Sold-out το "Festen"!

"Όλοι μαζί μας προσκαλούν στους χώρους του Θεάτρου Άλμα, για να δώσουμε ζωή στην συνταρακτική ιστορία αυτής της "γιορτής”, σε μια θεατρική διασκευή που θα προσπαθήσει να σπάσει τα όρια της σκηνής αλλά και τα όρια μεταξύ θεατή και ηθοποιού, δημιουργώντας μία πραγματική "συνάντηση”, στην οποία όλοι θα λάβουμε μέρος”. Αν είσαι θεατρόφιλος δεν μπορείς να αντισταθείς στην πρόσκληση του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου και των ηθοποιών Ναταλίας Τσαλίκη, Γιώργου Ζιόβα, Προμηθέα Αλειφερόπουλου, Ιωάννας Κολιοπούλου, Αναστάση Λαουλάκου, Ιωάννας Τζίκα, Γιάννη Καπελέρη, Μιχάλη Αφολαγιάν, Μαριάννας Πουρέγκα, Πένυς Παπαγεωργίου, Νικόλα Seymour Σταθόπουλου… Θέλεις να πάρεις μέρος στο "Festen” (ή "Οικογενειακή γιορτή”) του θεάτρου Άλμα, όσο σκοτεινή κι αν είναι η υπόθεση….

Η παράσταση είναι μια θεατρική διασκευή της ομώνυμης ταινίας του 1998 από τους Τόμας Βίντερμπεργκ και Μόγκενς Ρούκοφ, η οποία ανήκει στο δανέζικο κινηματογραφικό ρεύμα Δόγμα 95 και έχει μία έντονη και σκοτεινή θεματολογία, καθώς εστιάζει στις κρυμμένες αλήθειες μιας οικογένειας και αποκαλύπτει τοξικές και βίαιες σχέσεις στο πλαίσιο μιας φαινομενικά ευτυχισμένης οικογενειακής γιορτής.

Στην πλοκή, η οικογένεια συγκεντρώνεται για τα γενέθλια του πατέρα, και κατά τη διάρκεια της γιορτής, έρχονται στην επιφάνεια μυστικά και τραυματικές εμπειρίες που έχουν επηρεάσει τα μέλη της. Το έργο εστιάζει στις θεματικές της κακοποίησης, της συγκάλυψης και της ψυχολογικής βίας, φέρνοντας στο προσκήνιο τις δυναμικές εξουσίας και την ανάγκη για αποκατάσταση της αλήθειας.

Σε μια εποχή που κεντρικό θέμα συζήτησης είναι η ενδοοικογενειακή βία, τα τραύματα της παιδικής ηλικίας, η απόλυτη σιωπή και η συγκάλυψη των γεγονότων… παντού, στις οικογενειακές ή κοινωνικές δομές, το "Festen” είναι απολύτως επίκαιρο. Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ως σκηνοθέτης, έχει προσεγγίσει την παράσταση με ένα έντονα ρεαλιστικό ύφος, διατηρώντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα του πρωτότυπου έργου και βάζει τους θεατές στην τραπεζαρία της οικογένειας. Με τη συνεργασία της σκηνογράφου - ενδυματολόγου Ηλένιας Δουλαδίρη, της Ζωής Μολυβδά Φαμέλη που έκανε τον σχεδιασμό των φωτισμών και του Άκη Πολύζου που έκανε τα videos, έχει δημιουργήσει ένα κλειστό θεατρικό χώρο, διαμορφωμένο έτσι ώστε να μπει το κοινό σχεδόν "μέσα" στο σαλόνι της οικογένειας και να γίνει μάρτυρας όσων συμβούν. Αυτή η προσέγγιση βοηθά στο αναδειχθεί η ένταση και η συναισθηματική φόρτιση των σκηνών.

