Κάπως έτσι είναι "24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει"

Αυτές είναι οι πρώτες φωτογραφίες από τη νέα παράσταση του Παντελή Φλατσούση με τίτλο «24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει», μια παράσταση που διερευνά την αστική βία και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει Alex Kat©

Ο σκηνοθέτης Παντελής Φλατσούσης έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια ως ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του θεάτρου της τεκμηρίωσης (documentary theater) στην Ελλάδα. Με σπουδές στη σκηνοθεσία και μια διαρκή ανησυχία για τη σχέση της τέχνης με την ιστορία και την πολιτική, ο Φλατσούσης αντιμετωπίζει τη σκηνή ως πεδίο διαλόγου με την πραγματικότητα.

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

Το έργο του χαρακτηρίζεται από τη χρήση τεχνολογικών μέσων και τη δημιουργία "διαμεσικών" παραστάσεων, όπου η μαρτυρία και το ιστορικό αρχείο γίνονται πρώτη ύλη. Έχει ξεχωρίσει για παραγωγές όπως το "Εθνικό Ντεκόρ" και το "Λάμπρος", ενώ η ικανότητά του να συνδυάζει την ατομική αφήγηση με το συλλογικό βίωμα του έχει χαρίσει συνεργασίες με σημαντικούς φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

Τώρα, μας καλεί να δούμε μια νέα σκηνική πρόταση, με τον αινιγματικό τίτλο "24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει", μια από τις πιο τολμηρές διεθνείς συμπαραγωγές της φετινής σεζόν. Το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σε συνεργασία με το γερμανικό Theaterhaus Jena και τη Spectrum, φιλοξενεί στη σκηνή της Φρυνίχου ένα έργο που επιχειρεί να ψηλαφίσει τα τραύματα της σύγχρονης Ευρώπης, 31 χρόνια μετά το σοκ που προκάλεσε η ταινία "Το μίσος" (La Haine) του Ματιέ Κασοβίτς.

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

Δεν πρόκειται για μια απλή μεταφορά του φιλμ στο θέατρο, αλλά μια ζωντανή, πολυφωνική έρευνα. Τρεις νέες γυναίκες ηθοποιοί, η Saba Hosseini, η Λίζα Μικροπούλου και η Κατερίνα Συναπίδου και ένας πολυπολιτισμικός θίασος στήνουν επί σκηνής ένα ιδιότυπο "ημερολόγιο ντοκιμαντέρ", εκθέτοντας λεπτό προς λεπτό τη διαδικασία της αναζήτησής τους. Μέσα από τη χρήση βίντεο και ζωντανής δράσης, το υλικό που καταγράφηκε στους δρόμους της Αθήνας και της Ιένα συνομιλεί με το παρόν, αναδεικνύοντας τις κοινωνικές ανισότητες, την αστική περιθωριοποίηση και τις νέες μορφές βίας και αρρενωπότητας στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα.

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

Στις "24 ώρες", ο Φλατσούσης συνεχίζει αυτή τη σταθερή αναζήτηση, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα στη μυθοπλασία και το πραγματικό γεγονός. Η παράσταση θέτει το αγωνιώδες ερώτημα: πώς επιβιώνουμε σε έναν κόσμο που μοιάζει να μας αποκλείει; Είναι μια κραυγή από το περιθώριο που διεκδικεί τον δικό της χώρο στην καρδιά της πόλης.

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει
Alex Kat©

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

24 ώρες σ’ έναν κόσμο που δεν μας ανήκει

  • Κοινωνικό

Αντλώντας έμπνευση από την εμβληματική ταινία του Ματιέ Κασοβίτς «Το Μίσος» (1995), η νέα σκηνική πρόταση του Π. Φλατσούση διερευνά θέματα όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η αστική περιθωριοποίηση, η βία, ο αποκλεισμός και οι εκφάνσεις της αρρενωπότητας στην Ευρώπη και στον κόσμο του σήμερα. Τρεις νέες γυναίκες ηθοποιοί, μαζί με έναν πολυπολιτισμικό θίασο, επιδίδονται σε μια αναζήτηση για την τέχνη και τον κόσμο την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Λεπτό προς λεπτό εκθέτουν την πορεία της έρευνας τους και συνθέτουν ένα σκηνικό ημερολόγιο για ένα ντοκιμαντέρ που δεν έχει ακόμη γυριστεί. Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή της Spectrum ΑΜΚΕ, του Theaterhaus Jena και του Θεάτρου Τέχνης, που φέρνει σε δημιουργικό διάλογο τρεις πολιτιστικούς φορείς από την Ελλάδα και τη Γερμανία.

Τέχνης «Κάρολος Κουν»

Φρυνίχου 14, Πλάκα

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Πού θα βρούμε τον "Κήπο των επίγειων απολαύσεων" στην Αθήνα

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τον Σπύρο Κουβαρά και τη Synthesis 748 στη Σκηνή Ωμέγα τον Απρίλιο. Εμπνευσμένη από τον Ιερώνυμο Μπος, η παράσταση τους διερευνά την απόλαυση και την εγγύτητα, προτείνοντας μια "αναγέννηση" μέσα από ένα δυστοπικό τοπίο σωμάτων.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
24/02/2026

Νέες φωτογραφίες από την παράσταση "Η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου"

Η παράσταση που δεν φιλτράρει τίποτα, συνεχίζεται, με αυξημένη προσέλευση κοινού και άφθονο γέλιο στο Θέατρο Ιλίσια Βολανάκης.

"Ντάμα Πίκα" με τη Μπέττυ Αρβανίτη: Παράταση παραστάσεων

Ο Στάθης Λιβαθινός σκηνοθετεί για πρώτη φορά στο ελληνικό θέατρο την εμβληματική νουβέλα "Ντάμα Πίκα" του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, με τη Μπέττυ Αρβανίτη να γοητεύει στον ομώνυμο ρόλο, στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας.

Astoria: Εκεί που ξεριζωμένοι ήρωες κρατούν ζωντανή τη μνήμη της πατρίδας

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται η Τασούλα, ένα κορίτσι στην αρχή της νιότης του, που εξαναγκάζεται από τη μητέρα της να εγκαταλείψει τον τόπο της.

"Lost & Found": Ένα σύγχρονο έργο για τη μετανάστευση σε σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου

Μια σύγχρονη θεατρική ματιά στην ευθραυστότητα και την ανθρώπινη ταυτότητα παρουσιάζεται στο Θέατρο Altera Pars με το "Lost & Found" της Nalini Vidoolah Mootoosamy.

"Η πολιορκία του Λένινγκραντ": Μια δυστοπική ιστορία στο Bios

Δύο γυναίκες, έγκλειστες σε μουσειακές προθήκες ενός αβέβαιου αύριο, παίζουν σε λούπα την επιβίωσή τους. Η Ειρήνη Δράκου σκηνοθετεί μια κωμικοτραγική ελεγεία για την τέχνη που αρνείται να πεθάνει, αναζητώντας φως μέσα στο σκοτάδι της λήθης.

Έτσι θα μοιάζει το Ηρώδειο της επόμενης μέρας

Το εμβληματικό Ωδείο εισέρχεται σε τροχιά ριζικής αποκατάστασης και αυτό είναι το σχέδιο για την ολική αναγέννηση του κορυφαίου τοπόσημου. Με τριετές "λουκέτο", στατικές ενισχύσεις και σύγχρονες υποδομές, το Υπουργείο Πολιτισμού θωρακίζει το μνημείο, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα κρυμμένους θησαυρούς και αθέατα ψηφιδωτά.