Σπύρος Περδίου©
Το "Κοιμούνται τα ψάρια;" του Γενς Ράσκχε, ένα έργο που συγκίνησε κοινό και κριτικούς σε όλη την Ευρώπη, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στον Σταθμό (από 15/10), σε μετάφραση της Κατερίνας Θεοδωράτου, σκηνοθεσία της Ζωή Ξανθοπούλου με την Ευγενία Δημητροπούλου στον ρόλο της δεκάχρονης Γέτε. Η Δημητροπούλου, με τη ζεστασιά και την ευαισθησία που τη διακρίνουν, ενσαρκώνει ένα παιδί που προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνει απώλεια-και το κάνει με έναν τρόπο που μόνο τα παιδιά μπορούν: με αλήθεια, με αθωότητα, με μικρές αναλαμπές γέλιου μέσα στο σκοτάδι.
Η Γέτε δεν φοβάται τις λέξεις. Δεν κρύβεται πίσω από μεγάλες φράσεις. Ρωτά, γελά, θυμάται, και μέσα από την παιδική της αφήγηση ανοίγει δρόμο προς την αποδοχή, τη μνήμη, τη ζωή. Η ζωή-όπως και τα ψάρια-ίσως απλώς δεν κοιμάται ποτέ μοιάζει να μας υπενθυμίζει το έργο του Ράσκχε, μια, τρυφερή αναμέτρηση με το "μετά" της απώλειας, μια στιγμή όπου η σιωπή γίνεται προσευχή και το παιδικό βλέμμα γίνεται καθρέφτης της ανθρώπινης ψυχής.
Σκηvoθετικό σημείωμα Ζωής Ξαvθοπούλου
"Παρόλο που ο κόσμος είναι γεμάτος πόνο, είναι επίσης γεμάτος και από το ξεπέρασμά του".
Helen Keller
Το πένθος και η διαχείρισή του. Μια αναπόδραστη συνθήκη του ανθρώπου. Στο έργο του Γενς Ράσκχε, η Γέτε, είναι δέκα χρονών και, έναν χρόνο μετά το θάνατο του μικρού της αδερφού, αφηγείται ό,τι συνέβη. Στην παράστασή μας, η Γέτε, ενήλικη πια, έρχεται να μοιραστεί με το κοινό τη διαδρομή του πένθους της: το "τότε" και το "τώρα". Στήνει με τον δικό της τρόπο ένα μνημόσυνο στον αδελφό της, και, ταυτόχρονα, ανοίγει -επιτέλους- βήμα για τα επόμενα, για τη δική της ζωή. Σε πραγματικό χρόνο, μέσα σε μία ώρα, συνομιλεί με το κοινό, ρωτά κι αναρωτιέται, φιλοσοφεί, γελά, εκθέτει αλήθειες και τύψεις, πότε με χιούμορ και πότε με συγκίνηση. Κοινός τόπος ο φόβος και η αγωνία του θανάτου, η απώλεια, η ανάγκη να πιαστεί κανείς από κάπου για να επιβιώσει. Η Γέτε του σήμερα εμπεριέχει την εκδοχή του παιδιού που ήταν. Γιατί μπροστά στην απώλεια όλοι είμαστε παιδιά που παλεύουν να σταθούν σαν μεγάλοι.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Κοιμούνται τα ψάρια;
Η δεκάχρονη Γέτε είναι η ηρωίδα του συγκλονιστικού μονολόγου που παίζεται για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή. Κεντρικό θέμα της είναι η συμφιλίωση με την απώλεια. Το έργο του Γενς Ράσκε απέσπασε βραβεία και τιμητικές διακρίσεις, όπως το Mülheimer Children’s Theater Prize 2012, και μεταφράστηκε στα αγγλικά και σε πολλές ακόμα γλώσσες. H Γέτε αφηγείται με απλότητα και συχνές πινελιές χιούμορ τη δική της απώλεια. Δεν κρύβει τίποτα, δεν φοβάται τις λέξεις, δεν φοβάται τις εικόνες. Μαζί της αντικρίζουμε κι εμείς τη φευγαλέα σκιά αυτού που μας στοιχειώνει και τελικά απρόσμενα μας λυτρώνει. Μια παιδική, αθώα, κλεφτή ματιά στην τραγικότητα της ανθρώπινης συνθήκης
