Ο sui generis καλλιτέχνης Σταμάτης Κραουνάκης, πάντα σε μια ερωτική σχέση με το θέατρο, ξέρει να επιλέγει συνεργάτες και να ενορχηστρώνει ομάδες με έναν τρόπο σχεδόν μαγνητικό. Κάθε του παράσταση μοιάζει με γιορτή: ένα ζωντανό, πολύχρωμο σύμπαν όπου η μουσική, ο λόγος και η σκηνική ενέργεια συντονίζονται σε ένα αλέγκρο, χαρούμενο αποτέλεσμα που παρασύρει το κοινό. Αυτή τη φορά, καταπιάνεται με τη "Λυσιστράτη", δίνοντας νέα πνοή σε ένα από τα πιο ανατρεπτικά έργα του Αριστοφάνη και η παράσταση θα παιχτεί στο Ηρώδειο 12 & 13 Ιουνίου.
Και κάπως έτσι γεννιέται μια "ξεκαρδιστική όπερα" που δεν φοβάται ούτε τη σάτιρα ούτε την υπερβολή. Ο Κραουνάκης παίρνει το αρχαίο κείμενο και το μετατρέπει σε μια πολυφωνική οπερέτα, όπου η μουσική παίζει καθοριστικό ρόλο. Από λυρικές στιγμές μέχρι λαϊκές εκρήξεις και από καμπαρέ αποχρώσεις μέχρι σαρκαστικά ξεσπάσματα, η παράσταση κινείται με ρυθμό και τόλμη, χωρίς να χάνει ποτέ την επαφή της με το σήμερα.
Τον ομώνυμο ρόλο ερηνεύει η Λένα Ουζουνίδου και δίπλα της επί σκηνής στέκουν: Κώστας Μπουγιώτης Απόλλων κομπέρ, Σοφία Κουνιά Κλεονίκη, Έλενα Καφούρου Ινδή, Πένυ Ξενάκη Μπάμπουσκα Κορυφαία, Γεωργία Αμοργιαννιώτη Μινώικα, Αργυρώ Καπαρού Λαμπιτώ, Βενετία Καναβέλλη Μια κοπέλα, Γιώργος Στιβανάκης Θηβαία / Ένας ανάπηρος στρατιώτης, Κωνσταντίνος Τσονόπουλος Θηβαία / Βαγγέλας, Στέλλα Κρούσκα Μυρίνη, Χριστόφορος Σταμπόγλης Πρόβουλος, Χρήστος Γεροντίδης Κινησίας, Κώστας Βενετσάνος Ένας βέρος Αθηναίος, Σάκης Καραθανάσης Λαϊκός τραγουδιστής, Θεολόγος Παπανικολάου Ιεροψάλτης, Σπύρος Πινκερίδης Κήρυκας, Δήμητρα Γαλάνη Θεά Αθηνά, Μαριλένα Μόσχου Κουκλάρα της Αθήνας, Μαρία Παπαδοπούλου Κουκλάρα της Αθήνας.
Γιατί, αλήθεια, τι μπορεί να πει κανείς ακόμη για τη "Λυσιστράτη"; Κι όμως, το έργο επιμένει να επιστρέφει. Ίσως γιατί ο πυρήνας του παραμένει προκλητικά επίκαιρος. Γραμμένη το 411 π.Χ., εν μέσω πολιτικής και κοινωνικής κρίσης, η κωμωδία αυτή δεν χαρίζεται σε κανέναν. Ο Αριστοφάνης δεν σχολιάζει απλώς την παρακμή της Αθήνας· ξεγυμνώνει τη βαθύτερη αιτία της: τη μανία για εξουσία, την αλαζονεία της δύναμης, την τυφλή επιμονή στον πόλεμο.
Και τότε εμφανίζεται η Λυσιστράτη. Όχι ως μια απλή ηρωίδα, αλλά ως μια δύναμη ανατροπής. Με το πιο αναπάντεχο "όπλο" –την αποχή από τον έρωτα– κινητοποιεί τις γυναίκες και μεταφέρει τη δράση από τον ιδιωτικό χώρο στον δημόσιο. Αυτή η μετατόπιση δεν είναι μόνο θεατρική· είναι βαθιά πολιτική. Ένα ποτάμι θηλυκότητας ξεχύνεται και παρασύρει τις βεβαιότητες ενός ολόκληρου κόσμου.
Διαβάστε Επίσης
Ο Κραουνάκης αγκαλιάζει αυτή την ενέργεια και τη διοχετεύει σε μια σκηνική πρόταση που πάλλεται. Με τη συμβολή της Λίνα Νικολακοπούλου στους στίχους και τη συμμετοχή σημαντικών δημιουργών (Γιώργος Χατζιδάκις, Λάκης Λαζόπουλος (στιχοι του τραγουδιού "Όλα γι’ αυτή την πόλη"), στήνει ένα σύμπαν όπου το τραγούδι και ο λόγος γίνονται ένα. Στη σκηνή, τριάντα ερμηνευτές και μουσικοί δημιουργούν ένα εκρηκτικό σύνολο, ενώ η παρουσία της Δήμητρα Γαλάνη ως θεά Αθηνά προσθέτει μια ιδιαίτερη, σχεδόν μυθική διάσταση. Το εικαστικό περιβάλλον, σχεδιασμένο από τον Takis, συμπληρώνει αυτή τη θεατρική πανδαισία με μια σύγχρονη ματιά που συνομιλεί με το παρελθόν χωρίς να το εγκλωβίζει.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Λυσιστράτη - Μια ξεκαρδιστική όπερα
Η αντιπολεμική αριστοφανική κωμωδία του 411 π.Χ. γίνεται μια σύγχρονη πολυφωνική όπερα, που ισορροπεί ανάμεσα στο λυρικό, το λαϊκό και το καμπαρέ, με τη συμβολή της Λίνας Νικολακοπούλου, του Γιώργου Χατζιδάκι και του Λάκη Λαζόπουλου στο λιμπρέτο. Στο έργο, η ηρωίδα καλεί τις γυναίκες της Αθήνας αλλά και από άλλες εχθρικές της πόλεις σε μια «απεργία του έρωτα» με στόχο να παραλύσει την πολεμική μηχανή των ανδρών. Όταν ο Αριστοφάνης μετακινεί τη γυναίκα από το πεδίο του «Οίκου» στο πεδίο του «Δήμου», δεν εκτελεί απλώς ένα θεατρικό σχήμα, αλλά μια πολιτική μετατόπιση μεγατόνων.
