Η οσκαρική "Φάλαινα" γίνεται παράσταση από τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη

Η "Φάλαινα" ανήκει στην κατηγορία των θεατρικών έργων που έγιναν γνωστά και αγαπήθηκαν από τη μεταφορά τους στη μεγάλη οθόνη. Ο Σάμιουελ Ντι Χάντερ έγραψε το έργο το 2012 για το θέατρο όπου και παρουσιάστηκε με επιτυχία, αλλά τη μεγαλύτερη αναγνώριση την έλαβε το 2022, χάρη στην κινηματογραφική μεταφορά του Ντάρεν Αρονόφσκι. Στο ανθρωποκεντρικό δράμα, ο Τσάρλι, ένας καθηγητής αγγλικών, αυτοκαταστροφικό άτομο που πάσχει από βαριά μορφή παχυσαρκίας, παλεύει να συμφιλιωθεί με την αποξενωμένη κόρη του και με τα λάθη του παρελθόντος. Ο Μπρένταν Φρέιζερ ενσάρκωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο και κατάφερε να μας αφήσει άφωνους, όχι μόνο με την απίστευτη αλλαγή στην εμφάνισή του, αλλά καταθέτοντας μια ερμηνεία που μας έβαλε στην ψυχοσύνθεση αυτού του άνδρα, μας συγκίνησε και μας προβλημάτισε γύρω από θέματα που αφορούν την κοινωνία, την αποδοχή, τη μοναξιά. Μάλιστα, στην 95η απονομή των βραβείων Όσκαρ, έλαβε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου, ενώ η ταινία διακρίθηκε και με Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ και Κομμώσεων.

Είναι λογικό, λοιπόν, να περιμένουμε με αυξημένο ενδιαφέρον τη θεατρική πρόταση του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, ο οποίος σκηνοθετεί τη "Φάλαινα" στο θέατρο Νέος Ακάδημος σε παραγωγή της Happy Productions (από 16/10) και ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Τσάρλι, έχοντας δίπλα του τους Ευσταθία Tσαπαρέλη, Γιώργο Μπένο, Ασημένια Βουλιώτη και Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου.

Είναι μεγάλη πρόκληση για έναν ηθοποιό να ερμηνεύσει το ρόλο του ιδιόρρυθμου Τσάρλι. Ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης είναι ένας εργάτης της τέχνης του, ένας πολύπλευρος καλλιτέχνης αναγνωρισμένος από το πλατύ κοινό, με σταθερή, ενεργή παρουσία στο θέατρο (το καλοκαίρι πρωταγωνίστησε στον "Ηρακλή Μαινόμενο" του Ευριπίδη), το σινεμά και την τηλεόραση. Το κίνητρό του για να καταπιαστεί με το συγκεκριμένο έργο ήταν σαφώς ο κεντρικός ρόλος, που απαιτεί μια καθολική σωματική μεταμόρφωση και για να το πετύχει συνεργάστηκε με τους Αδελφούς Αλαχούζους, που έχουν αναλάβει όλα τα εφέ, και την Εύα Τόμπρου (Le Boudoir) στην κόμμωση και το μακιγιάζ. Κίνητρο αποτέλεσε ακόμα το ενδοσκοπικό και κοινωνικό αποτύπωμα του έργου που αφήνει ένα φως αισιοδοξίας.

"Η "Φάλαινα” σε ωθεί να βρεις την ανθρωπιά σου σε χαρακτήρες που δεν είναι ούτε καλοί ούτε κακοί, που έχουν πλούσιο και περίπλοκο εσωτερικό κόσμο. Όλοι τους έχουν κάνει λάθη, αλλά μοιράζονται την επιθυμία να αγαπήσουν ακόμα και όταν οι άλλοι μοιάζουν να μην μπορούν", διαβάζουμε στο σημείωμα της παράστασης. "Είναι μια ιστορία που θέτει το ουσιαστικό ερώτημα: μπορούμε να σώσουμε ο ένας τον άλλον; Αυτό είναι σημαντικό σήμερα, ειδικά όταν οι άνθρωποι φαίνεται να στρέφονται μακριά από τον διπλανό τους".

Τη θεατρική απόδοση του έργου έκανε ο Αντώνης Γαλέος, η πρωτότυπη μουσική σύνθεση είναι του Θοδωρή Οικονόμου, τα σκηνικά της Αθανασίας Σμαραγδή, τα κοστούμια του Άγη Παναγιώτου και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα.