Γκέλυ Καλαμπάκα©
Η θεατρική σεζόν σηκώνει αυλαία με ένα εκρηκτικό πενθήμερο (28 Σεπτεμβρίου – 2 Οκτωβρίου), προσφέροντας μια πλούσια βεντάλια επιλογών που κυμαίνεται από το διεθνές stand-up comedy και το κλασικό ρεπερτόριο μέχρι τη σύγχρονη δραματουργία και τις εναλλακτικές σκηνικές προτάσεις.
Η αυλαία ανοίγει στο ARCH (29 & 30/9) με τον χαρισματικό Αμερικανό stand-up κωμικό Matteo Lane, ο οποίος έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα με τη νέα του παράσταση "We Gotta Catch Up!", προσφέροντας ένα εκρηκτικό σόου γεμάτο αφοπλιστικό χιούμορ, αυτοσαρκασμό και καταιγιστικές ατάκες για την αρθρωτή καθημερινότητα.
Από την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου, η αθηναϊκή θεατρική σκηνή μπαίνει δυναμικά στη νέα σεζόν, με παραστάσεις που κινούνται από το κλασικό ρεπερτόριο και το σύγχρονο δράμα έως τη σωματική σκηνική δημιουργία και τη δραματοποιημένη λογοτεχνία.
Στο Θέατρο Ζίνα, ο Έντουαρντ Άλμπι επιστρέφει με το "Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ", σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια. Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης και η Έφη Μουρίκη βρίσκονται στο επίκεντρο της αμείλικτης αναμέτρησης του Τζορτζ και της Μάρθα, σε ένα έργο όπου οι σχέσεις εξουσίας, οι προσωπικές ήττες, οι αυταπάτες και τα καλά κρυμμένα τραύματα έρχονται σταδιακά στην επιφάνεια. Η παράσταση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά από την 1η Οκτωβρίου, συνεχίζοντας την πορεία της στη σκηνή του Ζίνα.
Την ίδια ημέρα, η Πειραιώς 260 φιλοξενεί ξανά το "Φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ", βασισμένο στο διήγημα του Δημήτρη Χατζή, σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία της Στεφανίας Γουλιώτη, η οποία συμπρωταγωνιστεί με τον Φώτη Στρατηγό. Η γλυπτική, μέσα από τη δουλειά της Ισμήνης Τσοφίδου, γίνεται ζωντανό σκηνικό υλικό και συνομιλεί με το σώμα, τη μνήμη και την ανθρώπινη ανάγκη για δημιουργία. Η μουσική είναι του Γιώργου Πούλιου, η κίνηση της Αντωνίας Οικονόμου, τα σκηνικά της Φιλάνθης Μπουγάτσου, τα κοστούμια της Νίκης Ψυχογιού και οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη.
Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, η "Γκόλφω" της θεατρικής ομάδας Cupid’s, που ξεχώρισε στο Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών "Άδειος Χώρος", περνά από την πειραματική σκηνή στη Σκηνή Ωμέγα. Η Γεωργία Κατσίλα υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη διασκευή, επιχειρώντας μια σύγχρονη προσέγγιση στο έργο του Σπυρίδωνος Περεσιάδη και στους ανθρώπους που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανές τις αξίες τους μέσα σε έναν κόσμο όπου οι σταθερές μετακινούνται διαρκώς.
Στο Εθνικό Θέατρο, στη Νέα Σκηνή "Νίκος Κούρκουλος", επιστρέφει από την 1η Οκτωβρίου η "Ιεροτελεστία" του Γκιγιώμ Πουά, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη. Η παράσταση, που αντλεί το υλικό της από εκατοντάδες πραγματικές συνεντεύξεις της περιόδου της πανδημίας, μετατρέπει τις προσωπικές ιστορίες απώλειας σε ένα συλλογικό σκηνικό γεγονός. Δώδεκα ηθοποιοί —η Ελευθερία Αγγελίτσα, ο Χαράλαμπος Αθανασόπουλος, η Ειρήνη Δάμπαση, ο Γιώργος Εξακοΐδης, ο Κωνσταντίνος Κρομμύδας, ο Θάνος Μαγκλάρας, ο Χρήστος Τζον Μούσλλι, η Μαρία Μπαγανά, ο Ανδρέας Νάτσιος, ο Ηλίας Σγουραλής, η Θεοδώρα Τζήμου και ο Θωμάς Τσακνάκης — συνθέτουν επί σκηνής μια ζωντανή τελετουργία γύρω από τη θνητότητα, την απώλεια και την ανάγκη του ανθρώπου να συνεχίζει να υπάρχει. Η μετάφραση είναι της Δήμητρας Κονδυλάκη, η δραματουργική επεξεργασία των Χρήστου Θεοδωρίδη και Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου, ενώ η χορογραφία είναι της Ξένιας Θεμελή.
