Έκτορας Λυγίζος: "Στον σύγχρονο κόσμο έχει συντελεστεί μια παραβίαση του ρυθμού σε όλα τα επίπεδα"

Κλειώ Μπομπότη

Τι υπερίσχυσε στην απόφαση σου να παίξεις στη "Νύχτα της κουκουβάγιας" στην παράσταση της ομάδας Elephas tiliensis;
Ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Η χαρά να δουλεύω ενίοτε μόνο ως ηθοποιός χωρίς να έχω και την ευθύνη της σκηνοθεσίας. Σίγουρα, ότι πρόκειται για έργο του Γιώργου Διαλεγμένου και μάλιστα για το συγκεκριμένο, που μου φαίνεται πολύ συγκινητικό και αστείο. Ο ρόλος του Ίωνα που είναι απόλαυση να τον εξερευνάς. Και βέβαια, οι προηγούμενες παραστάσεις του Δημήτρη Αγαρτζίδη και της Δέσποινας Αναστάσογλου, αφού συνδυάζουν θέατρο, μουσική και περφόρμανς με τρόπο ενδιαφέροντα για τον ηθοποιό.

Τι συμβαίνει στη "Νύχτα της κουκουβάγιας"; 
Ένας ηλικιωμένος που εργάζεται σε ένα νεκροταφείο, κατά τη διάρκεια ενός έντονου τηλεφωνήματος με έναν "πελάτη", παθαίνει καρδιακή προσβολή και, καθώς ψυχορραγεί, ξαναζεί τον κρυφό ερωτικό δεσμό με μια κοπέλα που αυτοκτόνησε εξαιτίας του. Κι όλ’ αυτά, γραμμένα με κυνικό σαρκασμό αλλά και βαθύ ρομαντισμό.

Η κουκουβάγια, το μυθικό νυχτοπούλι, χρησιμοποιείται συμβολικά από τον Διαλεγμένο στον τίτλο του έργου;
Όπως λέει κάποια στιγμή ο Ίωνας: "Έχω πεθάνει και τα μάτια μου είναι ανοιχτά". Σίγουρα η κουκουβάγια είναι στον τίτλο για να σηματοδοτήσει μια βασανιστική νύχτα αγρύπνιας. Δεν ξέρω, εάν ο ήρωας βγαίνει πιο σοφός στο τέλος. Ξέρω όμως πως ο τίτλος, πέρα από τον συμβολισμό του, κουβαλάει κάτι αφοπλιστικά απλό, αλλά και δυσερμήνευτο, όπως ορισμένοι πολύ κυριολεκτικοί τίτλοι έργων ζωγραφικής.

Οι σκηνοθέτες της παράστασης τοποθετούν τη δράση σ’ ένα πραγματικό ή σε ένα φανταστικό κόσμο; 
Η συνθήκη που έχουν θέσει ξεκινά από ένα πολύ πραγματικό "εδώ και τώρα" με διάσπαρτα στοιχεία παραλόγου, που πολύ σταδιακά και ύπουλα μετατρέπεται σε εφιάλτη. Κι αυτό είναι το στοίχημα για όλους μας: να δημιουργήσουμε αυτόν τον φανταστικό κόσμο χωρίς να χάσουμε ποτέ την επαφή με το "εδώ και τώρα" που υποβάλλει ο χώρος και η κοντινή σχέση με τους θεατές.

Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου είναι ένα αμφίσημο και αμφίρροπο "παιχνίδι", με θέμα τη ζωή και το θάνατο και μας βάζει σε ένα φιλοσοφικό μονοπάτι σε σχέση με το επέκεινα. Εσύ τι πιστεύεις ότι υπάρχει μετά το θάνατο του ανθρώπου;
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι, και σίγουρα όχι με τη συνείδηση που έχουμε όσο είμαστε ζωντανοί. Και τολμώ να πω, ότι δεν θα ήθελα να διαψευστώ.

Η νύχτα της κουκουβάγιας
Επικοινωνώντας με την ουσία του έργου κατέληξες σε κάποια συμπεράσματα για την κοινωνία και για τις σχέσεις;
Είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα. Συνήθως αυτά προκύπτουν αρκετό καιρό, αφού ολοκληρωθεί μια δουλειά. Θα έλεγα μάλλον πως η επαφή μου με το έργο και το πρόσωπο του Ίωνα με έχει βάλει σε διαδικασία να ψάξω τον βαθύ μας τρόμο απέναντι σε κάθε μορφή τέλους, είτε πρόκειται για μια σχέση είτε πρόκειται για την ίδια μας τη ζωή. Τον φόβο μη χάσουμε την αίσθηση ή την ψευδαίσθηση ασφάλειας που μας προσφέρουν άλλοι άνθρωποι ή το γεγονός ότι ακόμα αναπνέουμε.

