Θέλω να σου κρατάω το χέρι

3

Οι σύγχρονες σχέσεις και οι ρόλοι των δύο φύλων μέσα σε αυτές απασχολούν το πρώτο θεατρικό έργο του Ιορδανίδη, που κινείται με άνεση στο είδος της δραμεντί και παρουσιάζεται σε ένα φυσικό όσο και προσωπικό ανέβασμα.

Θέλω να σου κρατάω το χέρι

Στο πρώτο του θεατρικό έργο, ο Τάσος Ιορδανίδης περιγράφει τις διαδοχικές συναντήσεις ενός παράνομου ζευγαριού στο δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείου ημιδιαμονής. Βρίσκονται και οι δύο σε γάμους που κλονίζονται και η συμφωνία τους είναι να διατηρήσουν τις συναντήσεις τους αλώβητες από τα προσωπικά τους προβλήματα. Δεν τα καταφέρνουν πάντα, ειδικά η γυναίκα, που φέρνει συχνά το σύζυγό της στην κουβέντα, πότε για να τον επικρίνει και πότε για να αναπολήσει τις ωραίες τους στιγμές – αλλά κι ο άνδρας, αν και κλειστός και λιγομίλητος, αφήνει την έξω πραγματικότητα να εισέλθει, στα τηλεφωνήματα που δέχεται από το γιο του ή στη μεγάλη έκρηξη εξωτερίκευσης όλων όσων των ταλανίζουν, λίγο πριν το φινάλε.

Το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" μπορεί να μην "εφευρίσκει τον τροχό" από άποψη θεματικής ή τεχνοτροπίας, όμως αποκαλύπτεται στο θεατή δυναμικό και ρέον. Στο μικροσκόπιό του μπαίνουν διάφορες εκφάνσεις των σύγχρονων σχέσεων, τις οποίες ο συγγραφέας μεταχειρίζεται με αβίαστη φυσικότητα, σαν να φέρνει μπροστά μας ένα κομμάτι ζωής της διπλανής πόρτας, χρησιμοποιώντας καθημερινό ύφος, που αποδεικνύεται σκηνικά λειτουργικό. Ο Ιορδανίδης παίζει με τους ρόλους των δύο φύλων, χωρίς να αποφεύγει –δεν δείχνει να το επιθυμεί, άλλωστε– να ανατρέψει σχετικά κλισέ, όπως αυτό της πολυπλοκότητας της γυναικείας φύσης σε αντιδιαστολή με την απλότητα της ανδρικής ιδιοσυγκρασίας. Η "μάχη των φύλων" είναι κάτι που τον απασχολεί και οι ρόλοι που έχει δημιουργήσει ποντάρουν στον περαιτέρω διαχωρισμό με χιουμοριστική διάθεση, όμως δεν ξεπέφτουν στην καρικατούρα. Ούτε το έργο εξαντλείται στο επίπεδο μιας απροβλημάτιστης ροζ κομεντί, παρόλο που φλερτάρει επιτυχημένα και με αυτήν τη συνταγή, αλλά κρατάει την ατμόσφαιρα σε διαρκή εναλλαγή μεταξύ του κωμικού και του περισσότερο δραματικού τόνου και κλείνει με ένα αναπάντεχο plot twist. 

Θέλω να σου κρατάω το χέρι
Βαγγέλης Πατεράκης©

Οι ήρωες είναι άνθρωποι σαν εμάς, και ο Ιορδανίδης τους αντιμετωπίζει με κάτι παραπάνω από προσωπική φροντίδα. Το αυτοβιογραφικό βίωμα ενυπάρχει άλλωστε στο έργο –άγνωστο, και άνευ σημασίας, σε ποιο βαθμό– και το όλο εγχείρημα καθίσταται ιδιαιτέρως προσωπικό, χωρίς όμως να γίνεται αυτοαναφορικό. Το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" έχει τη δική του οντότητα, είναι ένα αυτοτελές, ολοκληρωμένο έργο, που μπορεί να ερμηνευτεί από οποιοδήποτε δίδυμο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Τάσος Ιορδανίδης και η Θάλεια Ματίκα, ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή, μοιράζονται ισόποσα τους ρόλους, ερμηνεύοντας τα δύο πρόσωπα και υπογράφοντας την παράσταση και ως καλλιτεχνικοί συντελεστές, ο μεν ως συγγραφέας, η δε ως σκηνοθέτις. Η χημεία μεταξύ τους είναι αυτονόητη και το κείμενο προκύπτει αβίαστα, ενώ σε σκηνοθετικό επίπεδο η Ματίκα έχει οργανώσει τα ημιτόνια, τα ξεσπάσματα και τις εσωτερικεύσεις του κειμένου με επιτυχία, επιμελούμενη και τις μουσικές επιλογές. Χαρακτηριστικό του φτηνού ξενοδοχείου το σκηνικό της Ηλένιας Δουλαδίρη, καθημερινά και σύγχρονα τα κοστούμια της.

