Πρώτες φωτογραφίες από το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" στο Εθνικό

Η ιστορία του πιο γνωστού ερωτευμένου ζευγαριού, του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, αναβιώνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού θεάτρου. Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας βρίσκεται ο Δημήτρης Καραντζάς, ο οποίος αναμετριέται πάλι με τους κλασικούς και δίνει τη δική του ματιά στο σαιξπηρικό έργο. Λίγο πριν την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα στις 20/4, έχουμε την ευκαιρία για μία σύντομη ματιά στο σύμπαν που δημιούργησε ο σκηνοθέτης και ενσαρκώνουν οι ηθοποιοί Ηρώ Μπέζου, Έκτορας Λιάτσος, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιώργος Γιαννακάκος, Άννα Καλαϊτζίδου, Γιάννης Κλίνης, Θάνος Κόνιαρης, Γιάννης Κόραβος, Ρίτα Λυτού, Άρης Μπαλής, Άρης Νινίκας, Γιάννης Νταλιάνης, Μάνος Πετράκης, Ρένη Πιττακή, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης και Γιάννης Χαρκοφτάκης. Μία ματιά που σίγουρα μας κάνει να αδημονούμε για την παράσταση.

Το "α” παρευρέθηκε σε μία πρόβα της παράστασης στο πλαίσιο του Showcase που διοργάνωσε το Εθνικό θέατρο με διεθνείς προσκεκλημένους. Οι εικόνες αποδεικνύουν την παρατήρηση του Μάικλ Μπίλινγκτον από τη Guardian σχετικά με την επιλογή του σκηνοθέτη να θέσει ταυτόχρονα τη σκηνή της δεξίωσης των Καπουλέτων με τη σκηνή του μπαλκονιού, κάτι που "φώτιζε το έργο”. Άλλωστε, όπως δήλωσε και ο ίδιος ο Δημήτρης Καραντζάς, "έχει μεγάλη αξία να δούμε σε ποιο κοινωνικό πλαίσιο εντάσσεται η άνθιση αυτού του έρωτα. Πολύ πριν φανερωθούν τα κεντρικά πρόσωπα του έργου ερχόμαστε σε επαφή με μια ωμή, ανδροκρατούμενη, πατριαρχική κοινωνία που ασχολείται μόνο με την επιβολή, την επικράτηση και τη βία μέχρι θανάτου.

Εξαρχής, εισχωρούμε στο σύμπαν του Σαίξπηρ, ο οποίος θέτει ως πλαίσιο συνάντησης των δύο προσώπων έναν άνυδρο, βίαιο τόπο ευτελισμού, αδράνειας και αντιπνευματικότητας. Σε αντιδιαστολή, έρχεται, αυτός ο λυρικός έρωτας, αυτή η ακραία συνάντηση, που μοιάζει ίσως η μόνη ελπίδα ανάσας και διαφυγής δύο ανθρώπων αυτής της κοινωνίας που δεν ακολουθούν τους κανόνες της. Η συνάντησή τους φτιάχνει ένα πολύ λεπτό, ευαίσθητο και ζωτικό καταφύγιο, όπου ο διάλογος τους -ερήμην τους- συνθέτει ποίηση, μια γλώσσα που κανένα άλλο πρόσωπο του έργου δεν χρησιμοποιεί.” 

Την ίδια στιγμή, οι πρώτες εικόνες της παράστασης φανερώνουν και τη δεύτερη πτυχή στην οποία κινήθηκε ο Καραντζάς. "Η ένωση του Ρωμαίου με την Ιουλιέτα μοιάζει με ένα προδιαγεγραμμένο ραντεβού θανάτου. Ο έρωτας των δύο δεν είναι παρά ένας θάνατος, ο οποίος λειτουργεί ως διαφυγή από μια νεκρή κοινωνία, αλλά και προτείνει την αναγέννησή της.”, σημείωσε στο "α” ο καλλιτέχνης σχετικά με τη θεματική του θανάτου, που κυριαρχεί στην τελευταία πράξη του έργου.