Άγνωστος Τένεσι Ουίλιαμς για ένα αναπάντεχο ντουέτο

Η Μάνια Παπαδημητρίου και ο Αλέκος Συσσοβίτης μεταμορφώνονται στα «τρελά» αδέρφια της «Κραυγής» που ανεβάζει η Έλλη Παπακωνσταντίνου στο Faust.

Άγνωστος Τένεσι Ουίλιαμς για ένα αναπάντεχο ντουέτο

«Το καλύτερο έργο μου μετά το ‘Λεωφορείο ο Πόθος’»: έτσι χαρακτήριζε ο Τένεσι Ουίλιαμς την «Κραυγή» (1967), το ελάχιστα παιγμένο έργο του, το οποίο ο ίδιος έγραφε και ξαναέγραφε για σχεδόν δέκα χρόνια. Η Έλλη Παπακωνσταντίνου, η οποία το πρωτοανέβασε πριν τέσσερα χρόνια στην Πάτρα με τους Αιμίλιο Χειλάκη και Αθηνά Μαξίμου, επανέρχεται σε αυτό το άγνωστο αριστούργημα του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα με ένα αναπάντεχο ντουέτο ηθοποιών, μεταμορφώνοντας το Faust σε ένα εγκαταλειμμένο θέατρο. Εκεί βρίσκονται δυο εξίσου εγκαταλειμμένα πλάσματα, ο Φελίς (Αλέκος Συσσοβίτης) και η Κλαιρ (Μάνια Παπαδημητρίου). Είναι αδέρφια και είναι ηθοποιοί. Έχουν μόλις πληροφορηθεί ότι ο θίασός τους τούς παράτησε, αφήνοντάς τους ένα σημείωμα όπου τους αποκαλεί «τρελούς». Το κοινό, όμως, έχει ήδη φτάσει κι εκείνοι αποφασίζουν να δώσουν μόνοι τους την παράσταση. Μόνο που η αλήθεια της ζωής και το ψέμα του θεάτρου δεν είναι τόσο μακριά όσο φαντάζεται κανείς…

Αυτή είναι η σχεδόν πιραντελική συνθήκη στην οποία ο Τένεσι Ουίλλιαμς υποβάλλει τους ηθοποιούς που επωμίζονται τους δύο ρόλους στην «Κραυγή». Γραμμένο λίγο μετά το θάνατο του συντρόφου του, αυτό το «Έργο των Δύο Χαρακτήρων», όπως ήταν ο αρχικός τίτλος, κουβαλάει εξίσου το πένθος του Ουίλιαμς όσο και την πίστη του στην υπερβατική δύναμη της τέχνης. Κι όπως ίσως υποψιάζεστε, δεν απαιτεί από τους δυο ηθοποιούς του τίποτα λιγότερο από ένα υποκριτικό tour de force. Η Παπακωνσταντίνου, γνωστή για τις εικαστικά και δραματουργικά τολμηρές παραστάσεις της στο Βυρσοδεψείο, επισημαίνει σχετικά: «Είναι μια αναμέτρηση με την εθιστική ευφορία αλλά και τις δυσκολίες της θεατρικής πράξης σε μια παράσταση-κλειδαρότρυπα στο making-off του θεάτρου, όπου ο Τένεσι Ουίλιαμς αφήνει σε ανοιχτή θέα τις στιγμές εκείνες όπου το προσωπικό τραύμα του καλλιτέχνη μετουσιώνεται σε Τέχνη και το αίσθημα της παγίδευσης στην πραγματική ζωή σε Μαγεία».

Η «Κραυγή» θα ανέβει στις αρχές Νοεμβρίου, με την ολοκλήρωση του εργου «Ο Θάνατος και ο Αγρότης» που παίζεται ήδη στο Faust με τους Ρούλα Πατεράκη και Αλέκο Συσσοβίτη, επισημοποιώντας κατά μία έννοια την πρόθεση του τελευταίου για ένα ιδιοσυγκρασιακό ρεπερτόριο άγνωστων αριστουργημάτων στη θεατρική αίθουσα του μεταμοντέρνα ατμοσφαιρικού πολυχώρου του.

Προπώληση από το Faust, Αθηναίδος 12 & Καλαμιώτου 11, 2103234095.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

"Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει": Έργο του Νάνου Βαλαωρίτη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Ένα έργο του Έλληνα λογοτέχνη που υπερασπίστηκε όσο λίγοι το ποιητικό κίνημα "beat", παρουσιάζεται από τη Λίνα Φούντογλου, φωτίζοντας την αγωνία, την ανυπακοή και τα υπαρξιακά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
06/02/2026

Τι κάνει... "(κρότο)" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

Μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση εμπνευσμένη από το διήγημα "Ο τρόμος" της Λιλής Ζωγράφου φωτίζει τη βία και την αδικία της καθημερινότητας έως τον αναπόφευκτο "(κρότο)".

4 παραστάσεις που αξίζει να (ξανα)δείς

Τέσσερις θεατρικές επαναλήψεις που σου ανοίγουν άλλους κόσμους και αξίζει να παρακολουθήσεις.

"Η Γυναίκα της Ζάκυθος": Ποίηση και μνήμη σε ζωντανό καφενείο

Η παράσταση "Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες" επιστρέφει στο ιστορικό καφενείο "Σωκράτης", με τη σκηνοθετική επιμέλεια της Αντιγόνης Γύρα, όπου η ποίηση του Σολωμού ζωντανεύει μέσα από φωνή, κίνηση και μουσική, σε μια εμπειρία σωματική και συναισθηματική.

Ποιος τελικά είναι ο φιλάνθρωπος; Οι Dirty Granny Tales απαντούν

Με "The Philanthropist" επιστρέφουν οι Dirty Granny Tales, μια παράσταση που δίνει χώρο στη θεατρική κίνηση, το κουκλοθέατρο και το animation.

"Nora: The Hell’s House": Ας ξεχάσουμε τη Νόρα όπως την ξέρουμε

Μάθαμε αποκλειστικά ποια είναι η νέα παράσταση των Κωνσταντίνου Κυριακού και Κατερίνας Μπιλάλη. Μια τολμηρή ανασυγγραφή του Χένρικ Ίψεν που συνομιλεί με τον "Φάουστ" του Γκαίτε στο Bios.

"Superstar" της ομάδας Griffon: Δοκιμασία αντοχής

Σε μια σκηνή-αρένα, τρία σώματα κινούνται ασταμάτητα, παλεύοντας με τη φιλοδοξία, την εξάντληση και την ανάγκη για αναγνώριση. Το "Superstar" της ομάδας χορού Griffón μετατρέπει το θέαμα σε δοκιμασία αντοχής και υπαρξιακό ερώτημα.