Οδηγός Θεάτρου

Κριτικές Παραστάσεων Παίζουν Σήμερα Έρχονται Ποιος παίζει που Αθηνόραμα club Προπωλήσεις

Θέλω να σου κρατάω το χέρι

3

Οι σύγχρονες σχέσεις και οι ρόλοι των δύο φύλων μέσα σε αυτές απασχολούν το πρώτο θεατρικό έργο του Ιορδανίδη, που κινείται με άνεση στο είδος της δραμεντί και παρουσιάζεται σε ένα φυσικό όσο και προσωπικό ανέβασμα.

Προσοχή! Επικοινωνήστε με το θέατρο της επιλογής σας πριν από την έξοδό σας, διότι αρκετές παραστάσεις αναβάλλονται λόγω κρουσμάτων.
Θέλω να σου κρατάω το χέρι

Στο πρώτο του θεατρικό έργο, ο Τάσος Ιορδανίδης περιγράφει τις διαδοχικές συναντήσεις ενός παράνομου ζευγαριού στο δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείου ημιδιαμονής. Βρίσκονται και οι δύο σε γάμους που κλονίζονται και η συμφωνία τους είναι να διατηρήσουν τις συναντήσεις τους αλώβητες από τα προσωπικά τους προβλήματα. Δεν τα καταφέρνουν πάντα, ειδικά η γυναίκα, που φέρνει συχνά το σύζυγό της στην κουβέντα, πότε για να τον επικρίνει και πότε για να αναπολήσει τις ωραίες τους στιγμές – αλλά κι ο άνδρας, αν και κλειστός και λιγομίλητος, αφήνει την έξω πραγματικότητα να εισέλθει, στα τηλεφωνήματα που δέχεται από το γιο του ή στη μεγάλη έκρηξη εξωτερίκευσης όλων όσων των ταλανίζουν, λίγο πριν το φινάλε.

Το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" μπορεί να μην "εφευρίσκει τον τροχό" από άποψη θεματικής ή τεχνοτροπίας, όμως αποκαλύπτεται στο θεατή δυναμικό και ρέον. Στο μικροσκόπιό του μπαίνουν διάφορες εκφάνσεις των σύγχρονων σχέσεων, τις οποίες ο συγγραφέας μεταχειρίζεται με αβίαστη φυσικότητα, σαν να φέρνει μπροστά μας ένα κομμάτι ζωής της διπλανής πόρτας, χρησιμοποιώντας καθημερινό ύφος, που αποδεικνύεται σκηνικά λειτουργικό. Ο Ιορδανίδης παίζει με τους ρόλους των δύο φύλων, χωρίς να αποφεύγει –δεν δείχνει να το επιθυμεί, άλλωστε– να ανατρέψει σχετικά κλισέ, όπως αυτό της πολυπλοκότητας της γυναικείας φύσης σε αντιδιαστολή με την απλότητα της ανδρικής ιδιοσυγκρασίας. Η "μάχη των φύλων" είναι κάτι που τον απασχολεί και οι ρόλοι που έχει δημιουργήσει ποντάρουν στον περαιτέρω διαχωρισμό με χιουμοριστική διάθεση, όμως δεν ξεπέφτουν στην καρικατούρα. Ούτε το έργο εξαντλείται στο επίπεδο μιας απροβλημάτιστης ροζ κομεντί, παρόλο που φλερτάρει επιτυχημένα και με αυτήν τη συνταγή, αλλά κρατάει την ατμόσφαιρα σε διαρκή εναλλαγή μεταξύ του κωμικού και του περισσότερο δραματικού τόνου και κλείνει με ένα αναπάντεχο plot twist. 

