Τη νουβέλα του αδικοχαμένου Μένη Κουμανταρέα σκηνοθετεί η Έφη Θεοδώρου στο Faust. Μια ώριμη γυναίκα συναντά στο τρένο έναν νεαρό που ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Πλεμμένος και αναπτύσσει μαζί του μια ερωτική σχέση. Μια ιστορία απλή, με ήρωες συνηθισμένους ανθρώπους που τολμούν να κάνουν για λίγο το όνειρό τους πραγματικότητα. Μ’ αφορμή την παράσταση, που κάνει πρεμιέρα απόψε, η Μαρία Ζορμπά μίλησε στη Γιώτα Δημητριάδη για τον έρωτα και όλα όσα μας προκαλεί…
Τι συμβαίνει με δύο λόγια στην παράσταση;
Είναι δύο άνθρωποι σ’ ένα βαγόνι, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων,και για κάποιο λόγο αρχίζουν να κοιτάζονται, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, «χωρίς τη ντροπή που υπάρχει στα ανθρώπινα βλέμματα και χωρίς τις στερήσεις που επιβάλει η καλή αγωγή». Σιγά σιγά αυτό γίνεται μια κουβέντα, σε μια «καλησπέρα», στη φράση «να σου κρατήσω το δέμα». Είναι δύο άνθρωποι που μέσα στις ζωές τους είναι μοναχικοί, μόνοι τους, παρόλο που μέσα στις ζωές τους έχουν ανθρώπους πλάι τους. Εκείνη είναι παντρεμένη, εκείνος φοιτητής. Νιώθουν μόνοι λέει στο έργο: «Ακουμπούσαν ο ένας πάνω στον άλλον με εμπιστοσύνη τα βλέμματά τους»
Ποια είναι η ηρωίδα σου;
Είναι μια γυναίκα με τη δουλειά της, την οικογένειά της, συνηθισμένη, αλλά σ’ ένα σημείο της ζωής της που δεν έχει ζωή, δεν έχει αέρα, σ’ ένα οριακό σημείο. Τους παρακολουθούμε από την αρχή να είναι σε σχέση. Η πρώτη φράση του Κουμανταρέα είναι: «Έσμιγαν κάθε βράδυ στις 8» και αυτό το ρήμα που επιλέγει ο συγγραφέας για μένα έχει μεγάλη σημασία.
Αυτή η «εμπιστοσύνη» είναι αναγκαία για να υπάρξει ο έρωτας πιστεύεις;
Εγώ προσωπικά, το έχω απόλυτη ανάγκη να ξέρω ότι δεν θα ξαναπονέσω… Από μια ηλικία και μετά το είχα απόλυτη ανάγκη αυτό να ξέρω ότι δεν θα ξαναπονέσω . Αυτό το «δεν θα ξαναπονέσω» όμως δεν είναι λίγο δύσκολο να ταιριάξει με το ριψοκίνδυνο του έρωτα; Ισχύει, ναι, αλλά τουλάχιστον σε εμένα και όσον αφορά τη τελευταία μου σχέση που κρατάει πάρα πολλά χρόνια, αυτό ήταν το ζητούμενο. Όταν ήμουν μικρότερη έλεγα θα πάω και ας μου βγει και σε κακό…Θα τολμήσω και ας πονέσω.
Τι είναι αυτό που μπορεί να σε πονέσει πιο πολύ;
Η απόρριψη… Ένα στοιχείο που το ενέχει και η δουλειά του ηθοποιού…. Ναι, αλλά νομίζω ότι έχει να κάνει με πιο βαθιά πράγματα. Τη σχέση σου με τους γονείς σου, τα παιδικά σου χρόνια. Ένας άνθρωπος που δεν έχει πάρει αποδοχή και αγάπη από την οικογένειά του έχει συνέχεια ανοιχτή την πληγή της απόρριψης μέσα του.
Μια γυναίκα ώριμη όπως η «Κυρία Κούλα» τι πιστεύεις πως έχει στερηθεί από τη ζωής της για να αναζητήσει τον έρωτα σ΄έναν εικοσιτριάχρονο;
Στη δικιά μας εκδοχή η Κούλα είναι κοντά στα πενήντα και αυτό που έχουμε σκεφτεί είναι ότι είναι μια γυναίκα που από τη ζωή της απουσιάζει η ανδρική παρουσία. Έχασε τον πατέρα της πολύ μικρή, με τον σύζυγό της έχει πλαγιάσει πολύ καιρό, δεν έχει γιο, έχει δύο κόρες και τέλος υπάρχει και η απουσία Θεού και αυτό είναι ένα σημαντικό κομμάτι…
Πώς συνδέεται η απουσία Θεού με τον έρωτα για έναν νέο άνδρα;
Το ομολογεί η ίδια η Κούλα, όταν παθαίνει μια κρίση πανικού μέσα στο βαγόνι και λέει : «Αν τώρα ήταν η ώρα της κρίσης, αν άνοιγαν οι ουρανοί και έπρεπε να παραδώσω τη ψυχή μου; Τι θα γινόταν; Από πού θα αντλούσα βοήθεια; Όταν έχω να προσευχηθώ χρόνια τι μπορώ να ζητήσω;» Δεν έχει από πού να πιαστεί και κάπου εκεί μέσα από αυτή τη γνωριμία ανακαλύπτει έναν άλλο «Θεό». Για μένα, για κάποιο λόγο μέσα μου, ο Θεός έχει αρσενικό φύλο, είναι ένας ποιημένας, ένας πατέρας, ένας προστάτης και αυτή η έλλειψη για την ηρωίδα είναι σημαντική. Ίσως και αυτή η έλλειψη την κάνει να ακουμπήσει σ’ αυτό το παιδί. Πώς κάποιοι κάνουν κάτι ακραίο για να ξυπνήσουν, να βγουν από ένα τέλμα. Έτσι και εκείνη μπαίνει σ’ αυτή την ιστορία και αυτό έχει ένα αποτέλεσμα στη ζωή της.
Ήταν πολύ σοκαριστικός ο τρόπος που «έφυγε» από τη ζωή ο Μένης Κουμανταρέας τον Δεκέμβριο του ’14… Μυθιστορηματικός και αυτός…
Πολύ σοκαριστικό…Ο Κουμανταρέας τον είχε φτιάξει τον μύθο του από πριν και από πολύ νωρίς. Υπήρχε πάντα μια ιδιαίτερη σχέση με τα γραπτά του, για παράδειγμα, αν αυτά που έγραφε ήταν ή δεν ήταν αυτοβιογραφικά. Οπότε με τον τραγικό του θάνατο, ήρθε απλά, να προστεθεί ένα σκοτεινό φινάλε, στην ήδη ενδιαφέρουσα βιογραφία του.
