόρημα του Εμμανουήλ Ροΐδη.

"Σαρώ": Μια ιλαροτραγωδία με ελεύθερη συνεισφορά στο θέατρο Εμπρός

Η Ευτυχία Δρακοπούλου και η θεατρική ομάδα "Κούκου" παρουσιάζουν μια παράσταση σε τρεις πράξεις, γραμμένη σε δεκαπεντασύλλαβο, που ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το χιούμορ και την ανθρώπινη αγωνία.

Στο MIR festival 2026 η τέχνη γίνεται "Η δύναμη των αδυνάτων"

Δεκαέξι πρότζεκτ, δεκατέσσερις χώροι και μια Αθήνα που μετατρέπεται σε ανοιχτό πεδίο σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Το αθηναϊκό φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης επιστρέφει με ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που φέρνει σε διάλογο το θέατρο, τον χορό και την περφόρμανς.

Οι "Χήνες" της Στέλλας Ζαφειροπούλου συνεχίζονται για δεύτερη χρονιά στο Πλύφα

Η βραβευμένη ιστορία της Στέλλας Ζαφειροπούλου για την υιοθεσία, την οικογένεια και τις προκαταλήψεις παρουσιάζεται από τις 18 Νοεμβρίου, με τη Μαρία Αντουλινάκη.