Μάριος Μάνθος: "Το θέατρο οφείλει να μιλάει για το σήμερα"

Πού σε ξέρω

Μάλλον με ξέρετε από την παράσταση το "Συνέδριο για το Ιράν" με την Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων ή από κάτι τρομερές διαφημίσεις στο instagram που εύχομαι να μην είναι από εκεί…δεν είναι, έτσι;

Πού αλλού σε βρίσκω

Αυτή τη περίοδο θα με βρείτε στο θέατρο Χώρος κάθε Τετάρτη και Πέμπτη μέχρι 28/5, με την εξαιρετική συνάδελφο Φανή Κουλουρη στο "Κουρέλι" του Ντένις Κέλλι σε σκηνοθεσία Συμεών Κωστάκογλου. Εκτός από εκεί μπορεί να με βρείτε στο Fysika στο Κουκάκι, τυχαία.

Πες μου κάτι για το θέατρο

Το θέατρο είναι γεμάτο αντιφάσεις που ενώ το λατρεύω ως δουλειά, ως χώρος με εξοργίζει καθημερινά. Παρόλα αυτά αισθάνομαι πως όταν οι άνθρωποι αφήνονται ελεύθεροι, όπως είχε πει και μια πολύ καλή φίλη και συνάδελφος σε δικιά της συνέντευξη, μπορούν να ανθίσουν και να συμβούν πανέμορφα πράγματα. Πολύ σημαντικό επίσης είναι το θέατρο να μιλάει για το σήμερα, όχι ότι θα αλλάξει κάτι απαραίτητα, ωστόσο υπάρχει αφθονία δυσχερών καταστάσεων και οφείλουμε να μιλάμε για αυτά. Δε ξέρω ποιον ενδιαφέρει η πρωτοτυπία σήμερα.

Πες μου κάτι για τους ανθρώπους που θαυμάζεις και σε έχουν επηρεάσει

Θαυμάζω τους ανθρώπους που είναι χαλαροί, που χαίρονται με την χαρά των άλλων, που δεν προτρέχουν να κρίνουν τους άλλους, που δίνουν ευκαιρίες και χώρο, ελευθερία. Αυτοί οι άνθρωποι με εμπνέουν στο να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να βρίσκω την χαρά σε ότι κάνω. Αισθάνομαι πολύ τυχερός που έχω γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους, κάποιοι από τους οποίους είναι και στη ζωή και την καθημερινότητά μου. Λίγο cheesy αλλά η αγαπημένη μου φράση είναι: "Τα πιο όμορφα πουλιά είναι αυτά που πετάνε ελεύθερα".

Η παράσταση που σε έχει συγκινήσει περισσότερο

"Ποιος σκότωσε τον πατέρα" του Εντουάρντ Λουί από την Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων.

Το μικρόβιο της υποκριτικής μπήκε

Μπήκε όταν ήμουν στο λύκειο καθώς μου άρεσε να κάνω τους άλλους να γελάνε. Μετά το ξέχασα γιατί έδωσα πανελλήνιες και ένας πολύ καλός φίλος στάθηκε αφορμή για να μου το θυμίσει. Τώρα απολαμβάνω τις δυνατότητες που έχει αυτό το παιχνίδι στην δουλειά.

Η μεγαλύτερη αγωνία σου για την παράσταση "Το κουρέλι”

Δεν είναι μόνο για το "Κουρέλι", είναι γενικότερα για ό,τι κάνω. Επειδή η επανάληψη των προβών σου δίνει μια ανοσία, πολλές φορές φοβάμαι πως αυτό που κάνω ή θα είναι cringe ή πάρα πολύ βαρετό. Ευτυχώς από την πρεμιέρα έσπασε αυτό και κάθε παράσταση περνάει με λιγότερο άγχος.