Στο Θέατρο Πορεία, οι "Ευτυχισμένες Μέρες" του Σάμιουελ Μπέκετ συναντούν τη σκηνοθετική ματιά του Δημήτρη Τάρλοου. Η Αγλαΐα Παππά, στον ρόλο της Γουίνι, και ο Δημήτρης Μπίτος συνθέτουν το δίδυμο της παράστασης, που εξερευνά την ανθρώπινη αντοχή, την προσμονή και τη δυσκολία της επικοινωνίας. Τη μετάφραση υπογράφουν ο Δημήτρης Τάρλοου και η Αγλαΐα Παππά, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Πάρις Μέξης, τη μουσική ο Φώτης Σιώτας και τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου.
Η Παρασκευή 2 Οκτωβρίου συνεχίζει με εξίσου έντονο θεατρικό ενδιαφέρον. Στο Θέατρο Στοά, ο Θανάσης Παπαγεωργίου σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στον "Πατέρα μου" του Φλοριάν Ζελλέρ, που επιστρέφει για δεύτερη χρονιά. Μαζί του στη σκηνή βρίσκονται η Εύα Καμινάρη, ο Αργύρης Παυλίδης, η Ιωάννα Παυλίδου και η Ελευθερία Στεργίδου. Το έργο παρακολουθεί έναν ηλικιωμένο άνδρα που δυσκολεύεται να διακρίνει τι είναι πραγματικότητα και τι όχι, μεταφέροντας το κοινό μέσα στην αποδιοργάνωση της μνήμης και στη δύσκολη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο που χάνει τον κόσμο του και στους δικούς του ανθρώπους. Η μετάφραση, τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Λέας Κούση.
Στο Θέατρο Μπέλλος, ο Θεοδόσης Ν. Πελεγρίνης επιστρέφει ως ερμηνευτής στην "Απολογία Σωκράτους – Η Τελευταία Παράσταση", σε σκηνοθετική επιμέλεια του Κωνσταντίνου Αβράμη. Το κείμενο, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη, μεταφέρει στη σκηνή την απολογία του Σωκράτη και τη σύγκρουσή του με τις κατηγορίες που οδήγησαν στην καταδίκη του, σε έναν μονόλογο που θέτει στο επίκεντρο την ελευθερία της σκέψης, τη συνείδηση και τη σχέση του ανθρώπου με τον νόμο.
Στο Θέατρο Εν Αθήναις, το "Μαύρο Κουτί" του Γιώργου Ηλιόπουλου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, αυτή τη φορά στη νέα του θεατρική στέγη. Ο Αλέξανδρος Κοέν σκηνοθετεί μια μαύρη κωμωδία που ξεκινά από τη δύσκολη σχέση ενός πατέρα και του γιου του και φέρνει στην επιφάνεια μυστικά και ανείπωτες εντάσεις. Στη διανομή βρίσκονται ο Στέφανος Κυριακίδης, η Νικολέττα Βλαβιανού, η Νικολέττα Καρρά, ο Σταύρος Καραγιάννης και η Κατερίνα Κυριαζή.
Στο Θέατρο Τζένη Καρέζη, το "20 Βήματα Μπροστά", βασισμένο στο βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι, μεταφέρει στη σκηνή ιστορίες γύρω από τις επιλογές, τις αλλαγές και την προσωπική διαδρομή. Το κείμενο και η σκηνογραφία είναι του Παύλου Μητσόπουλου, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει η Ιωάννα Γεωργαντά. Επί σκηνής εμφανίζονται η Εύη Δόβελου, η Στεφανία Ζώρα, ο Βασίλης Παπαδόπουλος και ο Χρήστος Σταυρίδης, σε μια παράσταση που συνδυάζει χιούμορ, συγκίνηση και καθημερινές ιστορίες.
Και την ίδια Παρασκευή, αλλά και το Σάββατο 3 Οκτωβρίου, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης υποδέχεται το "Πες τα, ρε μάνα" της ομάδας "Σκηνή Χωρίς Όρια", εμπνευσμένο από το ομώνυμο βιβλίο της Άρτεμις Πλανάκη. Η Στέλλα Σκορδαρά υπογράφει τη σκηνοθεσία και συμμετέχει επί σκηνής μαζί με τη Margot Newkirk, ενώ η Ναταλία Παρθενίου συμπληρώνει την ομάδα των performers. Τη ζωντανή μουσική αναλαμβάνουν η Μυρτώ Παπαδάκη και η Χριστίνα Μαντάλα. Με χιούμορ, αυτοσχεδιασμό και άμεση επικοινωνία με το κοινό, η παράσταση μεταφέρει στη σκηνή πραγματικές εμπειρίες γυναικών και μητέρων, μετατρέποντας την καθημερινότητα, την κούραση, τις ενοχές και τις μικρές χαρές σε μια συλλογική θεατρική εμπειρία.
Διαβάστε Επίσης
