Συγκινητικό, τρυφερό, με λεπτότητα και δύναμη το διεθνώς αναγνωρισμένο έργο "Χελιδόνι" του Ισπανού συγγραφέα Γκιλιέμ Κλούα έρχεται από τις 20 Απριλίου στο Θέατρο Ελέρ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη, με τη Μαρία Τσιμά και τον Κυριάκο Μαρκάτο στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το σύγχρονο κοινωνικό δράμα που έχει ταξιδέψει σε μεγάλες σκηνές του κόσμου (από το Λονδίνο, την Ιταλία και τη Ρουμανία μέχρι την Ουρουγουάη, τη Βραζιλία, το Πουέρτο Ρίκο, το Περού κ.ά.), επιβεβαιώνει τη δυναμική της ισπανικής δραματουργίας που τόσο αγαπάμε για τη συναισθηματική της ένταση και την ανθρωποκεντρική της ματιά. Στην Αθήνα έχει ανέβει δύο φορές, ενώ στην Κύπρο παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2025. Τη μετάφραση του έργου υπογράφει η Μαρία Χατζηεμμανουήλ.
Γραμμένο με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση στο Pulse Nightclub το 2016, "Το χελιδόνι" μιλά για τη διαφορετικότητα και εστιάζει στο αποτύπωμα που αφήνει η βία στις ανθρώπινες ζωές. Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε έναν κλειστό χώρο, κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος φωνητικής. Μια δασκάλα και ένας νεαρός άνδρας συναντιούνται με μια φαινομενικά απλή αφορμή. Πολύ σύντομα όμως αποκαλύπτεται ότι τους συνδέει ένα κοινό τραύμα. Ο διάλογός τους μετατρέπεται σε μια σταδιακή, συγκλονιστική σύγκρουση, όπου η μνήμη, η άρνηση, η ενοχή και η ανάγκη για κατανόηση έρχονται στο φως. Τα σκηνικά – κοστούμια είναι της Αλέγια Παπαγεωργίου, η μουσική του Αντώνη Παπανικολάτου και ο σχεδιασμός φωτισμών του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και της Εβίνας Βασιλακοπούλου.
Περισσότερες πληροφορίες
Το χελιδόνι
Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση της 12ης Ιουνίου 2016 στο gay bar «Pulse» στο Ορλάντο, ο βραβευμένος Καταλανός συγγραφέας υπογράφει ένα έργο-ύμνος στην αγάπη και τη ζωή. Το σύγχρονο κοινωνικό δράμα μιλά για τη βία απέναντι στη διαφορετικότητα και για το κόστος που αφήνει αυτή η βία πίσω της. Δεν λειτουργεί ως χρονικό ενός γεγονότος, αλλά ως μια βαθιά ανθρώπινη διερεύνηση του τραύματος που αφήνει πίσω του. Ο Κλούα μετατρέπει την πληγή σε ένα πυκνό, εσωτερικό δράμα για τη μνήμη, την απώλεια και τη δύσκολη διαδρομή προς τη συγχώρεση και την αποδοχή του άλλου. Η δράση εκτυλίσσεται σε ένα διαμέρισμα, σε ένα μάθημα φωνητικής που ξεκινά ως μια τυπική συνάντηση. Πολύ γρήγορα όμως οι δύο χαρακτήρες, η Αμέλια κι ο Ραμόν, καταλαβαίνουμε πως συνδέονται με έναν τρόπο βαθύτερο και πιο οδυνηρό απ’ όσο φαίνεται αρχικά. Ο διάλογός τους εξελίσσεται σε μια σταδιακή σύγκρουση, όπου ο πόνος, η άρνηση και η ενοχή έρχονται στην επιφάνεια.


