Ελίνα Γιουνανλή©
"Να μπορούσε να ξαναγίνει. Δεν μπορεί να ξαναγίνει. Τίποτα δεν ξαναγίνεται, ρε Λευτέρη". Με αυτά τα λόγια, που συμπυκνώνουν τη νοσταλγία, την απώλεια και την αδυναμία επιστροφής στο παρελθόν, το "Γάλα" του Βασίλη Κατσικονούρη σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη και Ερμίνας Κυριαζή, επιστρέφει από τις 12 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου, για τέταρτη θεατρική σεζόν στη σκηνή του Θεάτρου Σταθμός.
Η μεγάλη επιτυχία του θεάτρου, επανέρχεται είκοσι χρόνια μετά το πρώτο της ανέβασμα, έχοντας ήδη συγκινήσει περισσότερους από 500.000 θεατές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του σύγχρονου νεοελληνικού θεάτρου, που εξακολουθεί να μιλά με δύναμη για την οικογένεια, την ξενιτιά, την ψυχική ευαλωτότητα και την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπηθεί και να νιώσει ότι ανήκει κάπου. Τους ρόλους ερμηνεύουν η Δήμητρα Βήττα, η Στέλλα Γκίκα, ο Μάνος Καρατζογιάννης και ο Δημήτρης Πασσάς.
Διαβάστε Επίσης
Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται μια μητέρα από την πρώην Σοβιετική Ένωση και οι δύο γιοι της, που προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις, δυσκολίες και ανεκπλήρωτες προσδοκίες. Μέσα από τις σχέσεις και τις συγκρούσεις τους, ο Βασίλης Κατσικονούρης φωτίζει με ευαισθησία τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων, τις αγωνίες τους και τις βαθύτερες ανάγκες τους. Το γάλα, που στα ρωσικά λέγεται "μαλακό", γίνεται η κεντρική μεταφορά του έργου: η τροφή που προσφέρει ζεστασιά, παρηγοριά και ασφάλεια, η αίσθηση ότι κάποιος σε φροντίζει και σε αγαπά. Όταν αυτή η ανάγκη δεν βρίσκει ανταπόκριση, ο άνθρωπος αισθάνεται ξένος, σαν πρόσφυγας ανάμεσα σε δύο πατρίδες που δεν μπορεί να αποκαλέσει πραγματικά δικές του.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Άγγελος Αγγελή, τη μουσική ο Νεοκλής Νεοφυτίδης και τους φωτισμούς ο Άγγελος Παπαδόπουλος. Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Κωνσταντίνου Παπαχρόνη, ο οποίος ερμήνευσε πρώτος τον ρόλο του Λευτέρη στην αρχική παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου το 2006, ενώ πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Το γάλα
Το γάλα στα ρωσικά λέγεται «μαλακό». Έτσι, περίεργα, μια άλλη ελληνική λέξη, σπαρμένη μέσα σε μια άλλη γλώσσα, δίνει εκεί, στο ξένο χωράφι, πολύ πιο άμεσα και ανάλαφρα την αίσθηση του πράγματος, απ’ ότι η αντίστοιχη που το ονοματίζει στα ελληνικά. Γι’ αυτήν ακριβώς την αίσθηση θέλει να μιλήσει «Το γάλα» και οι ήρωες του. Μια μητέρα από την πρώην Σοβιετική ένωση και οι δυο της γιοι συνθέτουν μια συγκλονιστική οικογενειακή ιστορία όπου φωτίζεται δεξιοτεχνικά από τον συγγραφέα ο συναισθηματικός κόσμος των ηρώων και οι ανησυχίες τους, όπως αυτές πηγάζουν μέσα από το κοινωνικό τους περιβάλλον, αλλά κυρίως η αίσθηση που έχει κανείς πως όλα μέσα του μαλακώνουν και ζεσταίνονται, όταν σταματάει πια να κλαίει και να πονάει γιατί δέχεται την τροφή του. Αγαπιέται... Κι όταν αυτό δε συμβαίνει, τότε νιώθει ξένος. Σαν πρόσφυγας ανάμεσα σε δυο πατρίδες. Ξένες κι αυτές.