Σήμερα υπάρχει μια παράλογη κούρσα που μας κάνει να παραμελούμε τον εσωτερικό μας κόσμο, το πνεύμα και τις σχέσεις;
Σίγουρα. Ναι, πιστεύω πως στον σύγχρονο κόσμο έχει συντελεστεί μια παραβίαση του ρυθμού σε όλα τα επίπεδα. Η αντίληψή μας δεν προλαβαίνει να χωνέψει τις αλλαγές. Το σώμα μας δεν προλαβαίνει να βιώσει όλα τα γεγονότα. Δεν ξέρω σε τι βαθμό μπορούμε να επηρεάσουμε αυτή την παραβίαση ρυθμού και να την αναστρέψουμε. Φαντάζομαι ότι αυτές οι διαδικασίες, επειδή είναι συλλογικές, χρειάζονται πολύ χρόνο για να αφομοιωθούν και να εφαρμοστούν.

Η Νύχτα της Κουκουβάγιας
Πιστεύεις πως όσα ζούμε είναι όλα μάταια εκτός από την αγάπη;
Δεν ξέρω. Προσπαθώ να ζω όλες τις καταστάσεις, ακόμα και τις πιο ανιαρές ή τις πιο βασανιστικές, στην "πραγματική" τους διάσταση, χωρίς να παίρνω θέση ποιες είναι μάταιες και ποιες όχι. Σίγουρα η αγάπη δίνει μια σπάνια αίσθηση πληρότητας και σκοπού, αλλά δε θα έφτανα στο σημείο να ακυρώσω όλη την υπόλοιπη ζωή.

Υπάρχει κάποιο αγωνιώδες ερώτημα που σε βασανίζει;
Θα έλεγα ότι ο χρόνος είναι κάτι που με ξεπερνάει και με βάζει συχνά σε μια αγωνιώδη αναρώτηση για την ιδανική αξιοποίησή του. Αλλά και πάλι, προσπαθώ να παραμένω ψύχραιμος και να απολαμβάνω τόσο τις γεμάτες στιγμές όσο και τις φαινομενικά άδειες.

Τι θεωρείς σήμερα επαναστατική στάση;
Να διεκδικείς να βρίσκεσαι σε χώρους και σε καταστάσεις που σου βγάζουν στοιχειωδώς νόημα. Κι όταν τυχαίνει να μη βρίσκεσαι να μην το εκφράζεις με βίαιο τρόπο.

Ποια ευχή κάνεις για το μέλλον;
Να εκτονωθεί η τρομακτική ένταση που έχει προκληθεί σε όλα τα επίπεδα με τον πιο λογικό και ανώδυνο τρόπο.

Ποια είναι η επόμενη παραγωγή στην οποία θα σε δούμε σκηνοθετικά ή ερμηνευτικά;
Θα πάρω μέρος ως ηθοποιός σε μια παράσταση στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών που θα ανακοινωθεί σύντομα.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Νέες ημερομηνίες για το σουρεαλιστικό "Pomona" στο Θέατρο Πόρτα

Η "Pomona" είναι αρχαία ρωμαϊκή θεά των καρποφόρων δέντρων, αλλά και ένα πρωτότυπο έργο του Άλιστερ ΜακΝτάουαλ που παρουσιάζεται σε μια θαυμάσια παράσταση στο θέατρο Πόρτα.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
27/01/2023

Ο αντιπολεμικός "Κύκλος με την κιμωλία" ανεβαίνει στους Μοντέρνους Καιρούς

Το κλασικό αριστούργημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ "Ο κύκλος με την κιμωλία" ανεβαίνει στο θέατρο σε σκηνοθεσία του Κώστα Νταλιάνη.

Θεατρική παράσταση αφιερωμένη στη μνήμη του Νότη Μαυρουδή

Ο Θίασος Αντάμα αφιερώνει την παράσταση "Χορεύετε;" στη μνήμη του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη και κιθαρίστα Νότη Μαυρουδή που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Προεδρικό Διάταγμα 85: Ακύρωση παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου ενόψει της διήμερης απεργίας του ΣΕΗ

Ποιες θεατρικές παραστάσεις αναβάλλονται και η ανακοίνωση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

"Το φιλί της γυναίκας αράχνης" σκηνοθετεί ο Κοραής Δαμάτης

Στην Αργεντινή του 1970, εν μέσω ενός βίαιου καθεστώτος, διαδραματίζεται το μυθιστόρημα που ανεβαίνει με τους Παντελή Καναράκη και Παναγιώτη Κατσίκη στη σκηνή του θεάτρου Αλκμήνη.

Το "Elenit" δια χειρός Ευριπίδη Λασκαρίδη κάνει στάση στη Στέγη

Μια σκοτεινή κωμωδία με ανατρεπτικό χιούμορ έρχεται στην Αθήνα λίγο πριν περιοδεύσει για τέταρτη συνεχή χρονιά στην Ευρώπη.

Τρένο στο Ρουφ: Συνεχίζεται το μιούζικαλ τσέπης "Λαχτάρα για κεράσια" που έδωσε την αφορμή για τη δημιουργία της θεατρικής αμαξοστοιχίας

Η Τατιάνα Λύγαρη γιορτάζει φέτος τα 25 χρόνια της επιτυχημένης καλλιτεχνικής πορείας της Αμαξοστοιχίας - Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ με την επαναφορά της θεατρικής παράστασης.