Αποκάλυψε μου την πιο αγαπημένη σου σκηνή στην παράσταση

Η αγαπημένη μου σκηνή είναι η προτελευταία, ο κύριος Μεγάλος και Τρανός. Είναι όλοι μαζεμένοι σε αυτή τη σκηνή και συμβαίνουν όλα. Η συνδιαλλαγή που έχουμε με τη Φανή είναι πολύ όμορφη σε αυτή τη σκηνή και κάθε φορά την περιμένω πως και πως.

Αισθάνθηκες αγωνία

Αισθάνθηκα αγωνία όταν έπρεπε να συνδυάσω δουλειά και πρόβες. Γνωρίζουμε ότι δεν μπορείς να βιοποριστείς από το θέατρο, οπότε όταν μπαίνω στο δίλημμα δουλειά για βιοπορισμό και δουλειά στο θέατρο, αγχώνομαι.

Η φιλοσοφία σου είναι...

Η φιλοσοφία μου είναι να είμαστε ευγενικοί. Παρατηρώ ότι πολλές φορές μπερδεύουμε την ευγένεια με αφέλεια και πολλές φορές υποτιμάται η νοημοσύνη του ευγενικού ανθρώπου, κάτι που δεν το καταλαβαίνω. Για μένα η ευγένεια είναι το όχημα για την αλληλεγγύη. Και να έχουμε λίγο παραπάνω χιούμορ, δε χρειάζεται όλα να είναι τόσο σοβαρά.

Το μεγαλύτερο παράδοξο

Το ίδιο το θέατρο, μια από τις πιο δύσκολες δουλειές αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς, για μένα δυστυχώς, δεν μπορεί να αλλάξει ριζικά καταστάσεις μονομιάς. Είναι πολύ παράδοξο το ότι οικονομικοί παράγοντες ασκούν τόσο μεγάλη εξουσία στην δημιουργικότητα και κατ’ επέκταση στις ανθρώπινες σχέσεις, ενώ το χρήμα θα έπρεπε να λειτουργεί ως μέσο δημιουργίας και καλοπέρασης με τους ανθρώπους μας κι όχι ως μέσο καταπίεσης . Μεγάλο παράδοξο είναι και το σνίτσελ κοτόπουλο αλλά αυτό είναι για άλλη συνέντευξη.

Αν μπορούσε να αλλάξει κάτι …

Να αλλάξει όλη αυτή η αποστειρωμένη πραγματικότητα που ζούμε. Όταν συμβαίνει κάτι παρεμβατικό να μπορούμε να το κατονομάσουμε, όταν κάτι δε λειτουργεί να το αντιμετωπίζουμε ώστε να λειτουργήσει, όταν κάποιος άνθρωπος μας λέει όχι να τον ακούμε και προχωράμε με τη ζωή μας, όταν κάποιος δηλώνει και πράττει ανεκδιήγητα να τον ξερνάει το σύστημα και όχι να το επιβραβεύει και πολλά άλλα που δυστυχώς δε χωράνε σε μια μόνο απάντηση.

Η Ελλάδα σε απογοητεύει… και την αγαπάς…

Η Ελλάδα με απογοητεύει σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο καθημερινά αλλά την αγαπάω επειδή γεννήθηκα και γνώρισα υπέροχους ανθρώπους σε αυτή. Μου αρέσει που είπα πριν δε χρειάζεται να είναι όλα σοβαρά…

Η μοναδική ελπίδα επιβίωσης…

Ε, δε με βοηθάτε να μείνω ευχάριστος…. Να είμαστε όλοι μαζί και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Να δεχόμαστε επίσης βοήθεια γιατί κανείς δεν είναι τέλειος.

Τα επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια

Υπάρχει κάτι πολύ δικό μου, πολύ προσωπικό και πολύ όμορφο που βρίσκεται στα σκαριά….θα δούμε…

Off the record

Ήταν μια από τις πιο ωραίες συνεντεύξεις που έχω δώσει….και έχω δώσει μόνο δυο. Αλλά ήταν πολύ ωραίες οι ερωτήσεις, ευχαριστώ πάρα πολύ!