Από το σημείωμα του σκηνοθέτη:

"Το 1998, έναν χρόνο μετά την ενηλικίωσή μου, είδα στον κινηματογράφο το "Festen”. Την πρώτη ουσιαστική και καθοριστική ταινία του καλλιτεχνικού κινήματος "Dogma” σε σκηνοθεσία του Τόμας Βίντεμπεργκ. Σοκαρισμένος παρακολούθησα την καινούρια αυτή αφήγηση καθώς ο σκηνοθέτης, με τον τρόπο που επέλεξε να κινηματογραφήσει, θέλησε να μας εμπλέξει τόσο πολύ στην ιστορία ώστε να μη νιώθουμε πως παρακολουθούμε μία ταινία, αλλά τα σχεδόν αμοντάριστα ντοκουμέντα μιας πραγματικής οικογενειακής ιστορίας. Ό,τι πιο κοντινό στο να ήμασταν αληθινά παρόντες στην γιορτή. Ένιωσα άβολα. Με τάραξε. Και το θέμα και ο καινούριος τρόπος. Το τακτοποίησα κάπου μέσα μου και δεν επανήλθα. Για χρόνια. 26 χρόνια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, ασχολούμενος κυρίως με το θέατρο, μία βασική σκέψη εδραιώθηκε μέσα μου.

Το θέατρο δεν είναι ένας χώρος που λέμε ιστορίες. Ο κινηματογράφος μπορεί να το κάνει καλύτερα από εμάς. Το θέατρο είναι ένας τόπος "κοινωνίας". Όλοι μαζί, θεατές και ερμηνευτές, μαζευόμαστε στον ίδιο χώρο και μέσα από την δημόσια μαρτυρία του τραύματος γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Και ίσως κάνουμε και ένα βήμα πιο κοντά σε αυτόν. Κάπως έτσι επανήλθε μέσα μου το "Festen”. Μετά από 26 χρόνια. Σκέφτηκα τον Κρίστιαν. Τον μεγάλο γιο της οικογένειας. Έχει ανάγκη από θεατές για να βρει τη δύναμη να πει αυτό που κρύβει από παιδί. Η ανάγκη του Κρίστιαν να μοιραστεί δημόσια, στα πλαίσια της γιορτής για τα γενέθλια του πατέρα του, το τραύμα του, να χρησιμοποιήσει τους καλεσμένους σαν μάρτυρες για να τα καταφέρει, μου θύμισε τη δική μας λειτουργία. Την θεατρική. Με τάραξε ξανά. Μου γέννησε την επιθυμία για την δημιουργία μιας παράστασης που θα μας φέρει ακόμα πιο κοντά στο γεγονός. Μία παράσταση που συνομιλεί με την κυρίαρχη ιδέα της ταινίας. Συνομιλεί και με τον τρόπο.

Μία παράσταση που καταργεί τα όρια μεταξύ θεατή και ηθοποιού. Που μας εμπλέκει βιωματικά. Κανείς δεν παρακολουθεί κανέναν. Όλοι μαζί ζούμε την ιστορία απ’ την αρχή μέχρι το τέλος. Μία παράσταση με καλεσμένους στην γιορτή και όχι με θεατές. Μία παράσταση που μας κάνει τους μάρτυρες που χρειάζεται ο Κρίστιαν. Που χωρίς την δική μας μαρτυρία δεν έχει νόημα να ειπωθεί η ιστορία. Το μόνο που θα χρειαστεί να αποφασίσει ο καλεσμένος μας πριν έρθει στην γιορτή, είναι αν θα αποτελέσει μέλος της οικογένειας ή στενός φίλος και θα καθίσει μαζί της στο τραπέζι, αν θα καθίσει δίπλα ή αν θα πάρει μέρος στη γιορτή από κάποια απόσταση. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι έτοιμος να εμπλακεί προσωπικά".

Νέες ημερομηνίες προπώληση από more.com

Δείτε φωτογραφίες

Δείτε το τρέιλερ της παράστασης