Νίκος Ζιαγάκης
Εμπνευσμένη από το διήγημα του Άντον Τσέχωφ "Ο θάνατος ενός δημοσίου υπαλλήλου", η παράσταση της Dulcinea Compania επιστρέφει για 10 παραστάσεις, θέτοντας στο επίκεντρο τον φόβο της απόρριψης και την κοινωνική απαξίωση του καλλιτέχνη.
Ένα φτέρνισμα, μια αμήχανη στιγμή και ο φόβος απέναντι στην εξουσία αρκούν για να οδηγήσουν έναν άνθρωπο στην καταστροφή. Αυτός είναι ο πυρήνας του κλασικού διηγήματος του Άντον Τσέχωφ, που μεταφέρεται στον σύγχρονο κόσμο του θεάτρου μέσα από την παράσταση "Ο θάνατος ενός ηθοποιού", σε σκηνοθεσία της Άννας-Μαρίας Ιακώβου. Μετά την περσινή της επιτυχία, η παραγωγή του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ανδρέας Βουτσινάς επιστρέφει στο Θέατρο Αποθήκη, με πρεμιέρα τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου.

Επί σκηνής εμφανίζονται η Άννα-Μαρία Ιακώβου, ο Αλέξανδρος Καλτζίδης και ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης, με τον Χάρη Αναστασιάδη να συμμετέχει ως μουσικός. Με ζωντανή μουσική και άμεση επικοινωνία με το κοινό, η παράσταση δημιουργεί ένα σκηνικό σύμπαν που αντλεί στοιχεία από την αισθητική των κλόουν και των παλιών μπουλουκιών. Το κωμικό συναντά το τραγικό και η γελοιότητα την τρυφερότητα, φωτίζοντας τη διαδρομή από την ανασφάλεια στην εσωτερική κατάρρευση.
Από τον Τσέχωφ στον σύγχρονο κόσμο του θεάτρου
Το έργο μεταφέρει τον τσεχωφικό προβληματισμό στον κόσμο της τέχνης, εστιάζοντας στον φόβο της απόρριψης, στην ανάγκη για αναγνώριση και στην εξάρτηση της προσωπικής αξίας από την κρίση των άλλων. Όπως ο δημόσιος υπάλληλος του Τσέχωφ εγκλωβίζεται στην αγωνία απέναντι σε έναν ανώτερο αξιωματούχο, έτσι και ο ηθοποιός έρχεται αντιμέτωπος με την ανάγκη να αρέσει, να επιβεβαιώνεται και να αναγνωρίζεται.

Στο δραματουργικό υλικό ενσωματώνονται επίσης θεατρικές διασκευές των διηγημάτων του Τσέχωφ "Ο Πιανίστας" και "Στο Νεκροταφείο", ενώ η σκέψη του Theodor W. Adorno για τη σχέση της τέχνης με την κοινωνία και τη βιομηχανία του θεάματος αποτελεί μία ακόμη αφετηρία της παράστασης.
Η Άννα-Μαρία Ιακώβου και το έργο της Dulcinea Compania
Στο σκηνοθετικό της σημείωμα, η Άννα-Μαρία Ιακώβου αναδεικνύει την κοινωνική και θεσμική απαξίωση των καλλιτεχνών, θέτοντας το ερώτημα της αξίας του ανθρώπου σε μια κοινωνία που τον αξιολογεί με βάση τη χρησιμότητα και την επαγγελματική του ιδιότητα.
Σε μια εποχή πολέμων, οικονομικών κρίσεων, ανισοτήτων και ανασφάλειας, το θέατρο καλείται συχνά να αποδείξει τη σημασία του, ενώ οι καλλιτέχνες έρχονται αντιμέτωποι με τη ματαίωση και την αμφισβήτηση. Ο "Θάνατος ενός ηθοποιού" επιχειρεί να αντισταθεί σε αυτή τη συνθήκη, υπενθυμίζοντας τη σημασία της τέχνης ως χώρου συλλογικής εμπειρίας και ανθρώπινης συνάντησης.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει η σκηνοθέτις, μέσα από τα λόγια του Σάμιουελ Μπέκετ: "Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα".
Η Dulcinea Compania ιδρύθηκε με στόχο τη δημιουργία καλλιτεχνικών δράσεων, ερευνητικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Έχει επιχορηγηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού την περίοδο 2022–2025 και έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με την Ισπανική Πρεσβεία στην Αθήνα, τους Los Torreznos, το ThessFringe Festival και τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Έχει επίσης συμμετάσχει στην Biennale Θεσσαλονίκης, ενώ παραστάσεις της έχουν φιλοξενηθεί σε θεατρικούς και πολιτιστικούς χώρους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Τη δραματουργία υπογράφει η ομάδα, με τη σύνθεση της δραματουργίας να αναλαμβάνει η Ελένη Σιταρά. Τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία υπογράφει η Ζενεβιέβ Αθανασοπούλου, τη μουσική ο Χάρης Αναστασιάδης και τον σχεδιασμό φωτισμών ο Σωτήρης Ρουμελιώτης.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com.
Περισσότερες πληροφορίες
O θάνατος ενός ηθοποιού
Αντλώντας από το διήγημα του Άντον Τσέχοφ «Ο θάνατος ενός δημοσίου υπαλλήλου», η ομάδα μεταφέρει τον πυρήνα του στον σύγχρονο κόσμο, μιλώντας για την κοινωνική απαξίωση και την ενοχή του καλλιτέχνη. Τι συμβαίνει όταν ο δημόσιος υπάλληλος Ιβάν Ντμίτριτς Τσερβιακόφ φτερνίζεται κατά τη διάρκεια μιας παράστασης πάνω στον υψηλόβαθμο κρατικό υπάλληλο Μπριζάλοφ; Γιατί ο ηθοποιός που αναζητά τον τάφο του ηθοποιού Μούσκιν μοιάζει τόσο με έναν δημόσιο υπάλληλο; Και ποιο «σουξέ» παίζει σε κάθε γάμο ο Πιοτρ Ρουμπλιόφ — ο «πιανίστας» του Τσέχοφ; Ο ηθοποιός δεν πεθαίνει αντικειμενικά. Πεθαίνει όταν η αξία του εξαρτάται ολοκληρωτικά από την έγκριση του Άλλου. Ενσωματώνονται επίσης θεατρικές διασκευές των διηγημάτων του Τσέχοφ «Ο πιανίστας» και «Στο νεκροταφείο».