Θέλω να σου κρατάω το χέρι
Βαγγέλης Πατεράκης©

Οι ήρωες είναι άνθρωποι σαν εμάς, και ο Ιορδανίδης τους αντιμετωπίζει με κάτι παραπάνω από προσωπική φροντίδα. Το αυτοβιογραφικό βίωμα ενυπάρχει άλλωστε στο έργο –άγνωστο, και άνευ σημασίας, σε ποιο βαθμό– και το όλο εγχείρημα καθίσταται ιδιαιτέρως προσωπικό, χωρίς όμως να γίνεται αυτοαναφορικό. Το "Θέλω να σου κρατάω το χέρι" έχει τη δική του οντότητα, είναι ένα αυτοτελές, ολοκληρωμένο έργο, που μπορεί να ερμηνευτεί από οποιοδήποτε δίδυμο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Τάσος Ιορδανίδης και η Θάλεια Ματίκα, ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή, μοιράζονται ισόποσα τους ρόλους, ερμηνεύοντας τα δύο πρόσωπα και υπογράφοντας την παράσταση και ως καλλιτεχνικοί συντελεστές, ο μεν ως συγγραφέας, η δε ως σκηνοθέτις. Η χημεία μεταξύ τους είναι αυτονόητη και το κείμενο προκύπτει αβίαστα, ενώ σε σκηνοθετικό επίπεδο η Ματίκα έχει οργανώσει τα ημιτόνια, τα ξεσπάσματα και τις εσωτερικεύσεις του κειμένου με επιτυχία, επιμελούμενη και τις μουσικές επιλογές. Χαρακτηριστικό του φτηνού ξενοδοχείου το σκηνικό της Ηλένιας Δουλαδίρη, καθημερινά και σύγχρονα τα κοστούμια της.

Περισσότερες πληροφορίες

Θέλω να σου κρατάω το χέρι

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Το τραγούδι των Μπιτλς «I want to hold your hand» ενέπνευσε ένα θεατρικό έργο με πρωταγωνιστές δύο παράνομους εραστές και τις συναντήσεις τους σε ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Μάκιναλ

Καλοδουλεμένη παράσταση με σκηνοθετικό στίγμα, που δεν κατορθώνει, όμως, να ρετουσάρει ικανοποιητικά τις αδυναμίες του –σημαντικού από κοινωνική και θεατρολογική άποψη αλλά όχι εξίσου γοητευτικού– δράματος της αμερικανίδας συγγραφέα.

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ
12/05/2022

Η καρδιά του θεατρικού καλοκαιριού χτυπάει στην Πειραιώς 260

Από την 1η Ιουνίου και για επτά εβδομάδες, η έδρα του Φεστιβάλ Αθηνών φιλοδοξεί να γίνει το hotspot της πόλης. Με είκοσι μία παραστάσεις θεάτρου και χορού, μεγάλες διεθνείς υπογραφές, νέα ονόματα, ερευνητικές προτάσεις, καταξιωμένους καλλιτέχνες και μια σειρά παράλληλων δράσεων, δεν σταματάμε να μετράμε τους λόγους για να την επισκεφτούμε.

Φράνκεσταϊν - Ο χαμένος παράδεισος

Με μαύρο χιούμορ, σαρκαστική διάθεση και απροκάλυπτη προσωπική έκθεση, η Κιτσοπούλου συλλαμβάνει και πάλι ένα εντελώς μοναδικό, δικό της δημιούργημα. Το αποτέλεσμα είναι δυνατό, άβολο, αποκαλυπτικό –ή μήπως αυτοαναφορικό, ναρκισσιστικό, άνισο;– και υποστηρίζεται από έναν εξαιρετικό θίασο επί σκηνής.

Το μέλλον της ελληνικής δραματουργίας είναι σε καλά (γυναικεία) χέρια

Η Ανθή Τσιρούκη, η Ευαγγελία Γατσωτή και η Σοφία Καψούρου, τρεις συγγραφείς που τα έργα τους παρουσιάζονται αυτή την περίοδο σε θέατρα της πόλης, μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής δραματουργίας.

Ο Παντελής Φλατσούσης δεν φοβάται τη ματαίωση - και την έκανε παράσταση!

H παράσταση "Μετά το τέλος του κόσμου˙ ένα αρχείο ματαιωμένων σχεδίων" απενοχοποιεί, επιτέλους, την αποτυχία.

Οι νέες παραστάσεις της εβδομάδας

Συγκεντρώσαμε τις παραστάσεις που σηκώνουν αυλαία από 19 έως 25/5 και ξεχωρίζουν.

Ματωμένα χώματα

Χωρίς να επιφυλάσσει ιδιαίτερες εκπλήξεις ή να καινοτομεί, η παράσταση του Γιώργου Παλούμπη πάνω στο εμβληματικό μυθιστόρημα καταφέρνει να επιβληθεί χάρη στο νεύρο, το δυναμισμό και τον ωραίο θίασο.