Ελίνα Γιουνανλή©
Συζητήθηκε πολύ και αναδείχθηκε ως μία από τις μεγαλύτερες θεατρικές επιτυχίες των τελευταίων ετών. Ο λόγος για το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" του Τάσου Ιορδανίδη, μια ιστορία που η αμεσότητά της, τα έντονα συναισθήματα που δημιουργεί, η εκρηκτική σκηνική χημεία τους με τη Θάλεια Ματίκα επί σκηνής (σε δική της σκηνοθεσία) καθώς και το αναπάντεχο plot twist, την ανέδειξαν στη συνείδηση του κοινού και σε ένα από τα πιο δυνατά sold out της θεατρικής Αθήνας κι όχι άδικα. Ιορδανίδης και Ματίκα μας μιλούν για τις σύγχρονες σχέσεις των ζευγαριών, βγαίνοντας αυτή τη φορά σε περιοδεία για το καλοκαίρι του 2026.
Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας στο πρώτο του θεατρικό έργο μάς μεταφέρει σε ένα φτηνό ξενοδοχείο ημιδιαμονής, όπου συναντιούνται δύο παράνομοι εραστές σε μια εποχή που περνούν κι οι δύο κρίση στο γάμο τους. Η Θάλεια Ματίκα υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη μουσική επιμέλεια και από κοινού ανεβαίνουν επί σκηνής για να μας μιλήσουν για την ουσιαστική συντροφικότητα.
Η απόφαση του Τάσου Ιορδανίδη να μεταφέρει στο χαρτί προσωπικά του βιώματα, στο "Θέλω να σου κρατάω το χέρι", αποδείχτηκε σαρωτική κι έτσι η παράσταση μετράει φέτος τον πέμπτο χρόνο επιτυχίας. Το έργο αντλεί από την κοινή πορεία ζωής του ηθοποιού –και συγγραφέα πλέον– με τη Θάλεια Ματίκα, όμως δεν αποτελεί μια αυτοβιογραφική μαρτυρία. Πάνω απ’ όλα είναι ένα αληθινό έργο που μιλάει για τον έρωτα, τις σχέσεις, το γάμο, τις δοκιμασίες που φέρνει ο χρόνος, ένα έργο που άγγιξε τις καρδιές χιλιάδων θεατών, καθώς ο καθένας είδε σε αυτό τη δική του ιστορία.
"Οι ήρωες είναι άνθρωποι σαν εμάς, και ο Ιορδανίδης τους αντιμετωπίζει με κάτι παραπάνω από προσωπική φροντίδα. Το αυτοβιογραφικό βίωμα ενυπάρχει άλλωστε στο έργο –άγνωστο, και άνευ σημασίας, σε ποιο βαθμό– και το όλο εγχείρημα καθίσταται ιδιαιτέρως προσωπικό, χωρίς όμως να γίνεται αυτοαναφορικό. Το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" έχει τη δική του οντότητα, είναι ένα αυτοτελές, ολοκληρωμένο έργο, που μπορεί να ερμηνευτεί από οποιοδήποτε δίδυμο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Τάσος Ιορδανίδης και η Θάλεια Ματίκα, ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή, μοιράζονται ισόποσα τους ρόλους. Η χημεία μεταξύ τους είναι αυτονόητη και το κείμενο προκύπτει αβίαστα, ενώ σε σκηνοθετικό επίπεδο η Ματίκα έχει οργανώσει τα ημιτόνια, τα ξεσπάσματα και τις εσωτερικεύσεις του κειμένου με επιτυχία, επιμελούμενη και τις μουσικές επιλογές", διαβάζουμε στην κριτική του "α" για την παράσταση.
Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι των Beatles, "I wanna hold your hand", νούμερο ένα χιτ του 1964 στη Βρετανία, και συμπυκνώνει το νόημα του έργου σε μια φράση. Παρά την αυτοαναφορικότητά του, το σύγχρονο ελληνικό έργο κατόρθωσε να αγγίξει τους θεατές μιλώντας τους για καταστάσεις με τις οποίες μπορούν να ταυτιστούν ανεξαρτήτως ηλικίας, ενώ επαναπροσδιόρισε το είδος της ρομαντικής κομεντί, βλέποντας με χιούμορ, ευαισθησία και ρεαλιστική ματιά τις σύγχρονες σχέσεις.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Ηλένια Δουλαδίρη και τους φωτισμούς η Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη.
Προπώληση εισιτηρίων για την περιοδεία: more.com
"Θέλω να σου κρατάω το χέρι": Το πρόγραμμα παραστάσεων της περιοδείας - Καλοκαίρι 2026
Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου - 25 Ιουνίου 2026
Βεάκειο Θέατρο Πειραιά - 26 Ιουνίου 2026
Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" - 28 Ιουλίου 2026
Σινέ Άλεξ - Πόρτο Ράφτη - 29 Ιουλίου 2026
Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας - 18 Αυγούστου 2026
Αθλητικό & Πολιτιστικό Πάρκο Νέας Μάκρης - 19 Αυγούστου 2026
Τεχνολογικό και Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου - 20 Αυγούστου 2026
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Θέλω να σου κρατάω το χέρι
Το τραγούδι των Μπιτλς «I want to hold your hand» ενέπνευσε ένα έργο με πρωταγωνιστές του δύο «παράνομους» εραστές οι οποίοι αναζητούν διέξοδο στα προβλήματα των γάμων τους, που επιστρέφει για πέμπτη χρονιά για να μιλήσει για τις σχέσεις μέσα από ένα εκρηκτικό τετ α τετ. To σκηνικό, ένα δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Τα μόνα πρόσωπα, εκείνοι. Απέναντι αλλά και δίπλα. Μαζί αλλά και χωριστά. Μία γυναίκα και ένας άντρας που εμπλέκονται μαζί σε ένα συναισθηματικό και ψυχολογικό bras de fer. Είναι και οι δύο γονείς. Έχουν και οι δύο τα δίκια τους. Έχουν κάνει και οι δύο λάθη. Αυτό που ψάχνουν, όμως, τελικά, μέσα από τις συναντήσεις τους, είναι κάτι απλό: λίγη ουσιαστική συντροφικότητα.