Περισσότερες πληροφορίες

Θέλω να σου κρατάω το χέρι

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το τραγούδι των Μπιτλς «I want to hold your hand» ενέπνευσε ένα έργο με πρωταγωνιστές του δύο «παράνομους» εραστές οι οποίοι αναζητούν διέξοδο στα προβλήματα των γάμων τους. To σκηνικό, ένα δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Τα μόνα πρόσωπα, εκείνοι. Απέναντι αλλά και δίπλα. Μαζί αλλά και χωριστά. Μία γυναίκα και ένας άντρας που εμπλέκονται μαζί σε ένα συναισθηματικό και ψυχολογικό bras de fer. Είναι και οι δύο γονείς. Έχουν και οι δύο τα δίκια τους. Έχουν κάνει και οι δύο λάθη. Αυτό που ψάχνουν, όμως, τελικά, μέσα από τις συναντήσεις τους, είναι κάτι απλό: λίγη ουσιαστική συντροφικότητα.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας": Το αριστούργημα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ έρχεται στο Πλύφα

Το έργο φέρνει αντιμέτωπο τον θεατή με το ζήτημα της πίστης στο αδύνατο, τα μουσικά ηχοτοπία της φύσης, τον ονειρικό κόσμο της καθημερινής ζωής και την ποίηση που γεμίζει έρωτα την ζωή ανθρώπων.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
01/03/2024

Ο συναρπαστικός Άντριου Σκοτ ερμηνεύει τον "Vanya" στο National Theatre Live

Οι δορυφορικές μεταδόσεις του Μεγάρου Μουσικής σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας ολοκληρώνονται για φέτος με μια σπουδαία ερμηνεία.

Η Ελένη Ράντου συνεχίζει με το "Πάρτι της ζωής μου" τη σεζόν 2024-25

Η sold out παράσταση που χάρισε στην ταλαντούχα ηθοποιό το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού του "α" συνεχίζεται ακάθεκτη και για τρίτη σεζόν τον ερχόμενο χειμώνα.

Διάλεξη για τα αρχαία θέατρα του Διονύσου και της Επιδαύρου στο Μέγαρο

Η γεωμετρική ανάπτυξη των δύο θεάτρων, που αποτελούν κορυφαία πρώιμα παραδείγματα ολοκληρωμένου κυκλικού σχεδιασμού, δίνουν την αφορμή για τη δεύτερη ομιλία του φετινού κύκλου διαλέξεων.

ΚΠΙΣΝ: Ο Ακύλλας Καραζήσης διαβάζει την "Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής" του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη

Φέτος, το θεατρικό αναλόγιο "Παραβάσεις/Αναγνώσεις" του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος επιστρέφει στον πυρήνα της σκηνικής ανάγνωσης και αντλεί έμπνευση από τον Καβαφικό στίχο "ιδανικές φωνές κι αγαπημένες".

Οι θεατρικές πρεμιέρες της εβδομάδας

Συγκεντρώσαμε για εσάς τέσσερα θεατρικά έργα που σηκώνουν αυλαία από 29 Φεβρουαρίου έως 6 Μαρτίου και ξεχωρίζουν.

Δύο ελληνικά θεατρικά έργα παρουσιάζονται στη Σόφια της Βουλγαρίας

Δύο μονόλογοι που υπογράφουν ο Άρης Ασπρούλης και η Ιόλη Ανδρεάδη, σε σκηνοθεσία της δεύτερης, παρουσιάζονται απόψε στο πλαίσιο του International Theatre Festival Monodrama 2024.